ପିବାମି ଚାର୍ଣଵାନ୍ସପ୍ତାପ୍ଯେକେନ ଚୁଲୁକେନ ଵୈ
ମୁଁ ଏକ ହାତରେ ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ପିଇଦେବି।
ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା ନଯାମୀଶ ଵିନିମଯ୍ଯ ସ୍ଵହେଲଯା
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମୋ ସୁବିଧା ଦେଇ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବି।
ଅପି ଵୈକୁଂଠନାଥଶ୍ଚେତ୍ତତ୍ସାହାଯ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି
ଏହି କାମରେ ଯଦି ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଦନୁଜା ଦିତିଜାଃ କେ ଵୈ ଵରା କାରଣଦୁର୍ବଲାଃ
ଏହି ଦାନବ ଓ ଦିତିସନ୍ତାନ କିଏ, କାରଣରେ ଦୁର୍ବଳ କାହାକୁ କହାଯିବ?
କାଲଂ ବଧ୍ନାମି ଵା ସଂଖ୍ଯେ ମୃତ୍ଯୋର୍ଵା ମୃତ୍ଯୁମର୍ଥଯେ
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମୟକୁ ବାନ୍ଧିଦେବି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହିଁବି।
ତ୍ଵଦ୍ବଲେନ ମହେଶାନ ନ କୋପି ସ୍ଥୈର୍ଯମେଷ୍ଯତି
ମହେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଦୃଢତା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
କଦଲୀଦଲଵଦ୍ଵାତାଦ୍ଵେପତେ ସରସାତଲମ୍
କଦଳୀ ପତ୍ର ପରି ବାତାସରେ ହିଲୁଚି, ହ୍ରଦର ପୃଷ୍ଠ ଉପ୍ରେ କମ୍ପନ ହେଉଛି।
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ଦେହ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ମମାସାଧ୍ଯଂ ନ କିଂଚନ
ଅଧିକ କଥା କାହିଁକି? ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୋ ପାଇଁ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଇତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ତସ୍ଯେଶଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃତମମନ୍ଯତ
ଏପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ସଫଳ ଭାବିଲେ।
ମହାଵୀରୋସି ରେ ଭଦ୍ର ମମ ସର୍ଵଗଣେଷ୍ଵିହ 4.2.89.
ହେ ମହାବୀର, ମୋ ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶୁଭ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
କୁରୁ ମେ ସତ୍ଵରଂ କାର୍ଯଂ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଂ କ୍ଷଯଂ ନଯ
ମୋର କାମ ତୁରନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ଦକ୍ଷର ଯଜ୍ଞକୁ ନଶ୍ଟ କର।
ତେ ତ୍ଵଯାପ୍ଯଵମଂତଵ୍ଯା ଵ୍ରଜ ପୁତ୍ର ଶୁଭୋଦଯ
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅବହେଳା କର; ଯାଅ, ପୁତ୍ର, ଶୁଭ ସକାଳକୁ।
ହରଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଜଗ୍ମିଵାନତିରଂହସା
ହରଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେ ବେଗରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଶତକୋଟିମିତାନୁଗ୍ରାନ୍ଗଣାନନ୍ନ୍ଯାନଵାସୃଜତ୍
ସେ ଶତ କୋଟି ସଂଖ୍ୟାର ଅନ୍ୟ ଦଳମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
କେଚିତ୍ତଦନୁଗା ଜାତାଃ କେଚିତ୍ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵଗା ଯଯୁଃ
କିଛି ତାଙ୍କର ଅନୁସରଣକାରୀ ହେଲେ, କିଛି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଶୃଂଗାଗ୍ରାଣି ଗିରୀଣାଂ ଚ କୈଶ୍ଚିଦୁତ୍ପାଟିତାନି ଵୈ
କିଛି ତାଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉଖଳିଦେଲେ।
ଉତ୍ପାଟ୍ଯ ମହତୋ ଵୃକ୍ଷାନ୍କେଚିତ୍ପ୍ରାପ୍ତା ମଖାଂଗଣମ୍
କେହି କେହି ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛ ଉଖଳି ନେଇ, ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ମଂଡପଂ ଧ୍ଵଂସଯାମାସୁଃ କେଚିତ୍କ୍ରୋଧୋଦ୍ଧୁରାଗଣାଃ ଅଭକ୍ଷଯନ୍ହଵୀଂଷ୍ଯନ୍ଯେ ପୃଷଦାଜ୍ଯଂ ପପୁଃ ପରେ
କେତେକ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିବା ଦଳ ମଣ୍ଡପକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ହବି ଖାଇଦେଲେ, ଆଉ କିଛି ଘିଅ ପିଇଲେ।
ଦଧ୍ଵଂସୁରନ୍ନରାଶୀଂଶ୍ଚ କେଚିତ୍ପର୍ଵତସନ୍ନିଭାନ୍
କେହି କେହି ପାହାଡ଼ ପରି ବଡ଼ ଲୋକମାନେ ଥିବା ଢେରକୁ ଆଗି ଲଗାଇଦେଲେ।
କେଚିତ୍ପକ୍ଵାନ୍ନପୁଷ୍ଟାଂଗା ଯଜ୍ଞପାତ୍ରାଣ୍ଯଚୂର୍ଣଯନ୍ 4.2.89.୪୦ ଵ୍ଯଭଜଞ୍ଛକଟାନ୍କେଚିତ୍ପଶୂନ୍କେଚିଦଜୀଗିଲନ୍
କେହି କେହି ପକା ଭାତ ଖାଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; କିଛି ଗାଡ଼ି ଭାଗ କଲେ, ଆଉ କିଛି ପଶୁ ଗିଳିଗଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ପରିଦଧୁଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଦୁକୂଲାନି ମୁଦା ଯୁତାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜେ ନିଜେ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଏକେନ ଚ ଭଗୋ ଦେଵଃ ପଶ୍ଯଂଶ୍ଚକ୍ରେ ଵିଲୋଚନଃ
ଏକ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭାଗ ଦେବତା ଏହା ସବୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଯଜ୍ଞଃ ପଲାଯିତୋ ଦୃଷ୍ଟଃ କେନଚିନ୍ମୃଗରୂପଧୃକ୍
କେହି ଯଜ୍ଞଙ୍କୁ ମୃଗ ଆକାର ନେଇ ପଳାଇଯିବା ଦେଖିଲେ।
ଏକଃ ସରସ୍ଵତୀଂ ଯାଂତୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିର୍ନାସିକାଂ ଵ୍ଯଧାତ୍
ଏକ ଜଣେ ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ଯିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କ ନାକ କାଟିଦେଲେ।
ଅର୍ଯମ୍ଣୋ ବାହୁଯୁଗଲଂ ତଥୋତ୍ପାଟିତଵାନ୍ପରଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅର୍ୟମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ବାହୁ ଉଖଳିଦେଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ଵାଯୋର୍ଵୃଷଣଂ ପାର୍ଷଦୋନ୍ଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବାୟୁଙ୍କର ଶୁକ୍ରାଣୁ କାଟିଦେଲେ।
ଯତ୍ର ଧର୍ମେ ମହେଶୋ ନ ପ୍ରଥମଂ ପରିପୂଜ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମରେ ମହେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜା କରାଯାଏନି—
ଅନୀଶ୍ଵରଂ ହଵିର୍ଭୁକ୍ତଂ ତ୍ଵଯେତ୍ଯା ତାଡଯତ୍ପଦା
ସେ ଚାଲି ଆସି, 'ତୁମେ ଇଶ୍ୱର ନୁହଁ, ତଥାପି ହବି ଭୋଗ କରିଛ' ବୋଲି ପାଦ ଦେଇ ଆଘାତ କଲେ।
ଵାମଯାମାସ ବହୁଶୋ ଭକ୍ଷିତା ହ୍ଯଧ୍ଵରାହୁତୀଃ 4.2.89.
ସେ ବାରମ୍ବାର ବାନ୍ତିଲେ, କାରଣ ଯଜ୍ଞ ଆହୁତି ଭୋଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ରୁଦ୍ରାଖ୍ଯା ଧାରଣଵଶାତ୍ପ୍ରମଥୈସ୍ତେଽଵହେଲିତାଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରମଥମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କଲେ।