ମୂର୍ଦ୍ଧନିଧ୍ରିଯମାଣାନି ସର୍ଵତୋଗ୍ରାଣି ସର୍ଵଶଃ ପଟହା ଗୋମୁଖାଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ରୃଂଗାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ॥ ୩.
ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଭୟଙ୍କର ପଟହ, ଗୋମୁଖ ତୁରୀ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଧ୍ୱନି ଉପକରଣ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ତତୋଽଵାଦ୍ଯଂତ ତାନ୍ଯେଵ ଘନାନି ସୁଷିରାଣି ଚ ୩.
ତାପରେ ସେହି ପଟହ ଓ ବାୟୁ ଉପକରଣ ଚାଲିଗଲା।
ଅନେକଲାସ୍ଯସଂଯୁକ୍ତା ଵୀରଭଦ୍ରାଗ୍ରତୋଭଵନ୍ ୩.
ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗୀତ ଭିତରେ ସେମାନେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କର ଆଗରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ତେନ ନାଦେନ ମହତା ନାଦିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍ ୩.
ସେହି ମହା ଶବ୍ଦରେ ତିନି ଜଗତ କମ୍ପିଉଠିଲା।
ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ଚ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଵିନାଶାର୍ଥଂ ପ୍ରହାରିଣଃ ୩.
ସେମାନେ ନାଶକ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଆଗେ ବଢିଲେ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପଵତୀ ପୃଥ୍ଵୀ ଚଚାଲ ସାଦ୍ରିକାନନା ୩.
ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଥିବା ପୃଥିବୀ ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟ ସହିତ କମ୍ପିଉଠିଲା।
ଉତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଯୁଗପତ୍ସର୍ଵେ ଦେଵଦୈତ୍ଯନିଶାଚରାଃ ୩.
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦେତ୍ୟ ଓ ରାତିରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଜଣେ ଏକାସାଥିରେ ଉଠିଗଲେ।
ପୃଥ୍ଵୀଂ କେଚିତ୍ସମାଯାତା ଗଗନେ କେଚିଦାଗତାଃ ୩.
କିଛି ଲୋକ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଆସିଲେ।
ଅନଂତା ହ୍ଯକ୍ଷଯାଃ ସର୍ଵେ ଶୂରା ରୁଦ୍ରସମା ଯୁଧି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୋ ଚୁର୍ଵିସ୍ମିତାଃ ସର୍ଵେ ଯାମୋଽଦ୍ଯ ଶସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ॥ ୩.
ସେମାନେ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଶୂର, ଯୁଦ୍ଧରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ। ସେମାନେ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ଆଜି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଇଂଦ୍ରୋ ହି ଗଜମାରୂଢୋ ମୃଗାରୂଢଃ ସଦାଗତିଃ ୩.
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ସଦାଗତି ଏକ ହରିଣ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
କୁବେରଃ ପୁଷ୍ପକାରୂଢଃ ପାଶୀ ମକରମେଵ ଚ ୩.
କୁବେର ପୁଷ୍ପକ ରଥ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ହାତରେ ଫାସ ଧରିଥିଲେ, ଏବଂ ମକର ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତଥାନ୍ଯେ ସୁରସଂଘାଶ୍ଚ ଯକ୍ଷଚାରଣଗୁହ୍ଯକାଃ ୩.
ଏହିପରି, ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ, ଯକ୍ଷ, ଚାରଣ ଓ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକଠା ହେଲେ।
ସ୍ଵେଷାମୁଦ୍ଯୋଗମାଲୋକ୍ଯ ଦକ୍ଷଶ୍ଚାଶ୍ରୁମୁଖସ୍ତତଃ ୩.
ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦେଖି, ଦକ୍ଷ ଦୁଃଖରେ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଲା।
ଯୁଷ୍ମଦ୍ବଲେନୈଵ ମଯା ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରାରଂଭିତୋ ମହାନ୍ ୩.
ମୁଁ ଏହି ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କେବଳ ତୁମର ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି ଆରମ୍ଭ କରିଛି।
ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵଂ କର୍ମଣଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଯଜ୍ଞାନାଂ ପରିପାଲକଃ ୩.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞର ସାକ୍ଷାତ ରକ୍ଷକ।
ତସ୍ମାଦ୍ରକ୍ଷା ଵିଧାତଵ୍ଯା ଯଜ୍ଞସ୍ଯାଽସ୍ଯ ମହାପ୍ରଭୋ ୩.
ତେଣୁ, ହେ ବଡ଼ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ମଯା ରକ୍ଷା ଵିଧାତଵ୍ଯା ଧର୍ମସ୍ଯ ପରିପାଲନେ ୩.
ଧର୍ମର ରକ୍ଷା ନିମିତ୍ତେ ମୁଁ ନିଜେ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଛି।
ଯାତସ୍ତ୍ଵଦ୍ଯୈଵ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ସଦାଶିଵମ୍ ୩.
ଆଜି ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆସିଛ, ଯେପରି ତୁମେ ନିଜେ କହିଥିଲେ, ହେ ସଦାଶିବ।
ଯୋଽଯଂ ରୁଦ୍ରୋ ମହାତେଜା ଯଜ୍ଞରୂପଃ ସଦାଶିଵଃ ୩.
ଏହି ରୁଦ୍ର, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ, ସଦାଶିବ ଯଜ୍ଞର ରୂପ ଅଟୁଟ।
ରୁଦ୍ରକୋପାଚ୍ଚ କୋ ହ୍ଯତ୍ର ସମର୍ଥୋ ରକ୍ଷଣେ ତଵ ୩.
ଏଠାରେ କିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସମର୍ଥ?
କିଂ କର୍ମ୍ମ କିମକର୍ମ୍ମେତି ତନ୍ନ ପଶ୍ଯସି ଦୁର୍ମ୍ମତେ ୩.
କଣ କାର୍ଯ୍ୟ, କଣ ଅକାର୍ଯ୍ୟ — ତୁମେ ଏହା ଦେଖୁନାହିଁ, ହେ ଅବିବେକୀ।
ସେଶ୍ଵରଂ କର୍ମ ଵିଦ୍ଧ୍ଯୋତତ୍ସମର୍ଥତ୍ଵେନ ଜାଯତେ ୩.
ପ୍ରଭୁ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ସହ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ ଯେ ଭକ୍ତାଃ ଶାଂତାସ୍ତଦ୍ଗତମାନସାଃ ୩.
ଯେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ମନ ତାଙ୍କୁ ଲଗାଇ ରଖନ୍ତି,
କେଵଲଂ କର୍ମ ଚାଶ୍ରିତ୍ଯ ନିରୀଶ୍ଵରପରା ଜନାଃ ୩.
କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁ ନୁହେଁ ଯାହାରେ ଲଗିଛନ୍ତି, ସେମାନେ...
ପୁନଃ କର୍ମମଯୈଃ ପାଶୈର୍ବଦ୍ଧା ଜନ୍ମନିଜନ୍ମନି ୩.
ପୁଣି କର୍ମର ଜଞ୍ଜାଳରେ ବନ୍ଧି ହେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁନୋକ୍ତଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ୪.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦକ୍ଷ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଵୈଦିକଂ କର୍ମ ଚୋତ୍ସୃଜ୍ଯ କଥଂ ସେଶ୍ଵରତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୪.
ବେଦ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କର୍ମକୁ ଛାଡିଦେଇ, କିପରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତା ପାଇଯିବି?
ଦକ୍ଷେଣୋକ୍ତୋ ମହାଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ପରିସାଂତ୍ଵଯନ୍ ୪.
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଚାରିଲେ, ମହାବିଷ୍ଣୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ।
ଵେଦୋଦିତାନି କର୍ମାଣି ଈଶ୍ଵରେଣ ଵିନା କଥମ୍ ୪.
ବେଦରେ ଯେଉଁ କର୍ମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିନା ସେଗୁଡ଼ିକିପରି କରାଯିବ?
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଈଶ୍ଵରଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଐଜା ଵୀରଭଦ୍ରେଣ ସଦୃଶୋ ଦଦୃଶୁସ୍ତଂ ତଦା ସୁରାଃ॥ ୪.
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ। ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।