ଆସନ୍ନପ୍ରସଵା ନାରୀ ଯଥା ଗଚ୍ଛେଦନାକୁଲମ୍
ଯେପରି ଜନ୍ମସମୟ ଆସିଥିବା ଜନନୀ ଅସୁବିଧା ଛଡା ଚାଲିଥାଏ,
ସ୍ନାତୋ ଵିଶୁଦ୍ଧଵେଷଃ ସନ୍ଭସ୍ମରୁଦ୍ରାକ୍ଷଭୂଷିତଃ
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଭସ୍ମ ଓ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଦାଣା ପରିଧାନ କରିଥାନ୍ତି।
ମନୂନାଂ ଚରତାମଗ୍ରେ ଦେଵାନାଂ ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ମନୁମାନେ ଓ ହଜାର ହଜାର ଦେବତାମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଚାଲିଯାଉଥିବା ବେଳେ,
ସଂଘଟ୍ଟମତିସଂମର୍ଦଂ ମାର୍ଗରୋଧଂ ଵିଚିଂତଯନ୍ 1.3.1.9.
ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଭିଡ଼, ଭୟଙ୍କର ଭିଡ଼ ଓ ପଥର ବାଧା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିଥାନ୍ତି।
ଅଥଵା ଶିଵନାମାନି ସଂକୀର୍ତ୍ଯ ଵରଗୀତିଭିଃ
କିମ୍ବା, ଶିବଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସୁନ୍ଦର ଗୀତରେ ଗାଇଥାନ୍ତି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମମ ଵା ଶୃଣ୍ଵନ୍ନନନ୍ଯମତିରାଦରାତ୍
କିମ୍ବା, ଅନ୍ୟ କିଛି ଚିନ୍ତା ନ କରି ଆଦର ସହିତ ମୋର ମହିମା ଶୁଣିଥାନ୍ତି।
ଦାନୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈଃ ପୁଣ୍ଯୈରୁପକାରୈସ୍ତଥାର୍ଥିନାମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପୁଣ୍ୟ ଦାନ ଓ ଦରିଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଉପକାର କରି,
କୃତେ ତ୍ଵଗ୍ନିମଯଂ ଲିଂଗଂ ତ୍ରେତାଯାଂ ମଣିପର୍ଵତମ୍
କୃତ ଯୁଗରେ ଅଗ୍ନିର ଲିଙ୍ଗ ଥିଲା, ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ମଣିପର୍ବତର ଲିଙ୍ଗ ଥିଲା।
ଅଥଵା ସ୍ଫାଟିକଂ ରୂପମରୁଣଂ ତୁ ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭମ୍
କିମ୍ବା, ଏହାର ଆକୃତି ସ୍ଫାଟିକ, କିମ୍ବା ଲାଲ ଓ ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା।
ଅଵାଙ୍ମନସଗମ୍ଯତ୍ଵାଦପ୍ରମେଯତଯା ସ୍ଵଯମ୍
ଏହା କଥା ଓ ମନର ଅପରିଚୟ ଓ ଅପରିମାପ୍ୟ ହେବାରୁ,
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କର୍ତୁରଭିଗମ୍ଯୋଽହମଂଜସା
ଧ୍ୟାନ କରି, ମୋତେ ସିଧାସଳଖ ଆସି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିବା ଉଚିତ।
ରୂପମେକଂ ତୁ ଧତ୍ତେ ଯଃ ଶୋଣାଦ୍ରୀଶପ୍ରଦକ୍ଷିଣେ
ଯିଏ ଲାଲ ପର୍ବତର ନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିବାବେଳେ ଏକ ଆକୃତି ଧାରଣ କରେ,
କୁର୍ଵତାଂ ଚରଣଂ ଵୋଢୁମରୁଣାଦ୍ରିପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଯେମାନେ ଲାଲ ପର୍ବତକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ପାଦ ଚାଲିଥାନ୍ତି,
କୁର୍ଵତାଂ ଭୁଵି ମର୍ତ୍ତ୍ଯାନାମରୁଣାଦ୍ରିପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍ 1.3.1.9.
ପୃଥିବୀରେ ମାନବମାନେ ଲାଲ ପର୍ବତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିଥାନ୍ତି,
ସେଵଂତେ ତେ ଗଣାକୀର୍ଣା ଵିମାନଶତକୋଟଯଃ
ଗଣମାନେ ଭରିଥିବା କୋଟି କୋଟି ଆକାଶୀୟ ରଥମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
ପାଵିତା ମହତୀ ଵୀଥୀ ଦୃଷ୍ଟା ଶିଵପଦପ୍ରଦା
ଏକ ବଡ଼ ଓ ପବିତ୍ର ପଥ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ଶିବଙ୍କର ପାଦକୁ ନେଇଯାଏ।
ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵଜ୍ରଶରୀରତ୍ଵଂ ନ ଧୃଷ୍ଯେତ ମହୀତଲେ
ଏହି ଜଣେ ବଜ୍ର ପରି ଦୃଢ଼ ଶରୀର ପାଇଁଥିବା ପରେ, ପୃଥିବୀରେ କେହି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଦୃଶ୍ଯାଃ ସଂଚରଂତ୍ଯତ୍ର ପଶ୍ଯଂତେ ମମ ସଂନିଧିମ୍
ଏଠାରେ ସେମାନେ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇନଥିବା ଭାବରେ ଘୁଡ଼ିଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୋର ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଦେଖିପାରିଛନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହର୍ଷସମାଯୁକ୍ତା ମର୍ତ୍ତ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଦଦତେ ଵରମ୍
ମୋତେ ଦେଖି, ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ସେମାନେ ମାନବମାନେକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ମାର୍ଗମାସୀନାଃ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ କୋଟିତାଂ ଗତାଃ
ପ୍ରତିଦିନ, ପଥରେ ବସିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ କୋଟି ଗଣନାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି।
ସଂପୂର୍ଣଜଗତୀଭାଗେ ସର୍ଵେ ଗ୍ରହପତାଂ ଗତାଃ
ସମସ୍ତ ଭାଗରେ, ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗ୍ରହପତି ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସ ସୂର୍ଯମଡଲଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ମୁକ୍ତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଶିବପୁରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ଅଜରାମରତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ନାସୌମ୍ଯୋ ଭଵତି କ୍ଷିତୌ
ଅଜର ଓ ଅମର ହୋଇ, ସେ ପୃଥିବୀରେ କଦାପି କଠୋର ହୋଇନଥାନ୍ତି।
ଆନୃଣ୍ଯମଖିଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ 1.3.1.9.
ସମସ୍ତ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସାର୍ବଭୌମ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସର୍ଵଜ୍ଞତାମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଵାଚାଂ ପତିତାମିଯାତ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ସେ ବାଣୀର ନାୟକ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣେନ ଶୋଣାଦ୍ରେଃ ସ ତୁ ଲୋକଗୁରୁର୍ଭଵେତ୍
ଶୋଣ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମହତୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଲଭତେ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମ୍
ବଡ଼ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଵିମୁକ୍ତୋ ଗ୍ରହପୀଡାଭିଃ ସ ଵିଶ୍ଵଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ଗ୍ରହମାନଙ୍କର କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ଜିତିଯାନ୍ତି।
ମମ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ କର୍ତୁଃ ପୁଣ୍ଯାନି ସହସା ଵ୍ରଜେତ୍
ମୋର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଶୀଘ୍ର ଭଲ କର୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଅଭୀଷ୍ଟଫଲଦା ଜାତାଃ କୁର୍ଵତାଂ ମତ୍ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ମୋର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ।