ଅଲର୍କେଶଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯଃ ଶୁକ୍ରେଶାତ୍ପୂର୍ଵଦିକ୍ସ୍ଥିତଃ 4.2.97.
ଶୁକ୍ରେଶଙ୍କର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଲର୍କେଶଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତତ୍ରୈଵ କ୍ଷେତ୍ରଵସ୍ତିଦମ୍ 4.2.97.
ସେଠାରେ ବିଶାଳାକ୍ଷୀଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହା କ୍ଷେତ୍ରର ମୂଳ ସ୍ଥାନ।
ତଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଚ କେଦାରୋ ରୁଦ୍ରାନୁଚରତାପ୍ରଦଃ 4.2.97.
ତା'ଦକ୍ଷିଣରେ କେଦାର ଅଛି, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସେବକ ହେବାର ଅବସର ଦେଇଥାଏ।
ଯାତ୍ରଯା ସର୍ଵ ଲିଂଗାନାଂ ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ଯତେ 4.2.97.
ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲିଙ୍ଗର ଫଳ ମିଳେ।
ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗଯୋର୍ଦାତ୍ରୀ ଦୃଷ୍ଟା ଦେହାଂତସେଵିତା 4.2.97.
ଯେଉଁଠାରେ ଶରୀର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବା ଓ ଦର୍ଶନ ହୁଏ, ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ସର୍ଵଲିଂଗମଯାଧ୍ଯାଯଂ ଯୋଽମୁଂ ନିତ୍ଯଂ ଜପେତ୍ସୁଧୀଃ 4.2.97.
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଲାଭ କରନ୍ତି।
ମହାପାପାନି ପାପାନି ଜ୍ଞାତାଜ୍ଞାତାନି ଭୂରିଶଃ 4.2.97.
ବଡ଼ ଅପରାଧ ଓ ଛୋଟ ଅପରାଧ, ଯାହା ଜଣା ଓ ଅଜଣା, ବହୁତ ପରିମାଣରେ —
ଦିଵ୍ଯଂ ରଥଂ ସମାରୁହ୍ଯ ନିର୍ଜଗାମ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପାତ୍
ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଓଁନମୋ ଭଗଵତେ ଵାସୁଦେଵାଯ ଦେଵୀଂ ସରସ୍ଵତୀ ଚୈଵ ତତୋ ଜଯମୁଦୀରଯେତ୍॥ ୧.
ଓଁ, ପ୍ରଭୁ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଏବଂ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ — ଏହା ପରେ ବିଜୟ ଘୋଷଣା କରାଯାଉ।
ତୀର୍ଥାନାମୁତ୍ତମଂ ତୀର୍ଥଂ କ୍ଷେତ୍ରାଣାଂ କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍ ଦୀର୍ଘସତ୍ରଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତଃ ସତ୍ରିଣଃ କର୍ମଚେତସଃ॥ ୧.
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ର — ଯେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସତ୍ର କରୁଛନ୍ତି, କର୍ମରେ ଲଗ୍ନ —
ତେଷାଂ ସଦର୍ଶନୌତ୍ସୁକ୍ଯାଦାଗତୋ ହି ମହାତପାଃ ୧.
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆତୁର ହୋଇ, ମହାତପସ୍ବୀ ଆସିଲେ।
ତତ୍ରାଗତଂ ତେ ଦଦୃଶୁର୍ମୁନଯୋ ଦୀର୍ଘସତ୍ରିଣଃ ୧.
ସେଠାରେ, ଦୀର୍ଘ ସତ୍ର କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯଂ ସତ୍କୃତ୍ଯ ମୁନଯୋ ଵୀତକଲ୍ମଷାଃ ୧.
ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପାଦ୍ୟ ଦେଇ, ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରି, ପାପରହିତ ମୁନିମାନେ —
କଥଯସ୍ଵ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୧.
ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କହ।
ସଂମାର୍ଜନେ କିଂ ଫଲଂ ସ୍ଯାତ୍ତଥା ରଂଗାଵଲୀଷୁ ଚ ୧.
ସଫା କରିବାର ଫଳ କଣ, ଏବଂ ମଞ୍ଚ ଶୋଭା କରିବାର ମଧ୍ୟ ଫଳ କଣ?
ପ୍ରଦାନେ ଚ ଵିତାନସ୍ଯ ତଥା ଧାରାଗୃହସ୍ଯ ଚ ୧.
ଛାତା ଦାନ କରିବାର ଓ ଜଳ ଘର ତିଆରି କରିବାର ଫଳ କଣ?
କାନିକାନି ଚ ପୁଣ୍ଯାନି କଥ୍ଯତାଂ ଶିଵପୂଜନେ ୧.
ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଆମକୁ କହ।
ଶିଵସ୍ଯାଗ୍ରେ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି କାରଯନ୍ତ୍ଯଥ ଵା ନରାଃ ୧.
ମଣିଷମାନେ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି କିମ୍ବା କରାନ୍ତି —
ଶିଵାଖ୍ଯାନପରୋଲୋକେ ତ୍ଵତ୍ତୋ ନାନ୍ଯୋଽସ୍ତି ଵୈ ମୁନେ॥ ୧.
ଏହି ଲୋକର ପରେ, ହେ ମୁନି, ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଶିବ କଥା କହିବାରେ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ମୁନୀନାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍ ୧.
ଏପରି ପବିତ୍ର ମନ ଥିବା ମୁନିମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି —
ଅଷ୍ଟାଦଶପୁରାଣେଷୁ ଗୀଯତେ ଵୈ ପରଃ ଶିଵଃ ୧.
ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣରେ, ପରମ ଶିବଙ୍କର ଗୁଣଗାନ ହୁଏ।
ଶିଵେତି ଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ନାମ ଵ୍ଯାହରିଇଷ୍ଯଂତି ଯେ ଜନାଃ ୧.
ଯେମାନେ 'ଶିବ' ଏଇ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି —
ଉଦାରୋ ହି ମହାଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ପତିରିଶ୍ଵରଃ ୧.
ମହାଦେବ ଉଦାର, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଓ ଶ୍ୱାମୀ।
ତେ ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ଯେ ଭଜଂତି ସଦା ଶିଵମ୍॥ ୧.
ଯେମାନେ ସଦା ଶିବଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ ଓ ମହାତ୍ମା।
ଵିନା ସଦାଶିଵଂ ଯୋହି ସଂସାରଂ ତର୍ତୁମିଚ୍ଛତି ୧.
ଯେଉଁମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି—
ଭକ୍ଷିତଂ ହି ଗରଂ ଯେନ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞୋ ଵିନାଶିତଃ ୧.
ଯିଏ ବିଷ ଖାଇଥିଲେ ଏବଂ ଦକ୍ଷଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି।
ଯଥା ଗରଂ ଭକ୍ଷିତଂ ଚ ଯଥା ଯଜ୍ଞୋ ଵିନାଶିତଃ ୧.
ଯେପରି ବିଷ ପିଇଥିଲେ, ଯେପରି ଯଜ୍ଞ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା—
ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ପୁରା ଦତ୍ତା ଶଂକରାଯ ମହାତ୍ମନେ ୧.
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲା।
ଏକଦା ହି ସ ଦକ୍ଷୋ ଵୈ ନୈମିଷାରଣ୍ଯମାଗତଃ ୧.
ଏକଥର ଦକ୍ଷ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ନୈମିଷାରଣ୍ୟକୁ ଆସିଥିଲେ।
ସ୍ତୁତିଭିଃ ପ୍ରଣିପାତୈଶ୍ଚ ତଥା ସର୍ଵୈଃ ସୁରାସୁରୈଃ ଚକାରାସ୍ଯ ତତଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଦକ୍ଷୋ ଵଚନବ୍ରଵୀତ୍॥ ୧.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରଣାମ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ; ତାପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଦକ୍ଷ ଏହି କଥା କହିଲେ।