ତସ୍ମିନ୍ମଂତ୍ରଯମାଣେ ହି ଦ୍ଵାରେ ତିଷ୍ଠତି ଲକ୍ଷ୍ମଣେ
ସେ ଏପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦ୍ୱାରରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ଲକ୍ଷ୍ମଣଂ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରୀତ୍ଯୋଵାଚ କ୍ଷୁଧାଽଽକୁଲଃ
ସେ ଶୀଘ୍ର ଆସି, ଭୋକରେ ବ୍ୟାକୁଳ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ।
କାର୍ଯାର୍ଥିନମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ନାନ୍ଯଥା କର୍ତୁମର୍ହସି
ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି କଥା କହାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମୁନିଂ ନିଵେଦଯାମାସ ରାମାଗ୍ରେ ଦର୍ଶନାର୍ଥିନମ୍
ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ, ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ କେହି ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ରାମୋଽପି କାଲମାମଂତ୍ର୍ଯ ପ୍ରସ୍ଥାପ୍ଯ ଚ ବହିର୍ଯଯୌ
ରାମ ଉଚିତ ସମୟ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ପଠାଇ, ବାହାରକୁ ଗଲେ।
ଦୁର୍ଵାସସଂ ମୁନିଵରଂ ପ୍ରସ୍ଥାପ୍ଯ ସ୍ଵଯମାଦରାତ୍
ସେ ନିଜେ ଆଦର ସହିତ ମହାମୁନି ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣୋଽପି ତଦା ଵୀରଃ କୁର୍ଵନ୍ନଵିତଥଂ ଵଚଃ
ତାପରେ ବୀର ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ପୂରଣ କଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵାଥ ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ଧ୍ଯାନମାସ୍ଥାଯ ସତ୍ଵରମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସ୍ନାନ କରି, ତୁରନ୍ତ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାଦୁରଭୂତ୍ତତ୍ର ସହସ୍ରଫଣମଣ୍ଡିତଃ ସୁରଲୋକାତ୍ସୁରେନ୍ଦ୍ରୋଽପି ସମାଗାଦମରୈଃ ସହ ।। 2.8.2.
ତାପରେ ହଜାର ଫଣା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତତଃ ଶେଷାତ୍ମତାଂ ଯାତଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଂ ସତ୍ଯସଂଗରମ୍
ତାପରେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଶେଷ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଲକ୍ଷ୍ମଣୋତ୍ତିଷ୍ଠ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵମାରୋହ ସ୍ଵପଦଂ ସ୍ଵକମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: 'ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ନିଜ ଲୋକକୁ ଯାଅ।'
ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରାପ୍ନୁହି ତ୍ଵଂ ସନାତନମ୍
ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
ସହସ୍ରଧା କ୍ଷିତିଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ସହସ୍ରଫଣମଣ୍ଡଲୈଃ
ହଜାର ଫଣା ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ହଜାର ଷ୍ଠାନରେ ଭେଦିଦେଲେ—
ଫଣସାହସ୍ରମଣିଭିର୍ଦଗ୍ଧାଃ ଶେଷସ୍ଯ ସୁଵ୍ରତ ଖ୍ଯାତଂ ସହସ୍ରଧାରେତି ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ଶେଷଙ୍କ ହଜାର ମଣିମୟ ଫଣା ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଦଗ୍ଧ ହେଲା, ଏହି ଷ୍ଠାନ 'ସହସ୍ରଧାରା' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଏତତ୍କ୍ଷେତ୍ରପ୍ରମାଣଂ ତୁ ଧନୁଷାଂ ପଞ୍ଚଵିଂଶତିଃ ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଷ୍ଠାନର ମାପ ପଚିଶଟି ଧନୁଷ ଲମ୍ବା; ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଅତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରୋ ଧୀମାଞ୍ଛେଷଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଚାଵ୍ଯଯମ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସ୍ନାନ କରି ଅବିନାଶୀ ଶେଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ତସ୍ମାଦତ୍ର ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ନାନଂ ଵିଧିପୁରଃସରମ୍
ତେଣୁ ଏଠାରେ ବିଧିମତ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵର୍ଣଂ ଚାନ୍ନଂ ଚ ଵାସାଂସି ଦେଯାନି ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତୈଃ
ଏଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସୁନା, ଅନ୍ନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାଦେତନ୍ମହାତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍ 2.8.2.
ତେଣୁ ଏହା ଏକ ମହାତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଶ୍ରାଵଣେ ଶୁଦ୍ଧପକ୍ଷସ୍ଯ ଯା ତିଥିଃ ପଞ୍ଚମୀ ଭଵେତ୍
ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ—
ଉତ୍ସଵୋ ଵିପୁଲଃ ସଦ୍ଭିଃ ଶେଷପୂଜାପୁରଃସରମ୍
ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଥମେ ଶେଷଙ୍କ ପୂଜା କରି, ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କଲେ।
ସନ୍ତୋଷ୍ଯ ଚ ଦ୍ଵିଜାନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ନାଗପୂଜାପୁରସ୍ସରମ୍
ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ପରେ, ଆଦିରେ ନାଗଙ୍କ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ଵୈଶାଖମାସେ ଯେ ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଵଂତ୍ଯତ୍ର ସମାହିତାଃ
ଏଠାରେ ଯେମାନେ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ତସ୍ମାଦତ୍ର ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ମାଧଵେ ଯତ୍ନତୋ ନରୈଃ ତୀର୍ଥେ କୃତେଽତ୍ର ମନୁଜୈଃ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ
ତେଣୁ ଏଠାରେ ମାଧବ ମାସରେ ଲୋକମାନେ ଯଥାଯଥ ଚେଷ୍ଟାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ମିଳେ।
ଵିଷ୍ଣୁମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସାଲଂକାରାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଭଲଭାବେ ସଜାଇଥିବା ଦୁଧାଳି ଗାଈକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମରେ ଦାନ କରନ୍ତି—
ତସ୍ଯ ଵାସୋ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସନାତନେ
ସେଉଁଠି ସେ ନିତ୍ୟ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁଲୋକରେ ବାସ କରିବେ।
ଅତ୍ର ପୂଜ୍ଯୌ ଵିଶେଷେଣ ନରୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠି ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଲୋକମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାଯଣପ୍ରୀତ୍ଯୈ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରାତ୍ଯୈ ଵିଶେଷତଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ।
ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ଚ ସଂଗତ୍ଯ ସ୍ଥାସ୍ଯଂତ୍ଯତ୍ର ନ ସଂଶଯଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥାଵଗାହସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ଫଲଂ ମହତ୍ ।। 2.8.2.
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏଠି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଅବସ୍ଥାନ କରିବେ—ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମହାଫଳ ମିଳିଥାଏ, ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶେଷଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତତ୍ତୀର୍ଥେ ଭୂଭାରହରଣକ୍ଷମମ୍
ଏହି ତୀର୍ଥରେ ଭୂଭାର ହରଣ କ୍ଷମ ଶେଷଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା।