ପୁନଃ ସ ନାରଦୋଽଗସ୍ତ୍ଯ ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରାକ୍ସମୁପାଗତଃ
ପୁନି ନାରଦ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ପୂର୍ବବତ୍ ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ନାରଦଃ ଶଂଭୁଂ ନଂଦିନା ସହ ସଂକଥାମ୍
ନାରଦ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶମ୍ଭୁ ନନ୍ଦିଙ୍କ ସହିତ କଥାହେଉଛନ୍ତି।
ଉପାଵିଶଚ୍ଚ ଶୈଲାଦି ଵିସୃଷ୍ଟାସନମୁତ୍ତମମ୍
ପର୍ବତରାଜ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ସେ ବସିଗଲେ।
ଆକାରେଣୈଵ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ତଦ୍ଵୃତ୍ତାଂତଂ ଵିଵେଦ ହ
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ମହାପୁରୁଷ, ତାଙ୍କ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବୁଝିଗଲେ।
ଶରାରିଣାଂ ସ୍ଥିତିରିଯମୁତ୍ପତ୍ତିପ୍ରଲଯାତ୍ମିକା
ଦେହଧାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଏହି ଜୀବନ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ନାଶରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ଦୃଶ୍ଯଂ ଵିନଶ୍ଵରଂ ସର୍ଵଂ ଵିଶେଷାଦ୍ଯଦନୀଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁ ସବୁ ଦେଖାଯାଏ, ସେସବୁ ନଶ୍ୱର; ବିଶେଷକରି ଯାହା ଭଗବାନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ନାହିଁ।
ଅଭାଵିନୋ ହି ଭାଵସ୍ଯ ଭାଵଃ କ୍ଵାପି ନ ସଂଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ନାହିଁ, ସେଠାରୁ କେବେ ମଧ୍ୟ କିଛି ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଶଂଭୂଦୀରିତମାକର୍ଣ୍ଯ ସ ଇତ୍ଥଂ ମୁନିପୁଂଗଵଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାମୁନି ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଅଵଶ୍ଯମେଵ ଯଦ୍ଭାଵ୍ଯଂ ତଦ୍ଭୂତଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ତାହା ଘଟିଛି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନାପଚୀଯେତ ତେ କିଂଚିନ୍ନୋପଚୀଯେତ ତତ୍ତ୍ଵତଃ 4.2.89.
ସତ୍ୟରେ, ତୁମର କିଛି କମି ଯାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ବଢ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ।
ଅହୋ ଵରାକଃ ସଂସାରଃ କ୍ଵ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନୀଶ୍ଵରଃ
ହାୟ, ଏହି ସଂସାର କେତେ ଦୟନୀୟ! ଯାହାର ଉପରେ କୌଣସି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କଣ ହେବ?
ଯତଃ ପ୍ରଜାପତିର୍ଦକ୍ଷୋ ନ ତ୍ଵାମାହୂତଵାନ୍କ୍ରତୌ
ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଡାକିଲେ ନାହିଁ, ଏହିକାରଣରେ—
ତଵ ରୀଢାଂ କରିଷ୍ଯଂତି କିମୈଶ୍ଵର୍ଯେଣ ରୀଢିନାମ୍ ଅଥୈଶ୍ଵର୍ଯେଣ ସଂପନ୍ନାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଭାଜନଂ କିମୁ
ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କଣ ପାଇବେ? ଏବଂ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ କଣ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ରଖିପାରିବେ?
ମହୀଯସାଯୁଷା ତେଷାଂ ଵସୁଭିର୍ଭୂରିଭିଶ୍ଚ କିମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଧନ ଓ ବହୁ ସମ୍ପଦର କଣ ଉପକାର?
ଅଚେତନାଶ୍ଚ ସାଵଜ୍ଞା ଜୀଵଂତୋପି ନ କୀର୍ତଯେ
ଯେଉଁମାନେ ଜଡ ଓ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବିନାହିଁ।
ଯା ତ୍ଵଦ୍ଵିନିଂଦାଶ୍ରଵଣାତ୍ତୃଣୀଚକ୍ରେ ସ୍ଵଜୀଵିତମ୍
ଯିଏ ତୁମ ନିନ୍ଦା ଶୁଣି, ନିଜ ଜୀବନକୁ ଘାସର ଦଣ୍ଡା ଭାବିଲେ—
ସତ୍ଯଂ ମୁନେ ସତୀ ଦେଵୀ ତୃଣୀଚକ୍ରେ ସ୍ଵଜୀଵିତମ୍
ମୁନି, ଏହା ସତ୍ୟ— ସତୀ ଦେବୀ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଘାସର ଦଣ୍ଡା ଭାବିଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଶ୍ଚାତୀଵରୁଦ୍ରୋଭୂଦ୍ବହୁକୋପାଗ୍ନିଦୀପିତଃ
ଏବଂ ରୁଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ବହୁ କ୍ରୋଧର ଅଗ୍ନିରେ ପୁରିଗଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଃ ପ୍ରତିମାକାରଃ କାଲମୃତ୍ଯୁପ୍ରକଂପନଃ
ଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ପ୍ରତିମା ଭାବେ ପ୍ରକଟ, ସମୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଉଲ୍ଲାସିତ କରୁଥିବା।
ଆଜ୍ଞାଂ ଦେହି ପିତଃ କିଂ ତେ କରଵୈ ଦାସ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ 4.2.89.
ପିତା, ଆପଣ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆପଣ ପାଇଁ କେଉଁ ଉତ୍ତମ ସେବା କରିବି?
ପିବାମି ଚାର୍ଣଵାନ୍ସପ୍ତାପ୍ଯେକେନ ଚୁଲୁକେନ ଵୈ
ମୁଁ ଏକ ହାତରେ ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ପିଇଦେବି।
ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା ନଯାମୀଶ ଵିନିମଯ୍ଯ ସ୍ଵହେଲଯା
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମୋ ସୁବିଧା ଦେଇ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବି।
ଅପି ଵୈକୁଂଠନାଥଶ୍ଚେତ୍ତତ୍ସାହାଯ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି
ଏହି କାମରେ ଯଦି ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି,
ଦନୁଜା ଦିତିଜାଃ କେ ଵୈ ଵରା କାରଣଦୁର୍ବଲାଃ
ଏହି ଦାନବ ଓ ଦିତିସନ୍ତାନ କିଏ, କାରଣରେ ଦୁର୍ବଳ କାହାକୁ କହାଯିବ?
କାଲଂ ବଧ୍ନାମି ଵା ସଂଖ୍ଯେ ମୃତ୍ଯୋର୍ଵା ମୃତ୍ଯୁମର୍ଥଯେ
ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମୟକୁ ବାନ୍ଧିଦେବି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହିଁବି।
ତ୍ଵଦ୍ବଲେନ ମହେଶାନ ନ କୋପି ସ୍ଥୈର୍ଯମେଷ୍ଯତି
ମହେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଦୃଢତା ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
କଦଲୀଦଲଵଦ୍ଵାତାଦ୍ଵେପତେ ସରସାତଲମ୍
କଦଳୀ ପତ୍ର ପରି ବାତାସରେ ହିଲୁଚି, ହ୍ରଦର ପୃଷ୍ଠ ଉପ୍ରେ କମ୍ପନ ହେଉଛି।
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ଦେହ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ମମାସାଧ୍ଯଂ ନ କିଂଚନ
ଅଧିକ କଥା କାହିଁକି? ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୋ ପାଇଁ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଇତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ତସ୍ଯେଶଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃତମମନ୍ଯତ
ଏପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣି, ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ସଫଳ ଭାବିଲେ।
ମହାଵୀରୋସି ରେ ଭଦ୍ର ମମ ସର୍ଵଗଣେଷ୍ଵିହ 4.2.89.
ହେ ମହାବୀର, ମୋ ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶୁଭ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।