ଯତ୍ଫଲଂ ତୀର୍ଥରାଜସ୍ଯ ସ୍ନାନେନ ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ
ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳରାଜରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ,
ଗଂଗାଦ୍ଵାରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଂଗାସାଗରସଂଗମେ
ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଗଙ୍ଗା-ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ,
ନର୍ମଦାଯାଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ଗୌତମ୍ଯାଂ ସିଂହଗେ ଗୁରୌ
ନର୍ମଦା, ସରସ୍ୱତୀ, ଗୌତମୀ, ସିଂହଗ ଓ ଗୁରୁ ସ୍ଥଳରେ,
ମାନସେ ପୁଷ୍କରେ ଚୈଵ ଦ୍ଵାରିକେ ସାଗରେ ତଥା
ମାନସ, ପୁଷ୍କର, ଦ୍ୱାରିକା ଏବଂ ସାଗର ତୀରରେ,
କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ସୂକରକ୍ଷେତ୍ରେ ଚୈତ୍ର୍ଯାଂ ଗୌରୀମହାହ୍ରଦେ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ସୂକର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଗୌରୀଙ୍କ ବଡ଼ ହ୍ରଦରେ,
ତୀର୍ଥଦ୍ଵଯଂ ପ୍ରତୀକ୍ଷଂତେ ସିସ୍ନାସୂନ୍ପିତରୋ ନରାନ୍ 4.2.81.
ଏହି ଦୁଇଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ପିତାମହସମୀପେ ଵା ଧର୍ମେଶସ୍ଯାଗ୍ରତୋଥ ଵା
ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟରେ କିମ୍ବା ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ,
ଧର୍ମକୂପେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପରିତର୍ପ୍ଯ ପିତାମହାନ୍
ଧର୍ମ କୂଆରେ ସ୍ନାନ କରି ପିତାମହମାନେକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ କରି,
ଯଥା ଗଯାଯାଂ ତୃପ୍ତାଃ ସ୍ଯୁଃ ପିଂଡଦାନେ ପିତାମହାଃ
ଯେପରି ଗୟାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଲେ ପିତାମହମାନେ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି,
ତେ ଧନ୍ଯାଃ ପିତୃଭକ୍ତାସ୍ତେ ପ୍ରୀଣିତାସ୍ତୈଃ ପିତାମହାଃ
ଯେମାନେ ପିତୃଭକ୍ତ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତାମହମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ତତ୍ତୀର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ନିଷ୍ପାପୋଭୂତ୍କ୍ଷଣେନ ଚ
ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳର ପ୍ରଭାବରେ ମଣିଷ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଅପାରୋ ମହିମା ତସ୍ଯ ଧର୍ମତୀର୍ଥସ୍ଯ କୁଂଭଜ
ହେ କୁମ୍ଭପୁତ୍ର, ସେଇ ଧର୍ମତୀର୍ଥର ମହିମା ଅପାର।
ତତ୍ରାପି କାକିଣୀ ମାତ୍ରଂ ଯଚ୍ଛେତ୍ପିତୃମୁଦେ ନରଃ
ସେଠାରେ ଯଦି କେହି ପିତୃମାନେର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ କେବଳ ଏକ କାକିଣୀ ଦେଇଥାଏ,
ତତ୍ର ଯୋ ଭୋଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଯତିନୋଥ ତପସ୍ଵିନଃ
ସେଠାରେ ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତପସ୍ବୀ କିମ୍ବା ଅତି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ,
ପ୍ରାପ୍ଯାମରାଵତୀଂ ଶକ୍ରସ୍ତତୋ ଦିଵିଷଦାଂ ପୁରଃ
ସେ ଅମରାବତୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସଭାରେ,
ଆଗତ୍ଯ ପୁନରପ୍ଯତ୍ର ଶଂଭୋରାନଂଦକାନନେ 4.2.81.
ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆନନ୍ଦ କାନନରେ,
ତାରକେଶାତ୍ପଶ୍ଚିମତ ଇଂଦ୍ରେଶ୍ଵରମିତୀରିତମ୍
ତାରକେଶ୍ଵରଙ୍କ ପଶ୍ଚିମରେ, ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ଵର ବୋଲି କୁହାଯାଏ,
ତଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଶଚୀଶଶ୍ଚ ସ୍ଵଯଂ ଶଚ୍ଯା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ
ତାହାର ଦକ୍ଷିଣରେ ଶଚୀଶ୍ଵର ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଶଚୀ ନିଜେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ତତ୍ସମୀପେସ୍ତି ରଂଭେଶୋ ବହୁସୌଖ୍ଯସମୃଦ୍ଧିଦଃ
ସେଠାରେ ରମ୍ଭାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ବହୁତ ସୁଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତଦର୍ଚନାତ୍ପ୍ରସୀଦଂତି ଲୋକପାଲାଃ ସମୃଦ୍ଧିଦାଃ ତଦ୍ଦର୍ଶନେନ ଧୈର୍ଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ରାଜ୍ଯେ ରାଜକୁଲାଦିଷୁ
ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ରାଜା ଓ ରାଜପରିବାରରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଆସେ।
ଧର୍ମେଶାଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ପୂଜ୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ଵେଶାଖ୍ଯଂ ପରଂ ନରୈଃ
ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଲୋକେ ତତ୍ତ୍ୱେଶ୍ୱର ନାମକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମେଶାତ୍ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ଵୈରାଗ୍ଯେଶଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଧର୍ମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବୈରାଗ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଞାନେଶ୍ଵରଂ ତଥୈଶାନ୍ଯାଂ ଜ୍ଞାନଦଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ଏହିପରି ଇଶାନ କୋଣରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି।
ତଦ୍ଦର୍ଶନାଦ୍ଭଵେନ୍ନୃଣାମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ମନସେପ୍ସିତମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ମନରେ ଯେଉଁ ଶାସନ ଚାହାନ୍ତି, ତାହା ପାଇଥାନ୍ତି।
ଏତାନ୍ଯଵଶ୍ଯଂ ସଂସେଵ୍ଯ ନରଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶାଶ୍ଵତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେବନ କଲେ ମଣିଷ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଫଳ ପାଏ।
ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାପି ନରୋ ଘୋରେ ସଂସାରାବ୍ଧୌ ନ ମଜ୍ଜତି 4.2.81.
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ମଣିଷ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଏ ନାହିଁ।
ଦମସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତତ୍ରାସୀଦ୍ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ସେଠାରେ ଦମାଙ୍କ ପୁଅ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ହରେତ୍ପୁରଂଧ୍ରୀଃ ପ୍ରସଭଂ ପୌରାଣାଂ କାମମୋହିତଃ
କାମ ଓ ମୋହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ସେ ସହରର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜନନୀମାନେକୁ ବଳଜୋର କରି ନେଇଥିଲେ।
ଅଦଂଡ୍ଯାନ୍ଦଂଡଯାଂଚକ୍ରେ ଦଂଡ୍ଯେଷ୍ଵାସୀତ୍ପରାଙମୁଖଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦୋଷୀ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଦଣ୍ଡଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେକୁ ଅନଦେଖା କରିଥିଲେ।
ଵିଵାସିତାଃ ସ୍ଵଵିଷଯାତ୍ତେନ ସନ୍ମତିଦାଯିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ସେ ତାଙ୍କ ଦେଶରୁ ବହିଷ୍କାର କରିଦେଇଥିଲେ।