ନ ଚାସ୍ତି ତଵ ସାମର୍ଥ୍ଯଂ କ୍ଵାପି କସ୍ଯାପି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ତୁମେ କେଉଁଠି କିଏ ପାଇଁ କିଛି କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ନ ତାଦୃଙ୍ନେଦସି ପ୍ରାଯଃ କ୍ଵାପି ଜ୍ଞାତୋ ମହାମତେ
ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସାଧାରଣତଃ ତୁମେ ଏପରି ଗୁଣ ଥିବା ବୋଲି ଜଣାଯାଉନାହିଁ।
କର୍ତଵ୍ଯଶ୍ଚେତ୍ତଦାକାର୍ଯଃ ସ୍ଯାଚ୍ଚେତ୍ସଂପତ୍ତି ରୀଦୃଶୀ
ଯଦି କିଛି କରିବାକୁ ଥାଏ, ତେବେ ତାହା କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଏପରି ଧନ-ସମ୍ପଦ ଅଛି, ତେବେ ହେଉ।
ସାକ୍ଷାଚ୍ଚ ସର୍ଵେ ମଂତ୍ରା ଵୈ ସାକ୍ଷାଦ୍ଯଜ୍ଞପୁମାନସୌ ସାକ୍ଷାଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯଂ ଚୈଷ ଭୃଗୁର୍ଵୈ କର୍ମକାଂଡଵିତ୍
ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ, ଯଜ୍ଞର ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ଭୃଗୁ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅଯଂ ପୂଷା ଭଗସ୍ତ୍ଵେଷ ଇଯଂ ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ
ଏଠି ପୂଷା ଅଛନ୍ତି, ଭଗ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ।
ତ୍ଵଂ ଚ ଦୀକ୍ଷାଂ ଶୁଭାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦେଵ୍ଯା ଚ ଶତରୂପଯା
ତୁମେ ଶୁଭ ଦୀକ୍ଷା ଲାଭ କରିଛ, ଶତରୂପା ଦେବୀ ସହିତ।
ସ୍ଵଯମେଵ ହି କୁର୍ଵୀତ ଧର୍ମକାର୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ 4.2.87.
ଧର୍ମର କାମ କୁ ନିଜେ ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତଵିଂଶତିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପତ୍ନୀଭିସ୍ତଵ କାର୍ଯକୃତ୍
ତୁମର କାମ ସତେଇଟି ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ରାଜସୂଯସ୍ଯ ଦତ୍ତତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଦକ୍ଷିଣଃ ତ୍ରଯୋଦଶମିତାଭିଶ୍ଚ ଭାର୍ଯାଭିସ୍ତଵ କାର୍ଯକୃତ୍
ତୁମେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ ହେଇଛ, ତିନି ଲୋକର ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଛ; ତୁମର କାମ ତେରୋଟି ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।
ହଵିଃ କାମଦୁଘା ସୂତେ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଃ ସମିତ୍କୁଶାନ୍
କାମଧେନୁ ହବି ଦେଉଛି, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଦରୁ ଓ କୁଶ ଦେଉଛି।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମାପ୍ଯଲଂକାରାନ୍କୁରୁତେଭ୍ଯାଗତର୍ତ୍ଵିଜାମ୍
ବିଶ୍ୱକର୍ମା ନିଜେ ଆସୁଥିବା ଋତ୍ବିଜ୍ମାନେ ପାଇଁ ଗହଣା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂଲକ୍ଷ୍ମୀରଲଂକୁର୍ଯାଦ୍ଯାଵୈ ଚାତ୍ର ସୁଵାସିନୀଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ ଏଠି ଥିବା ସୁମଧୁର ଜନନୀମାନେକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରୁଛନ୍ତି।
ସର୍ଵେ ସୁଖାଯ ମେ ଦକ୍ଷ ଵୀକ୍ଷମାଣସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ
ଦକ୍ଷ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ଦେଖୁଛି, ସମସ୍ତେ ମୋର ସୁଖ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
ଜୀଵହୀନୋ ଯଥା ଦେହୋ ଭୂଷିତୋପି ନ ଶୋଭତେ
ଯେପରି ଜୀବ ନଥିବା ଦେହ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଏ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଥଂ ଦଧୀଚିଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଦଧୀଚିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି ମନେ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।
ପୂର୍ଵସ୍ତୁତ୍ଯାତି ସଂହୃଷ୍ଟୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୋସୌ ଦଧୀଚିନା
ପୂର୍ବରୁ ଦଧୀଚି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ବୋଲି ସେ ବେଶି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଥ ତଂ ଵିପ୍ରଂ ଵେପମାନାଂଗଯଷ୍ଟିକଃ 4.2.87.
ତାପରେ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଥର୍ଥର କମ୍ପିଲା ବେଳେ ସେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦୀକ୍ଷାମହମହୋ ପ୍ରାପ୍ତଃ କର୍ତୁଂ ନାଯାତି କିଂଚନ
ହାଁ, ମୁଁ ଏବେ ଦୀକ୍ଷା ଲାଭ କରିଛି, କିଛି ବାକି ନାହିଁ।
ଭଵାନ୍କେନ ସମାହୂତୋ ଯଦତ୍ରାଗାନ୍ମହାଜଡଃ
ତୁମକୁ କିଏ ଏଠାକୁ ଡାକିଛି, ହେ ବଡ଼ ମୂଢ଼, ତୁମେ କେମିତି ଏଠାକୁ ଆସିଲା?
ସର୍ଵମଂଗଲମାଂଗଲ୍ଯୋ ଯତ୍ର ଶ୍ରୀମାନଯଂ ହରିଃ
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଶୁଭର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ହରି ଉପସ୍ଥିତ, ସେଠି ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ ଅଛି।
ଯତ୍ର ଵଜ୍ରଧରଃ ଶକ୍ରଃ ଶତଯଜ୍ଞୈକଦୀକ୍ଷିତଃ
ଯେଉଁଠି ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି,
ତଂ ତ୍ଵଂଚୋପମିମୀଷେମୁଂ ଶ୍ମଶାନେନ ମହାମଖମ୍
ତୁମେ କି ଏହି ମହାଯଜ୍ଞକୁ ଶ୍ମଶାନ ସହିତ ତୁଳନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଶ୍ରୀଦୋସ୍ତି ଯତ୍ର ଶ୍ରୀଦାତା ସାକ୍ଷାଦ୍ଯତ୍ରାଶୁଶୁକ୍ଷଣିଃ
ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିବା ଉପସ୍ଥିତ, ଯେଉଁଠି ତ୍ୱରିତ ବିନାଶକାରୀ ଅଛନ୍ତି,
ଦେଵାଚାର୍ଯଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର କ୍ରତୋରାଚାର୍ଯତାଗତଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବଗୁରୁ ସ୍ୱୟଂ ଯଜ୍ଞର ପୁରୋହିତ ହୋଇ ଆସିଛନ୍ତି,
ଯତ୍ରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯଂ ଭଜଂତେଽମୀ ଵସିଷ୍ଠପ୍ରମୁଖର୍ଷଯଃ
ଯେଉଁଠି ବସିଷ୍ଠ ଆଦି ଋଷିମାନେ ରିତ୍ୱିଜ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି,
ନିଶମ୍ଯେତି ମୁନିଃ ପ୍ରାହ ଦଧୀଚିର୍ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ଏହା ଶୁଣି ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ଦଧୀଚି କହିଲେ।
ତଥାପି ଶାଂଭଵୀ ଶକ୍ତିର୍ଵେଦେ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରପଠ୍ଯତେ 4.2.87.
ତଥାପି ବେଦରେ ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତିର କଥା କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ।
ଦୀକ୍ଷିତୋ ଯୋଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଶତସ୍ଯ କୁଲିଶାଯୁଧଃ
ଯିଏ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି ଶତାଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି,
ପୁନରାରାଧ୍ଯ ଭୂତେଶଂ ପ୍ରାପୈକାମମରାଵତୀମ୍
ସେ ପୁଣିଥରେ ଭୂତନାଥଙ୍କୁ ପୂଜି ଏକମାତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ବଲଂ ତସ୍ଯାଖିଲୈର୍ଜ୍ଞାତଂ ଶ୍ଵେତଂ ପାଶଯତଃ ପୁରା
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ପୂର୍ବେ ଧଳାକୁ ପାଶରେ ବାନ୍ଧିଥିଲେ।