କୁବେରଃ ପୁଷ୍ପକାରୂଢୋ ମୃଗାଽଽରୂଢୋଽଥ ମାରୁତଃ ୨.
କୁବେର ପୁଷ୍ପକ ରଥରେ ବସିଥିଲେ, ମାରୁତ ଏକ ମୃଗ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଏତେ ସର୍ଵେ ସମାଯାତା ଯଜ୍ଞଵାଟେ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ ୨.
ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ଯଜ୍ଞ ବେଦିରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ଭଵନାନି ମହାର୍ହାଣି ସୁପ୍ରଭାଣି ମହାଂତି ଚ ୨.
ସେଠାରେ ଘରଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବିଶାଳ ଥିଲା।
ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଧିଷ୍ଣ୍ଯେଷୁ ଯଥାଜୋଷଂ ସମାସ୍ଥିତାଃ॥ ୨.
ସେଇ ସମସ୍ତ ଗୃହରେ ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବସିଥିଲେ।
ଵର୍ତ୍ତମାନେ ମହାଯଜ୍ଞେ ତୀର୍ଥେ କନଖଲେ ତଥା ୨.
କନଖଳ ତୀର୍ଥରେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ,
ଦୀକ୍ଷାଯୁକ୍ତସ୍ତଦା ଦକ୍ଷଃ କୃତକୌତୁକମଂଗଲଃ ୨.
ସେ ସମୟରେ ଦକ୍ଷ ଦୀକ୍ଷାରେ ଲିନ ହୋଇ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ଉତ୍ସବ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ରେଜେ ମହତ୍ତ୍ଵେନ ତଦା ସୁହୃଦ୍ଭିଃ ପରିତଃ ସଦା ୨.
ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ସ୍ନେହୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘିରିଥିଲେ ଏବଂ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ।
ଏତେ ସୁରେଶା ଋଷଯୋ ମହତ୍ତରାଃ ସଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ସମାଗତାସ୍ତଵ ୨.
ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାନାୟକ, ମହାଋଷି ଏବଂ ଲୋକପାଳମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଯେନୈଵ ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ମଂଗଲାନି ଜାତାନି ଶଂସଂତି ମହାଵିପଶ୍ଚିତଃ ୨.
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାକୁ କୁହାଯାଏ, ହେ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନୀ।
ଅମଂଗଲାନ୍ଯେଵ ଚ ମଂଗଲାନି ଭଵଂତି ଯେନାଧିକୃତାନି ଦକ୍ଷ ୨.
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅମଙ୍ଗଳ କଥାମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ହୋଇଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ହେ ଦକ୍ଷ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯୈଵ କର୍ତଵ୍ଯମାହ୍ଵାନଂ ପରମେଷ୍ଠିନା ୨.
ସେହିପାଇଁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ତୁମେ ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵୈରେଵ ହି ଗଂତଵ୍ଯଂ ଯତ୍ର ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ॥ ୨.
ଯେଉଁଠାରେ ମହାଦେବ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯିବା ଦରକାର।
ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯା ସମେତଂ ତମାନଯଧ୍ଵଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ ୨.
ତୁମେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ନେଇଆସ।
ଯସ୍ଯ ସ୍ମୃତ୍ଯା ଚ ନାମୋକ୍ତ୍ଯା ସମଗ୍ରଂ ସୁକୃତଂ ଭଵେତ୍ ୨.
ଯାହାଙ୍କ ସ୍ମରଣ କିମ୍ବା ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ନାହ ଦୁଷ୍ଟଧୀଃ ୨.
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଦୁଷ୍ଟମନା ହସି କହିଲେ:
ଯସ୍ମିନ୍ଵେଦାଶ୍ଚ ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ କର୍ମାଣିଵିଵିଧାନି ଚ ୨.
ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ବସିଛି।
ସତ୍ଯଲୋକାତ୍ସମାଯାତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୨.
ସତ୍ୟଲୋକରୁ ଲୋକପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିଲେ।
ତଥା ସୁରଗଣୈଃ ସାକମାଗତଃ ସୁରରାଟ୍ ସ୍ଵଯମ୍ ୨.
ତେଣୁ ଦେବମାନେ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ନିଜେ ଆସିଥିଲେ।
ଯେଯେ ଯଜ୍ଞୋଚିତାଃ ଶାଂତାସ୍ତେତେ ସର୍ଵେ ସମାଗତାଃ ୨.
ଯେଉଁମାନେ ଶାନ୍ତ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅତ୍ରୈଵ ଚ କିମସ୍ମାକଂ ରୁଦ୍ରେଣାପି ପ୍ରଯୋଜନମ୍. ୨.
ଏଠି ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଆଉ କଣ ଦରକାର?
ଅକୁଲୀନୋ ହ୍ଯସୌ ଵିପ୍ରା ନଷ୍ଟୋ ନଷ୍ଟପ୍ରିଯଃ ସଦା ୨.
ଏହା ଏକ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ନୁହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ; ସେ ସଦା ହାରାଇଯାଇଥିବା, ପ୍ରିୟଜନ ହୀନ।
ଆତ୍ମସଂଭାଵିତୋ ମୂଢଃସ୍ତବ୍ଧୋ ମୌନୀ ସମତ୍ସରଃ ୨.
ସେ ଆତ୍ମମାନେ ଭରିଥିବା, ମୂଢ଼, ଅଭିମାନୀ, ଚୁପ୍ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାପର।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁନରେଵଂ ଵଚୋଦ୍ଵିଜ ୨.
ତେଣୁ, ତୁମେ ଏପରି କଥା ପୁଣି କେବେ ବି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱିଜ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦଧୀଚିର୍ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଦଧୀଚି କହିଲେ।
ସର୍ଵେଷାମୃଷିଵର୍ଯାଣାଂ ସୁରାଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍ ୨.
ସମସ୍ତ ମହାନ ଋଷି ଓ ଉତ୍ତମ ମନୋଭାବ ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ଵିନାଶୋଽପି ମହାନ୍ସଦ୍ଯୋହ୍ଯତ୍ରତ୍ଯାନାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨.
ଏଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ବଡ଼ ବିନାଶ ଆସିବ।
ଯଜ୍ଞଵାଟାଚ୍ଚ ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତ୍ଵରିତଃ ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଯଯୌ ୨.
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତଃ ଶିଵପ୍ରିଯୋ ଵୀରୋ ଦଧୀଚିର୍ନାମ ନାମତଃ ୨.
ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦଧୀଚି ନାମକ ବୀର ଚାଲିଯାଇଥିଲେ।
ଵେଦବାହ୍ଯ ଦୁରାଚାରାସ୍ତ୍ଯାଜ୍ଯାସ୍ତେ ହ୍ଯତ୍ର କର୍ମଣି ୨.
ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ବାହାରେ ଓ ଖରାପ ଆଚରଣର, ସେମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବାଦ ହେବା ଉଚିତ।
ଯଜ୍ଞଂ ମେ ସଫଲଂ ଵିପ୍ରାଃ କୁର୍ଵଂତୁ ହ୍ଯଚିରାଦିଵ ୨.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୋର ଯଜ୍ଞ ଫଳଦାୟକ ହେଉ, ଦେରି ନକରି ଏହା କର।