ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ପର୍ଵତେ ଗଂଧମାଦନେ ୨.
ଏହି ସମୟରେ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ,
ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ମହାଦେଵୀ ଚକାର ଵିଵିଧାସ୍ତଦା ୨.
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା, ମହାଦେବୀ, ସେତିବେଳେ ବିଭିନ୍ନ କାମ କରୁଥିଲେ।
କ୍ରୀଡାସକ୍ତା ତଦା ଦେଵୀ ଦଦର୍ଶାଥ ମହାସତୀ ୨.
ଖେଳରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ମହାସତୀ ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
କ୍ଵ ଗମିଷ୍ଯତି ଚଂଦ୍ରୋଽଯଂ ଵିଜଯେ ପୃଚ୍ଛ ସତ୍ଵରମ୍ ୨.
ଏହି ଚନ୍ଦ୍ର କେଉଁଠି ଯିବ? ଦ୍ରୁତ ଜଣା, ବିଜୟ।
କଥିତଂ ତେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯୈଵ ମଖାଦିକମ୍ କଥଯାମାସ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ଶଶିନା ଭୃଶମ୍॥ ୨.
ସେ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥା ସମସ୍ତ କହିଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଗଭୀର ଭାବେ କହିଥିଲେ, ସେଠି ସବୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଵିମୃଶ୍ଯ କାରଣଂ ଦେଵୀ କିମାହ୍ଵାନଂ କରୋତି ନ ୨.
ଦେବୀ କାରଣ ବିଚାର କରି, କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନ ମିଳୁଛି ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ପୃଚ୍ଛାମି ଶଂକରଂ ଚାଦ୍ଯ କାରଣଂ କୃତନିଶ୍ଚଯା ୨.
ଆଜି ମୁଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କାରଣ ପଚାରିବି।
ଦଦର୍ଶତଂ ସଭାମଧ୍ଯେ ତ୍ରିଲୋଚନମଵସ୍ଥିତମ୍ ୨.
ସଭାର ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ବାଣୋ ଭୃଂଗିସ୍ତଥା ନଂଦୀ ଶୈଲାଦୋ ହି ମହାତପାଃ ୨.
ବାଣ, ଭୃଙ୍ଗି, ନନ୍ଦୀ ଏବଂ ମହାତପସ୍ବୀ ଶୈଳାଦ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ଧୂମ୍ରକେତୁଶ୍ଚ ଧୂମ୍ରପାଦସ୍ତଥୈଵ ଚ ୨.
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ଧୂମ୍ରକେତୁ ଏବଂ ଧୂମ୍ରପାଦ ମଧ୍ୟ ତାହାଁରେ ଥିଲେ।
କେଚିଦ୍ଭଯାନକା ରୌଦ୍ରାଃ କବଂଧାଶ୍ଚ ତଥା ପରେ ୨.
କିଛି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ରୌଦ୍ର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଭୂତ ଥିଲେ।
ଏଵଂଭୂତାଶ୍ଚ ଶତଶଃ ସର୍ଵେ ତେ କୃତ୍ତିଵାସସଃ ୨.
ଏପରି ଶତଶଃ ଲୋକେ, ସମସ୍ତେ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଜିତେଂଦ୍ରିଯା ଵୀତରାଗାଃ ସର୍ଵେ ଵିଷଯଵୈରିଣଃ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତଯା ଉପାଵିଷ୍ଟ ଆସନେ ପରାମାଦ୍ଭୁତେ॥ ୨.
ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ, ରାଗ ରହିତ ଏବଂ ଭୋଗବିଲାସର ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ; ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆସନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଆକ୍ଷିପ୍ତଚିତ୍ତା ସହସା ଜଗାମ ଶିଵସଂନିଧିମ୍ ୨.
ତାଙ୍କର ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯିବାରୁ, ସେ ହଠାତ୍ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରେମ୍ଣୋଦିତା ଵଚୋଭିଃ ସା ବହୁମାନପୁରଃସରମ୍ ୨.
ସେ ପ୍ରେମ ଏବଂ ଗଭୀର ସମ୍ମାନର ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ତେନ ଉଵାଚାସିତଲୋଚନା॥ ୨.
ସେପରି କଥା ଶୁଣି, କଳା ନୟନ ଥିବା ସେ ତାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପିତୁର୍ମମ ମହାଯଜ୍ଞେ କସ୍ମାତ୍ତଵ ନ ରୋଚତେ ୨.
ମୋ ପିତାଙ୍କର ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କାହିଁକି ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁନାହିଁ?
ସୁହୃଦାମେଷ ଵୈ ଧର୍ମଃ ସୁହୃଦ୍ଭିଃ ସହ ସଂଗତିମ୍ ୨.
ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ଏକତ୍ର ହେବା, ଏହିଁ ହେଉଛି ସଠିକ ବନ୍ଧୁତ୍ୱର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ତସମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଅନାହୂତୋଽପି ଗଚ୍ଛ ଭୋଃ ୨.
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଯିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ ଭାଷେ ସୂନୃତଂ ଵଚଃ ୨.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୃଦୁ ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ଯ ଯେ ମାନିନଃ ସର୍ଵେ ସସୁରାସୁକିଂନରାଃ ୨.
ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନେ ଦେବତା, ଅସୁର ଏବଂ କିନ୍ନର ହେଉନ୍ତୁ—
ଅନାହୂତାଶ୍ଚ ଯେ ସୁଭ୍ରୁ ଗଚ୍ଛଂତି ପରମନ୍ଦିରମ୍ ୨.
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ବଡ଼ ଘରକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି—
ପରେଷାଂ ମଂଦିରଂ ପ୍ରାପ୍ତ ଇଂଦ୍ରୋପି ଲଘୁତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ୨.
ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଗୃଣ୍ହିତ ହେବେ।
ଏଵମୁକ୍ତା ସତୀ ତେନ ମହେଶେନ ମହାତ୍ମନା ୨.
ଏଭଳି ମହାତ୍ମା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସତୀଙ୍କୁ କହାଯାଇଲା।
ଯଜ୍ଞୋ ହି ସତ୍ଯଂ ଲୋକେ ତ୍ଵଂ ସ ତ୍ଵଂ ଦେଵଵରେଶ୍ଵର ତତ୍ସର୍ଵଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛାମି ତସ୍ଯ ଭାଵଂ ଦୁରାତ୍ମନଃ॥ ୨.
ଯଜ୍ଞ ଏହି ସଂସାରରେ ସତ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଟେ, ଆପଣେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଯଜ୍ଞ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମୁଁ ଏହି ସବୁ କଥା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେହି ଦୁଷ୍ଟର ସ୍ଵଭାବ କଣ ଅଛି ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚାଦ୍ଯୈଵ ଗଚ୍ଛାମି ଯଜ୍ଞଵାଡଂ ପିତୁର୍ମ୍ମମ ୨.
ସେଥିପାଇଁ, ଆଜି ଏଠାରୁ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ବେଦିକାକୁ ଯିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୨.
ସେଇ ଦେବୀ ଏପରି କହିବା ପରେ, ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର, ନିଜେ ଶିବ, ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଶୁଣିଲେ।
ସ ତାମୁଵାଚ ଦେଵେଶୋ ମହେଶଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦଃ ୨.
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ମହେଶ୍ୱର, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଏତଂ ନଂଦିନମାରୁହ୍ଯ ନାନାଵିଧଗଣାନ୍ଵିତା ୨.
ନନ୍ଦି ଉପରେ ଚଢ଼ି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଣମାନେ ସହିତ ଦେବୀ ଚାଲିଗଲେ।
ତୈର୍ଗଣୈଃ ସଂଵୃତା ଦେଵୀ ଜଗାମ ପିତୃମଂଦିରମ୍ ୨.
ସେହି ଗଣମାନଙ୍କ ଘେରାଉ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।