ନର୍ମଦାପି ପ୍ରହୃଷ୍ଟାସୀତ୍ପାଵିତ୍ର୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାଦ୍ଭୁତମ୍
ନର୍ମଦା ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଵାକ୍ଯଂ ମୃକଂଡଜମୁନେସ୍ତେପି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ
ମୃକଣ୍ଡ ମୁନିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପାପକଂଚୁକମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ଜ୍ଞାନମୁତ୍ତମମ୍ ।। 4.2.92.
ପାପର ଚାଦର ଛାଡ଼ି, ଲୋକେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଲଭିବେ।
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ । । ଅମୃତେଶମୁଖାଦୀନି ଯନ୍ନାମାପ୍ଯମୃତପ୍ରଦମ୍
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ଅମୃତେଶ ଓ ଏହା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଯେଉଁ ନାମଗୁଡ଼ିକ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଅମୃତତ୍ୱ ମିଳେ।
ପୁରା ସନାରୁ ନାମାସୀନ୍ମୁନିରତ୍ର ଗୃହାଶ୍ରମୀ
ପୂର୍ବେ ଏଠାରେ ସନାରୁ ନାମକ ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ମୁନି ଥିଲେ।
ଲିଂଗପୂଜାରତୋ ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ତୀର୍ଥାପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
ସେ ସଦା ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ଲାଗିଥିଲେ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ।
ସ କଦାଚିଦ୍ଗତୋରଣ୍ଯଂ ତତ୍ର ଦଷ୍ଟଃ ପୃଦାକୁନା
ଏକଦିନ ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବାବେଳେ, ଏଠାରେ ଏକ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ତାଙ୍କୁ କାମୁଡ଼ିଲା।
ସନାରୁଣା ସମୁଚ୍ଛ୍ଵସ୍ଯ ନୀତଃ ସ ଉପଜଂଘନିଃ
ସନାରୁ ଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଉପଜଂଘନି ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଲେ।
ତତ୍ରାସୀଚ୍ଛ୍ରୀଫଲାକାରଂ ଲିଂଗମେକଂ ସୁଗୁପ୍ତଵତ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଶ୍ରୀଫଳ ଆକୃତିର ଲିଙ୍ଗ ଭଲରେ ଲୁଚିଥିଲା।
ସର୍ପଦଷ୍ଟସ୍ଯ ସଂସ୍କାରଃ କଥଂ ଭଵତି ଚେତି ଵୈ
ସାପ କାମୁଡ଼ିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ କେମିତି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ?
ଅଥ ତଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସ ମୁନିଃ ସନାରୁରୁପଜଂଘନିମ୍
ତାପରେ ସନାରୁ ମୁନି, ଉପଜଂଘନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରାଣିତଵ୍ଯେଽତ୍ର କୋ ହେତୁର୍ମଚ୍ଛିଶୋରୁପଜଂଘନେଃ
ମୋ ଶିଷ୍ୟ ଉପଜଂଘନିଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବାର କାରଣ କଣ? — ଏହି ଭାବରେ ସେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ଇତି ଯାଵତ୍ସ ସଂଧତ୍ତେ ଧିଯଂ ତଜ୍ଜୀଵିତୈକିକାମ୍ 4.2.94.
ଏପରି ଭାବରେ ସେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମନେ ଭାବିଥିଲେ।
ଆନିନାଯ ଚ ତତ୍ରୈଵ ସୋପ୍ଯ ନନ୍ନିର୍ଗତସ୍ତତଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ନେଇଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଉପଜଂଘନି ସୁସ୍ଥ ହେଲେନାହିଁ।
ମୃଦୁ ହସ୍ତତଲେନୈଵ ଯାଵତ୍ଖନତି ଵୈ ମୁନିଃ
ମୃଦୁ ହସ୍ତତଳରେ ମୁନି ମାଟି ଖୋଦିଲେ।
ସନାରୁଣାଥ ତଲ୍ଲିଂଗଂ ତେନ ତତ୍ର ସମର୍ଚିତମ୍
ଏକ ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରାଗଲା।
ଅମୃତେଶ୍ଵରନାମେଦଂ ଲିଂଗମାନଂଦକାନନେ
ଆନନ୍ଦକ ଅଟରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଅମୃତେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅମୃତେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଜୀଵତ୍ପୁତ୍ରଃ ସ ଵୈ ମୁନିଃ
ଅମୃତେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ମୁନି ଜୀବନ୍ତ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ତଲ୍ଲିଂଗମମୃତେଶଂ ମୁନୀଶ୍ଵର
ସେଇ ସମୟଠାରୁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଅମୃତେଶ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଏ।
ଅମୃତେଶ୍ଵର ସଂସ୍ପର୍ଶାନ୍ମୃତା ଜୀଵଂତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଅମୃତେଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ, ମୃତମାନେ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜୀବନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅମୃତେଶ ସମଂ ଲିଂଗଂ ନାସ୍ତି କ୍ଵାପି ମହୀତଲେ
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅମୃତେଶଙ୍କ ସମାନ କୌଣସି ଲିଙ୍ଗ ନାହିଁ।
ଅମୃତେଶ୍ଵର ନାମାପି ଯେ କାଶ୍ଯାଂ ପରିଗୃହ୍ଣତେ
କାଶୀରେ ଯେମାନେ କେବଳ ଅମୃତେଶ୍ୱର ନାମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି,
ମୁନେଽନ୍ଯଚ୍ଚ ମହାଲିଂଗଂ କରୁଣେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍ 4.2.94.
ମୁନି, ଅନ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି, ଯାହାକୁ କରୁଣେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ମହାକାରୁଣିକସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ବଡ଼ କରୁଣାମୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିଲେ,
ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ମଣିକର୍ଣ୍ଯାଂ ଚ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଃ କରୁଣେଶ୍ଵରଃ
ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ କରୁଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ସୋମଵାସରମାସାଦ୍ଯ ଏକଭକ୍ତଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍
ସୋମବାର ଦିନ ଆସିଲେ, ଜଣେ ଏକବେଳିଆ ବ୍ରତ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତେନ ଵ୍ରତେନ ସଂତୁଷ୍ଟଃ କରୁଣେଶଃ କଦାଚନ
ସେଇ ବ୍ରତରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, କରୁଣେଶ୍ୱର କେବେ ନା କେବେ,
ତତ୍ପତ୍ରୈସ୍ତତ୍ଫଲୈର୍ଵାପି ସଂପୂଜ୍ଯଃ କରୁଣେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ପତ୍ର କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା କରୁଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ତେନାର୍ଚ୍ଯଃ କରୁଣାଵୃକ୍ଷୋ ଦେଵେଶଃ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ଏଭଳି ପୂଜା କରି, କରୁଣାର ବୃକ୍ଷ ଦେବତା, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।
ପ୍ରସନ୍ନଃ କରୁଣେଶୋତ୍ର ତସ୍ଯ ଦାସ୍ଯତି ଵାଂଛିତମ୍
ଏଠାରେ କରୁଣେଶ୍ୱର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଚାହିଦା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଦେବେ।