ରାଜ୍ଞ୍ଯା ପତ୍ଯୁଃ ପ୍ରିଯେଷିଣ୍ଯା ମଂତ୍ରିଵିଜ୍ଞପ୍ତିନୁନ୍ନଯା
ରାଣୀ, ଯିଏ ପତିପ୍ରେମିକା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ପ୍ରେରିତ, ସେ
ଵିକଟାଯାଃ ପୁରଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଗୃହଂ ଧାତ୍ରେଯିକା ଗତା
ଧାତ୍ରୀ, ଶିଶୁଟିକୁ ବିକଟାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ନିଜ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଉଵାଚ ନଯତ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଶିଶୁଂ ମାତୃଗଣାଗ୍ରତଃ 4.2.83.
ସେ କହିଲେ, 'ତୁରନ୍ତ ଏହି ଶିଶୁଟିକୁ ମାନେମାନେଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନେଇଯା।'
ଯୋଗିନ୍ଯୋ ଵିକଟାଵାକ୍ଯାତ୍ଖେଚର୍ଯସ୍ତାଃ କ୍ଷଣେନ ତମ୍
ବିକଟାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଯୋଗିନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ଚଳନ୍ତି, ଏକ କ୍ଷଣରେ
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଯୋଗିନୀଵୃଂଦଂ ତଂ ଶିଶୁଂ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସମ୍
ଯୋଗିନୀମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦେଖାଉଥିବା ଶିଶୁଟି
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ରୌଦ୍ରୀ ଵାରାହୀ ନାରସିଂହିକା ।। କୌମାରୀ ଚାପି ମାହେଂଦ୍ରୀ ଚାମୁଂଡା ଚୈଵ ଚଂଡିକା
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ରୌଦ୍ରୀ, ବାରାହୀ, ନାରସିଂହିକା, କୌମାରୀ, ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ, ଚଣ୍ଡିକା ଏବଂ ଚାମୁଣ୍ଡା,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ବାଲକଂ ରମ୍ଯଂ ଵିକଟାପ୍ରେଷିତଂ ତତଃ
ବିକଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସେ ଶୋଭାମୟ ଶିଶୁଟିକୁ ଦେଖି,
ମାତୃଭିଶ୍ଚେତି ପୁଷ୍ଟଃ ସ ଯଦା କିଂଚିନ୍ନ ଵକ୍ତି ଚ
ମାତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କଲେ, ଯଦିଓ ସେ କିଛି କହୁନାହିଁ,
ରାଜ୍ଯଯୋଗ୍ଯୋ ଭଵତ୍ଯେଷ ମହାଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତଃ
ସେ ବଡ଼ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ରାଜ୍ୟର ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।
ପଂଚମୁଦ୍ରା ମହାଦେଵୀ ତିଷ୍ଠତେ ଯତ୍ର କାମ୍ଯଦା । ଯସ୍ଯାଃ ସଂସେଵନାନ୍ନୃଣାଂ ନିର୍ଵାଣଶ୍ରୀରଦୂରତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପଞ୍ଚମୁଦ୍ରା ମହାଦେବୀ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସେବା କଲେ ମଣିଷମାନେ ମୋକ୍ଷର ସମୃଦ୍ଧିରୁ ଦୂର ନୁହଁନ୍ତି।
ସର୍ଵତ୍ରଶୁଭଜନ୍ମିନ୍ଯାଂ କାଶ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତିଃ ପଦେପଦେ
କାଶୀ ଜଗତରେ ସବୁଠାରେ ଶୁଭ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ଏଠାରେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତ୍ପୀଠସେଵନାଦସ୍ଯ ଷୋଡଶାବ୍ଦାକୃତେଃ ଶିଶୋଃ
ସେ ପବିତ୍ର ପୀଠର ସେବା କଲେ, ଏକ ଷୋଳଷ ବର୍ଷର ଶିଶୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଫଳ ପାଏ।
ଏଵଂ ମାତୃଗଣାଶୀର୍ଭିର୍ଯୋଗିନୀଭିଃ କ୍ଷଣେନ ହି 4.2.83.
ଏଭଳି ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଓ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତନ୍ମହାପୀଠଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକାଦିହାଗତଃ
ସେ ମହାପବିତ୍ର ପୀଠକୁ ପହଞ୍ଚି, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ—
ତପସାତୀଵ ତୀଵ୍ରେଣ ନିଶ୍ଚଲେଂଦ୍ରିଯଚେତସଃ ।। ତସ୍ଯ ରାଜକୁମାରସ୍ଯ ପ୍ରସନ୍ନୋଭୂଦୁମାଧଵଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଓ ଅଚଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନସହିତ, ସେ ରାଜକୁମାର ଉପରେ ମାଧବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ପୁରତୋ ଲିଂଗରୂପେଣ ଶଂକରଃ
ଶଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ସେଠାରେ ସାମ୍ନାକୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସପ୍ତପାତାଲମୁଦ୍ଭିଦ୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ବୃହଦନୁଗ୍ରହାତ
ସାତଟି ପାତାଳ ଭେଦି, ସେ ବଡ଼ ଦୟାରେ ସେଠାରେ ଉଭୟ ହେଲା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପରିତୁଷ୍ଟାଵ ଧୂର୍ଜଟିମ୍
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ୍, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମହେଶ୍ଵର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତ୍ଵଯେଦଂ ବାଲଵପୁଷା ଵଶୀକୃତଂ ମନୋ ମମ
ତୁମେ ଏହି ବାଳ ଦେହରେ ମୋ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଛ।
ଶିଵୋକ୍ତଂ ଚ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଵରଦାନଂ ପୁନଃପୁନଃ
ଶିବଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ପୁନିପୁନି ଶୁଣିଲେ—
ତଦତ୍ର ଭଵତା ସ୍ଥେଯଂ ଭଵତାପହୃତା ସଦା
ଏଠାରେ ତୁମେ ରୁହ, ସଦା ଦୁଃଖ ଦୂର କର।
ଅସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ସ୍ଥିତଃ ଶଂଭୋ କୁରୁ ଭକ୍ତସମୀହିତମ୍ 4.2.83.
ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ରୁହ, ଶମ୍ଭୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।
ଦିଶ ସିଦ୍ଧିଂ ପରାମତ୍ର ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶନାନ୍ନତେଃ
ଏଠାରେ ଦର୍ଶନ, ସ୍ପର୍ଶ ଓ ନମସ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଦିଅ।
ସଦୈଵାନୁଗ୍ରହସ୍ତେଷୁ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵର ଏଷ ମେ
ମୋ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ—ତୁମେ ସଦା ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କର।
ଏଵମସ୍ତୁ ଯଦୁକ୍ତଂ ତେ ଵୀରଵୈଷ୍ଣଵ ସୂନୁନା
ଏହିପରି ହେଉ, ଯେପରି ତୁମେ, ବୀର ବୈଷ୍ଣବ ପୁତ୍ର, କହିଛ।
ଵିଷ୍ଣ୍ଵଂଶ ଏଵମୁତ୍ପନ୍ନୋ ମମ ଭକ୍ତିପରାଂଗଜ
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ମୋ ପ୍ରତି ସର୍ବୋପରି ଭକ୍ତି ରଖ।
କାଶ୍ଯାଂ ଦାସ୍ଯତ୍ଯଭୀଷ୍ଟାନି ଭକ୍ତାନାଂ ଚିଂତିତାନ୍ଯହୋ
କାଶୀରେ, ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଭାବିଥିବା ଆଶା ଓ ଇଚ୍ଛା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂରଣ କରିବେ—ହା!
ଦାସ୍ଯାମି ଚ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମାଶ୍ରିତେଭ୍ଯୋ ନ ସଂଶଯଃ
ମୋତେ ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଦେଇବି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯସ୍ତୁ ଵେତ୍ସ୍ଯତି ଭାଗ୍ଯେନ ସ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିମାପ୍ସ୍ଯତି
ଯିଏ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ଅନୁଭବ କରେ, ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିକୁ ପାଇବ।