କିଂ କର୍ମ୍ମ କିମକର୍ମ୍ମେତି ତନ୍ନ ପଶ୍ଯସି ଦୁର୍ମ୍ମତେ ୩.
କଣ କାର୍ଯ୍ୟ, କଣ ଅକାର୍ଯ୍ୟ — ତୁମେ ଏହା ଦେଖୁନାହିଁ, ହେ ଅବିବେକୀ।
ସେଶ୍ଵରଂ କର୍ମ ଵିଦ୍ଧ୍ଯୋତତ୍ସମର୍ଥତ୍ଵେନ ଜାଯତେ ୩.
ପ୍ରଭୁ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ସହ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ ଯେ ଭକ୍ତାଃ ଶାଂତାସ୍ତଦ୍ଗତମାନସାଃ ୩.
ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ମନ ତାଙ୍କୁ ଲଗାଇ ରଖନ୍ତି,
କେଵଲଂ କର୍ମ ଚାଶ୍ରିତ୍ଯ ନିରୀଶ୍ଵରପରା ଜନାଃ ୩.
କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁ ନୁହେଁ ଯାହାରେ ଲଗିଛନ୍ତି, ସେମାନେ...
ପୁନଃ କର୍ମମଯୈଃ ପାଶୈର୍ବଦ୍ଧା ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି ୩.
ପୁଣି କର୍ମର ଜଞ୍ଜାଳରେ ବନ୍ଧି ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁନୋକ୍ତଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୪.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦକ୍ଷ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଵୈଦିକଂ କର୍ମ ଚୋତ୍ସୃଜ୍ଯ କଥଂ ସେଶ୍ଵରତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୪.
ବେଦ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କର୍ମକୁ ଛାଡିଦେଇ, କିପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ପାଇଯିବି?
ଦକ୍ଷେଣୋକ୍ତୋ ମହାଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ପରିସାଂତ୍ଵଯନ୍ ୪.
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଚାରିଲେ, ମହାବିଷ୍ଣୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ।
ଵେଦୋଦିତାନି କର୍ମାଣି ଈଶ୍ଵରେଣ ଵିନା କଥମ୍ ୪.
ବେଦରେ ଯେଉଁ କର୍ମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିନା ସେଗୁଡ଼ିକିପରି କରାଯିବ?
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଈଶ୍ଵରଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଐଜା ଵୀରଭଦ୍ରେଣ ସଦୃଶୋ ଦଦୃଶୁସ୍ତଂ ତଦା ସୁରାଃ॥ ୪.
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଇଂଦ୍ରୋପି ପ୍ରହସନ୍ଵିଷ୍ଣୁମାତ୍ମଵାଦରତଂ ତଦା ୪.
ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ହସୁଥିବା ବେଳେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରଶଂସାରେ ଲିନ ଦେଖିଲେ।
ଭୃଗୁଣାଚାରିତଃ ଶୀଘ୍ରମୁଚ୍ଚାଟନପରେଣ ହି ୪.
ଭୃଗୁ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଉଚ୍ଛାଟନ କ୍ରିୟା କରାଗଲା।
ଶରତୋମରନାଗଚୈର୍ଜଘ୍ନୁସ୍ତେ ଚ ପରସ୍ପରମ୍ ୪.
ସେମାନେ ଏକାପରେକ ତୀର, ବାଣ ଓ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ।
ତଥା ଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପଟହା ଡିଂଡିମାଦଯଃ ଲୋକପାଲୈଶ୍ଚ ସହିତା ଜଘ୍ନୁସ୍ତାଞ୍ଛିଵକିଂକରାନ୍॥ ୪.
ସେହିପରି, ଦୁନ୍ଦୁଭି, ପଟାହ ଓ ଡିଂଡିମ ଧ୍ୱନି ହେଲା; ଲୋକପାଳମାନେ ମିଶି ଶିବଙ୍କ ସେବକମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ।
ଖଡ୍ଗୈଶ୍ଚାପି ହତାଃ କେଚିଦ୍ଗଦାଭିଶ୍ଚ ଵିପୋଥିତାଃ ୪.
କେତେକୁ ତଳୱାରରେ ହତ୍ୟା କରାଗଲା, ଅନ୍ୟମାନେ ଗଦାରେ ପିଟାଯିଲେ।
ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯୌର୍ଲୋକପାଲୈଶ୍ଚ ଗଣାସ୍ତେ ଚ ପରାଙ୍ଗମୁଖାଃ ୪.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଦଳମାନେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
ଉଚ୍ଚାଟନଂ କୃତଂ ତେଷାଂ ଭୃଗୁଣା ଯଜ୍ଵିନା ତଦା ୪.
ସେ ସମୟରେ ଭୃଗୁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଉପରେ ଉଚ୍ଛାଟନ କଲେ।
ତେନୈଵ ଦେଵା ଜଯିନୋ ଜାତାସ୍ତତ୍କ୍ଷଣମେଵ ହି ୪.
ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ସେଖଣ୍ଡେ ଜୟୀ ହେଲେ।
ଭୂତାନ୍ପ୍ରେତାନ୍ପିଶାଚାଂଶ୍ଚ କୃତ୍ଵା ତାନେଵ ପୃଷ୍ଠତଃ ତୀକ୍ଷ୍ଣଂ ତ୍ରିଶୂଲମାଦାଯ ପାତଯାମାସ ତାନ୍ରଣେ॥ ୪.
ଭୂତ, ପ୍ରେତ ଓ ପିଶାଚମାନେ ପଛରେ ରଖି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ ସେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରହାର କଲେ।
ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷାନ୍ପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଗୁହ୍ଯକାନ୍ରାକ୍ଷସାଂ ସ୍ତଥା ୪.
ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ, ଗୁହ୍ୟକ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ—
କେଚିଦ୍ଦ୍ଵିଧାକୃତାଃ ଖଙ୍ଗୈର୍ମୁଦ୍ଗରୈଶ୍ଚାପି ପୋଥିତାଃ ୪.
କେତେକୁ ତଳୱାରରେ ଦୁଇ ଭାଗ କରାଗଲା, ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଦ୍ଗରରେ ପିଟାଯିଲେ।
ଶୂଲୈର୍ଭିନ୍ନାଶ୍ଚ ଶତଶଃ କେଚିଚ୍ଚ ଶକଲୀକୃତାଃ ୪.
ଶତଶଃ ଲୋକ ଶୂଳରେ ବିଧ୍ୱଂସିତ ହେଲେ, କେତେକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରାଯିଲା।
ପରସ୍ପରଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଗତାସ୍ତେପି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ବୃହସ୍ପତିଂ ପୃଚ୍ଛମାନାଃ କୁତୋସ୍ମାକଂ ଜଯୋ ଭଵେତ୍॥ ୪.
ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତିନି ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—‘ଆମେ କିପରି ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବୁ?’
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚେଦଂ ସୁରେଂଦ୍ରଂ ତ୍ଵରିତସ୍ତଦା ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ୪.
ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ—
ଅସ୍ତି ଚେଦୀଶ୍ଵରଃ କଶ୍ଚିତ୍ଫଲରୂପ୍ଯସ୍ଯ କର୍ମ୍ମଣଃ ୪.
ଯେ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି।
ନ ମଂତ୍ରୌଷଧଯଃ ସର୍ଵେ ନାଭିଚାରା ନ ଲୌକିକାଃ ୪.
ମନ୍ତ୍ର, ଔଷଧ, ମାନ୍ତ୍ରିକ ଚଳ, କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଉପାୟ—
ଜ୍ଞାତୁମୀଶାଃ ସଂଭଵଂତି ଭକ୍ତ୍ଯାଜ୍ଞେଯସ୍ତ୍ଵନନ୍ଯଯା ୪.
—ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠାକୁ ଜଣାଯିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ସେଉଁଠାକୁ ଜଣାଯାଏ।
ତେନ ସର୍ଵଂ ସଂଭଵଂତି ସୁଖଦୁଃଝଖାତ୍ମକଂ ଜଗତ୍ ୪.
ସେଉଁଠାରୁ ସମସ୍ତ କିଛି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ—ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ଏହି ସଂସାର।
ତ୍ଵମିଂଦ୍ର ବାଲିଶୋ ଭୂତ୍ଵା ଲୋକପାଲୈଃ ସହାଦ୍ଯ ଵୈ ୪.
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳଙ୍କ ସହିତ ଶିଶୁ ସଦୃଶ ହୋଇପଡ଼ିଛ।
ଏତେ ରୁଦ୍ରସହାଯାଶ୍ଚ ଗଣାଃ ପରମଶୋଭନାଃ ୪.
ଏହିମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଣ।