ଵିଶ୍ଵେଽଶ୍ଵନୌ ଲୋକପାଲାସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂବୂତାସ୍ତଦାଭଵନ୍ ୩.
ସେ ସମୟରେ ବିଶ୍ୱେଦେବ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ନିରବ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଏଵଂ ଭୂତସ୍ତଦା ଯଜ୍ଞୋ ଜାତସ୍ତସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ ୩.
ସେହି ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତି ତାହା ସମୟରେ ଏକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵିପ୍ରା ନାରଦେନ ମହାତ୍ମନା ୩.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମହାତ୍ମା ନାରଦ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଦାକର୍ଣ୍ଯେଶ୍ଵରୋ ଵାକ୍ଯଂ ନାରଦସ୍ଯ ମୁଖୋଦ୍ଗତମ୍ ୩.
ତାପରେ, ନାରଦଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିସ୍ସରିତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଈଶ୍ୱର ତାହାକୁ ଗମ୍ଭୀରତାରେ ଶୁଣିଲେ।
ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଚ ଜଟାଂ ରୁଦ୍ରୋ ଲୋକସଂହାରକାରକଃ ୩.
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ନଶ୍ୱର କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କର ଜଟା ଖୋଲିଦେଲେ।
ତାଡନାଚ୍ଚ ସମୁଦ୍ଭୂତୋ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ ୩.
ସେଇ ଘୋର ଆଘାତରୁ, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୀରଭଦ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
କୋପାନ୍ନିଃଶ୍ଵସିତେନୈଵ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ ୩.
ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଶ୍ୱାସରୁ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଵିଜ୍ଞପ୍ତୋ ଵୀରଭଦ୍ରେଣ ରୁଦ୍ରୋ ରୌଦ୍ରପରାକ୍ରମଃ ୩.
ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରଃ ପ୍ରେଷଯାମାସ ସତ୍ଵରମ୍ ୩.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ପଠାଇଦେଲେ।
ଶାସନଂ ଶିରସା ଧୃତ୍ଵା ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାତେଜା ଯଯୌ ଦକ୍ଷମଖଂ ପ୍ରତି॥ ୩.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୂଳଧାରୀ ଭଗବାନ୍ଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ବୀରଭଦ୍ର ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତଦାନୀମେଵ ସହସା ଦୁର୍ନିମିତ୍ତାନି ଚାଭଵନ୍ ୩.
ସେଇ ସମୟରେ ହଠାତ୍ ଅଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଦେଲା।
ଅସୃଗ୍ଵର୍ଷତି ଦେଵଶ୍ଚ ତିମିରେଣାଽଽଵୃତା ଦିଵଶଃ ୩.
ଆକାଶ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା ଏବଂ ରକ୍ତ ବର୍ଷା ହେଉଥିଲା।
ଏଵଂଵିଧାନ୍ଯରିଷ୍ଟାନି ଦଦୃଶୁର୍ଵିବୁଧାଦଯଃ ୩.
ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖିଲେ।
ରକ୍ଷରକ୍ଷ ମହାଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵଂ ହି ନଃ ପରମୋ ଗୁରୁଃ ୩.
ହେ ମହାବିଷ୍ଣୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ଆପଣେ ଆମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁରୁ।
ଦକ୍ଷେଣ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ମାନୋ ହି ଜଗାଦ ମଧୁସୂଦନଃ ୩.
ଡକ୍ଷଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ମଧୁସୂଦନ କଥା କହିଲେ।
ଅପୂଜ୍ଯା ଯତ୍ର ପୂଜ୍ଯଂତେ ପୂଜନୀଯୋ ନ ପୂଜ୍ଯତେ ଈଶ୍ଵରାଵଜ୍ଞଯା ସର୍ଵଂ ଵିଫଲଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି॥ ୩.
ଯେଉଁଠାରେ ଅପାତ୍ରମାନେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ମିଳେନାହିଁ, ଏବଂ ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ ଅବମାନ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହେଉଛି।
ଅପୂଜ୍ଯା ଯତ୍ର ପୂଜ୍ଯଂ ତେ ପୂଜନୀଯୋ ନ ପୂଜ୍ଯତେ ୩.
ଯେଉଁଠାରେ ଅପାତ୍ରମାନେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ମିଳେନାହିଁ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ମାନନୀଯୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ୩.
ସେଥିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଧୁନୈଵ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ପ୍ରଭଵୋ ନ ଭଵାମହେ ୩.
ଏବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆରମ୍ଭକାରୀ ନୁହେଁ।
ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷଶ୍ଚିଂତାପରୋଽଭଵତ୍ ୩.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଡକ୍ଷ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲେ।
ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାବାହୂ ରୁଦ୍ରେଣୈଵ ପ୍ରଚୋଦିତଃ ୩.
ବୀରଭଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିଜେ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ।
ଭଦ୍ରକାଲୀ ତଥା ଭଦ୍ରା ତ୍ଵରିତା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ତଥା ୩.
ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଭଦ୍ରା, ତ୍ୱରିତା ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବୀ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଶାକିନୀ ଡାକିନୀ ଚୈଵ ଭୂତପ୍ରମଥଗୁହ୍ଯକାଃ ୩.
ଶାକିନୀ, ଡାକିନୀ ଏବଂ ଭୂତ, ପ୍ରମଥ, ଗୁହ୍ୟକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ନିଜନ୍ମୁଃ ସହସା ତତ୍ର ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ମହାପ୍ରଭମ୍ ଦଶବାହଵସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରା ଜଟିଲା ରୁଦ୍ରଭୂଷଣାଃ॥ ୩.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ ମହା ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଦଶଭୁଜା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଜଟାଧାରୀ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଦୃତଗତିରେ ଗଲେ।
ପାର୍ଷଦାଃ ଶଂକରସ୍ଯୈତେ ସର୍ଵେ ରୁଦ୍ରସ୍ଵରୂପିଣଃ ୩.
ଏହି ସମସ୍ତେ ଶଂକରଙ୍କ ପାର୍ଷଦ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ।
ଛତ୍ରଚାମରସଂଵୀତାଃ ସର୍ଵେ ହରପରାକ୍ରମାଃ ୩.
ସମସ୍ତେ ଛତା ଓ ଚାମରରେ ଆଛାଦିତ ଥିଲେ, ହରିଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଥିଲା।
ଅର୍ଧଚଂଦ୍ରଧରାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ଚୈଵ ମହୌଜସଃ ୩.
ସମସ୍ତେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ସହସ୍ରବାହୁର୍ଭୁଜଗାଧିପୈର୍ଵୃତସ୍ତ୍ରିଲୋଚନୋ ଭୀମବଲୋ ଭଯାଵହଃ ୩.
ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୟଦାୟକ, ହଜାର ଭୁଜା ଥିବା, ସେ ନାଗରାଜମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘିରିଥିଲେ।
ଯୁଗ୍ଯାନାଂ ଚ ସହସ୍ରେଣ ଦ୍ଵିପ୍ରମାଣେନ ସ୍ଯଂଦନମ୍ ୩.
ତାଙ୍କର ରଥ ହଜାରଟି ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ ଥିଲା ଏବଂ ହାତୀର ଆକାରରେ ଥିଲା।
ତଥୈଵ ଦଂଶିତାଃ ସିଂହା ବହଵଃ ପାର୍ଶ୍ଵରକ୍ଷକାଃ ଛତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନ୍ଯେଵ ଚାମରାଣି ତଥୈଵ ଚ॥ ୩.
ଏହିପରି ଅନେକ ଦଂଶିତ ସିଂହ ତାଙ୍କର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଛତା ଓ ଚାମର ମଧ୍ୟ ଥିଲା।