ଅକୁଲୀନୋ ହ୍ଯସୌ ଵିପ୍ରା ନଷ୍ଟୋ ନଷ୍ଟପ୍ରିଯଃ ସଦା ୨.
ଏହା ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ନୁହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ; ସେ ସଦା ହାରାଇଯାଇଥିବା, ପ୍ରିୟଜନ ହୀନ।
ଆତ୍ମସଂଭାଵିତୋ ମୂଢଃସ୍ତବ୍ଧୋ ମୌନୀ ସମତ୍ସରଃ ୨.
ସେ ଆତ୍ମମାନେ ଭରିଥିବା, ମୂଢ଼, ଅଭିମାନୀ, ଚୁପ୍ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାପର।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁନରେଵଂ ଵଚୋଦ୍ଵିଜ ୨.
ତେଣୁ, ତୁମେ ଏପରି କଥା ପୁଣି କେବେ ବି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱିଜ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦଧୀଚିର୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଦଧୀଚି କହିଲେ।
ସର୍ଵେଷାମୃଷିଵର୍ଯାଣାଂ ସୁରାଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍ ୨.
ସମସ୍ତ ମହାନ ଋଷି ଓ ଉତ୍ତମ ମନୋଭାବ ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ଵିନାଶୋଽପି ମହାନ୍ସଦ୍ଯୋହ୍ଯତ୍ରତ୍ଯାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨.
ଏଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ବଡ଼ ବିନାଶ ଆସିବ।
ଯଜ୍ଞଵାଟାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତ୍ଵରିତଃ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଯଯୌ ୨.
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତଃ ଶିଵପ୍ରିଯୋ ଵୀରୋ ଦଧୀଚିର୍ନାମ ନାମତଃ ୨.
ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦଧୀଚି ନାମକ ବୀର ଚାଲିଯାଇଥିଲେ।
ଵେଦବାହ୍ଯ ଦୁରାଚାରାସ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯାସ୍ତେ ହ୍ଯତ୍ର କର୍ମଣି ୨.
ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ବାହାରେ ଓ ଖରାପ ଆଚରଣର, ସେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବାଦ ହେବା ଉଚିତ।
ଯଜ୍ଞଂ ମେ ସଫଲଂ ଵିପ୍ରାଃ କୁର୍ଵଂତୁ ହ୍ଯଚିରାଦିଵ ୨.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୋର ଯଜ୍ଞ ଫଳଦାୟକ ହେଉ, ଦେରି ନକରି ଏହା କର।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ପର୍ଵତେ ଗଂଧମାଦନେ ୨.
ଏହି ସମୟରେ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ,
ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ମହାଦେଵୀ ଚକାର ଵିଵିଧାସ୍ତଦା ୨.
ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା, ମହାଦେବୀ, ସେତିବେଳେ ବିଭିନ୍ନ କାମ କରୁଥିଲେ।
କ୍ରୀଡାସକ୍ତା ତଦା ଦେଵୀ ଦଦର୍ଶାଥ ମହାସତୀ ୨.
ଖେଳରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ମହାସତୀ ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
କ୍ଵ ଗମିଷ୍ଯତି ଚଂଦ୍ରୋଽଯଂ ଵିଜଯେ ପୃଚ୍ଛ ସତ୍ଵରମ୍ ୨.
ଏହି ଚନ୍ଦ୍ର କେଉଁଠି ଯିବ? ଦ୍ରୁତ ଜଣା, ବିଜୟ।
କଥିତଂ ତେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦକ୍ଷସ୍ଯୈଵ ମଖାଦିକମ୍ କଥଯାମାସ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ଶଶିନା ଭୃଶମ୍॥ ୨.
ସେ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥା ସମସ୍ତ କହିଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଗଭୀର ଭାବେ କହିଥିଲେ, ସେଠି ସବୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଵିମୃଶ୍ଯ କାରଣଂ ଦେଵୀ କିମାହ୍ଵାନଂ କରୋତି ନ ୨.
ଦେବୀ କାରଣ ବିଚାର କରି, କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନ ମିଳୁଛି ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ପୃଚ୍ଛାମି ଶଂକରଂ ଚାଦ୍ଯ କାରଣଂ କୃତନିଶ୍ଚଯା ୨.
ଆଜି ମୁଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କାରଣ ପଚାରିବି।
ଦଦର୍ଶତଂ ସଭାମଧ୍ଯେ ତ୍ରିଲୋଚନମଵସ୍ଥିତମ୍ ୨.
ସଭାର ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ବାଣୋ ଭୃଂଗିସ୍ତଥା ନଂଦୀ ଶୈଲାଦୋ ହି ମହାତପାଃ ୨.
ବାଣ, ଭୃଙ୍ଗି, ନନ୍ଦୀ ଏବଂ ମହାତପସ୍ବୀ ଶୈଳାଦ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ଧୂମ୍ରକେତୁଶ୍ଚ ଧୂମ୍ରପାଦସ୍ତଥୈଵ ଚ ୨.
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ଧୂମ୍ରକେତୁ ଏବଂ ଧୂମ୍ରପାଦ ମଧ୍ୟ ତାହାଁରେ ଥିଲେ।
କେଚିଦ୍ଭଯାନକା ରୌଦ୍ରାଃ କବଂଧାଶ୍ଚ ତଥା ପରେ ୨.
କିଛି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ରୌଦ୍ର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଭୂତ ଥିଲେ।
ଏଵଂଭୂତାଶ୍ଚ ଶତଶଃ ସର୍ଵେ ତେ କୃତ୍ତିଵାସସଃ ୨.
ଏପରି ଶତଶଃ ଲୋକେ, ସମସ୍ତେ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଜିତେଂଦ୍ରିଯା ଵୀତରାଗାଃ ସର୍ଵେ ଵିଷଯଵୈରିଣଃ ଦୃଷ୍ଟସ୍ତଯା ଉପାଵିଷ୍ଟ ଆସନେ ପରାମାଦ୍ଭୁତେ॥ ୨.
ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ, ରାଗ ରହିତ ଏବଂ ଭୋଗବିଲାସର ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ; ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆସନରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଆକ୍ଷିପ୍ତଚିତ୍ତା ସହସା ଜଗାମ ଶିଵସଂନିଧିମ୍ ୨.
ତାଙ୍କର ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯିବାରୁ, ସେ ହଠାତ୍ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରେମ୍ଣୋଦିତା ଵଚୋଭିଃ ସା ବହୁମାନପୁରଃସରମ୍ ୨.
ସେ ପ୍ରେମ ଏବଂ ଗଭୀର ସମ୍ମାନର ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ତେନ ଉଵାଚାସିତଲୋଚନା॥ ୨.
ସେପରି କଥା ଶୁଣି, କଳା ନୟନ ଥିବା ସେ ତାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପିତୁର୍ମମ ମହାଯଜ୍ଞେ କସ୍ମାତ୍ତଵ ନ ରୋଚତେ ୨.
ମୋ ପିତାଙ୍କର ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କାହିଁକି ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁନାହିଁ?
ସୁହୃଦାମେଷ ଵୈ ଧର୍ମଃ ସୁହୃଦ୍ଭିଃ ସହ ସଂଗତିମ୍ ୨.
ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ଏକତ୍ର ହେବା, ଏହିଁ ହେଉଛି ସଠିକ ବନ୍ଧୁତ୍ୱର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ତସମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଅନାହୂତୋଽପି ଗଚ୍ଛ ଭୋଃ ୨.
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ ନ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଯିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ ଭାଷେ ସୂନୃତଂ ଵଚଃ ୨.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୃଦୁ ଏବଂ ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ।