ଇତ୍ଥମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ରାଜଂଶ୍ଚିକୀର୍ଷାମି ତ୍ଵଯା ସହ
ଏଭଳି, ରାଜା, ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତ ତୁମ ସହିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
ଇତି ଭୂପାଲଵର୍ଯେଣ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂହୃଷ୍ଟଚେତସା
ଏହିପରି ଭୂପାଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତଯାଥ ପ୍ରାର୍ଥିତା ଗୌରୀ ଗର୍ଭିଣ୍ଯା ଭକ୍ତିତୋଷିତା 4.2.83.
ସେଠାରେ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କର ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଗୌରୀ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ।
ଜାତମାତ୍ରୋ ଵ୍ରଜେତ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ପୁନଗଯାତି ଚାତ୍ର ଵୈ
ସେ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ, ପୁଣି ଏଠାକୁ ଫେରି ଆସିବେ।
ଵିନୈଵ ସ୍ତନ୍ଯପାନେନ ଷୋଡଶାବ୍ଦାକୃତିଃ କ୍ଷଣାତ୍
ଦୁଧ ମଧ୍ୟ ପିଉନାହିଁ, ଏକ କ୍ଷଣରେ ସେ ଷୋଳ ବର୍ଷର ଯୁବକ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିବେ।
ମୃଡାନ୍ଯାପି ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତା ରାଜ୍ଞୀ ଭକ୍ତ୍ଯାତିତୁଷ୍ଟଯା
ମୃଡାନୀ ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ରାଣୀ ଭକ୍ତିରେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ହିତୈରମାତ୍ଯୈରଥ ସା ଵିଜ୍ଞପ୍ତାରିଷ୍ଟସଂସ୍ଥିତା
ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେଠି, ଭଲ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ରାଣୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ସା ମଂତ୍ରିଵାକ୍ଯମାକର୍ଣ୍ଯ କେଵଲଂ ପତିଦେଵତା
ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଣୀ କେବଳ ପତିଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ମନେ କଲେ।
ଧାତ୍ରେଯିକାଂ ସମାକାର୍ଯ ପ୍ରାହେଦଂ ସା ନୃପାଂଗନା
ଧାତ୍ରୀକୁ ଡାକି ରାଜମହିଳା ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଦଗ୍ରେ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵାମୁଂ ବାଲଂ ଧାତ୍ରେଯିକେ ଵଦ
ଶିଶୁଟିକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଧାତ୍ରୀକୁ କହିଲେ:
ରାଜ୍ଞ୍ଯା ପତ୍ଯୁଃ ପ୍ରିଯେଷିଣ୍ଯା ମଂତ୍ରିଵିଜ୍ଞପ୍ତିନୁନ୍ନଯା
ରାଣୀ, ଯିଏ ପତିପ୍ରେମିକା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ପ୍ରେରିତ, ସେ
ଵିକଟାଯାଃ ପୁରଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଗୃହଂ ଧାତ୍ରେଯିକା ଗତା
ଧାତ୍ରୀ, ଶିଶୁଟିକୁ ବିକଟାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ନିଜ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଉଵାଚ ନଯତ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଶିଶୁଂ ମାତୃଗଣାଗ୍ରତଃ 4.2.83.
ସେ କହିଲେ, 'ତୁରନ୍ତ ଏହି ଶିଶୁଟିକୁ ମାନେମାନେଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନେଇଯା।'
ଯୋଗିନ୍ଯୋ ଵିକଟାଵାକ୍ଯାତ୍ଖେଚର୍ଯସ୍ତାଃ କ୍ଷଣେନ ତମ୍
ବିକଟାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଯୋଗିନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶରେ ଚଳନ୍ତି, ଏକ କ୍ଷଣରେ
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଯୋଗିନୀଵୃଂଦଂ ତଂ ଶିଶୁଂ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସମ୍
ଯୋଗିନୀମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦେଖାଉଥିବା ଶିଶୁଟି
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ରୌଦ୍ରୀ ଵାରାହୀ ନାରସିଂହିକା ।। କୌମାରୀ ଚାପି ମାହେଂଦ୍ରୀ ଚାମୁଂଡା ଚୈଵ ଚଂଡିକା
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ରୌଦ୍ରୀ, ବାରାହୀ, ନାରସିଂହିକା, କୌମାରୀ, ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ, ଚଣ୍ଡିକା ଏବଂ ଚାମୁଣ୍ଡା,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ବାଲକଂ ରମ୍ଯଂ ଵିକଟାପ୍ରେଷିତଂ ତତଃ
ବିକଟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସେ ଶୋଭାମୟ ଶିଶୁଟିକୁ ଦେଖି,
ମାତୃଭିଶ୍ଚେତି ପୁଷ୍ଟଃ ସ ଯଦା କିଂଚିନ୍ନ ଵକ୍ତି ଚ
ମାତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କଲେ, ଯଦିଓ ସେ କିଛି କହୁନାହିଁ,
ରାଜ୍ଯଯୋଗ୍ଯୋ ଭଵତ୍ଯେଷ ମହାଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତଃ
ସେ ବଡ଼ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ରାଜ୍ୟର ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ।
ପଂଚମୁଦ୍ରା ମହାଦେଵୀ ତିଷ୍ଠତେ ଯତ୍ର କାମ୍ଯଦା । ଯସ୍ଯାଃ ସଂସେଵନାନ୍ନୃଣାଂ ନିର୍ଵାଣଶ୍ରୀରଦୂରତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପଞ୍ଚମୁଦ୍ରା ମହାଦେବୀ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସେବା କଲେ ମଣିଷମାନେ ମୋକ୍ଷର ସମୃଦ୍ଧିରୁ ଦୂର ନୁହଁନ୍ତି।
ସର୍ଵତ୍ରଶୁଭଜନ୍ମିନ୍ଯାଂ କାଶ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତିଃ ପଦେପଦେ
କାଶୀ ଜଗତରେ ସବୁଠାରେ ଶୁଭ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ଏଠାରେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତ୍ପୀଠସେଵନାଦସ୍ଯ ଷୋଡଶାବ୍ଦାକୃତେଃ ଶିଶୋଃ
ସେ ପବିତ୍ର ପୀଠର ସେବା କଲେ, ଏକ ଷୋଳଷ ବର୍ଷର ଶିଶୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଫଳ ପାଏ।
ଏଵଂ ମାତୃଗଣାଶୀର୍ଭିର୍ଯୋଗିନୀଭିଃ କ୍ଷଣେନ ହି 4.2.83.
ଏଭଳି ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଓ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତନ୍ମହାପୀଠଂ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକାଦିହାଗତଃ
ସେ ମହାପବିତ୍ର ପୀଠକୁ ପହଞ୍ଚି, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ—
ତପସାତୀଵ ତୀଵ୍ରେଣ ନିଶ୍ଚଲେଂଦ୍ରିଯଚେତସଃ ।। ତସ୍ଯ ରାଜକୁମାରସ୍ଯ ପ୍ରସନ୍ନୋଭୂଦୁମାଧଵଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଓ ଅଚଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନସହିତ, ସେ ରାଜକୁମାର ଉପରେ ମାଧବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ପୁରତୋ ଲିଂଗରୂପେଣ ଶଂକରଃ
ଶଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ସେଠାରେ ସାମ୍ନାକୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସପ୍ତପାତାଲମୁଦ୍ଭିଦ୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ବୃହଦନୁଗ୍ରହାତ
ସାତଟି ପାତାଳ ଭେଦି, ସେ ବଡ଼ ଦୟାରେ ସେଠାରେ ଉଭୟ ହେଲା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପରିତୁଷ୍ଟାଵ ଧୂର୍ଜଟିମ୍
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ୍, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମହେଶ୍ଵର ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତ୍ଵଯେଦଂ ବାଲଵପୁଷା ଵଶୀକୃତଂ ମନୋ ମମ
ତୁମେ ଏହି ବାଳ ଦେହରେ ମୋ ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଛ।