ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟମନା ଆସୀଚ୍ଚେତଃ ସ୍ଥୈର୍ଯମଵାପ ହ
ସେଠାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା ଏବଂ ହୃଦୟ ଶାନ୍ତ ହେଲା ।
304b ଵିଭୂତିଭୂଷିତତନୂନ୍କୃତଲିଂଗସମର୍ଚନାନ୍ 4.2.74.
ସେ ଦେଖିଲେ, କେହି ଦେହକୁ ଭସ୍ମ ଲଗାଇ, ଲିଙ୍ଗର ପୂଜାରେ ଲାଗିଥିଲେ ।
ସ୍ଵସ୍ଥୋପଵିଷ୍ଟାନ୍ସ୍ଵପୁରୋରଗ୍ରତୋଽଚଲମାନସାନ୍
ସେମାନେ ନିଜ ନଗର ସାମ୍ନାରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ବସିଥିଲେ, ମନ ଅଚଳ ଥିଲା ।
ପ୍ରବଦ୍ଧହସ୍ତଯୁଗଲଃ ପ୍ରଣମତରକଂଧରଃ
ହାତ ଯୋଡି ଓ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେ ପ୍ରଣାମ କଲେ ।
ଵାର୍ଧକେନ ସମାକ୍ରାଂତସ୍ତପସା କୃଶଵିଗ୍ରହଃ
ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଦେହ ଶୁକାଇଯାଇଥିଲା ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଦମନଂ ଚେତି କସ୍ତ୍ଵଂ କସ୍ମାଦିହାଗତଃ
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ହେ ଦମନ, ତୁମେ କିଏ? କେଉଁ କାରଣରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
ଭଗୋଃ ପାଶୁପତାଚାର୍ଯ ସର୍ଵଜ୍ଞାରାଧନପ୍ରିଯ
ମୁଁ ପାଶୁପତ ଶିକ୍ଷକ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଭଗବାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଛି ।
କଥଯାମି ଯଥାର୍ଥଂ ତେ ନିଜଚେତୋଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହିବି, ମୋ ମନେ ଯାହା ଭାବିଛି ।
ସଂସାରାସାରତାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵାନପ୍ରସ୍ଥମଶିଶ୍ରିଯମ୍
ସଂସାରର ଅନର୍ଥ ଜାଣି, ମୁଁ ବନବାସୀ ଜୀବନ ଗ୍ରହଣ କରିଛି ।
ସ୍ନାତଂ ବହୁଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ମଂତ୍ରା ଜପ୍ତାସ୍ତୁ କୋଟିଶଃ
ମୁଁ ବହୁ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଛି, ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିଛି ।
ଶୁଶ୍ରୂଷିତାଶ୍ଚ ଗୁରଵୋ ବହଵୋ ବହ୍ଵନେହସମ୍
ମୁଁ ବହୁ ଦୋଷ ନଥିବା ଅନେକ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିଛି ।
ଶିଖରାଣି ଗିରୀଂଦ୍ରାଣାଂ ମଯା ଚାଧ୍ଯୁଷିତାନ୍ଯହୋ 4.2.74.
ହଁ, ମୁଁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ମଧ୍ୟ ବସିଛି ।
ରସାଯନାନି ବହୁଶଃ ସେଵିତାନି ମଯା ପୁନଃ
ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ବହୁ ପ୍ରକାର ରସାୟନ ଉପଯୋଗ କରିଛି।
ମଯା ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ବହୁଶଃ କୃତାଂତଵଦନୋପମାଃ
ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ମୃତ୍ୟୁର ମୁହଁ ପରି ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ପରଂ କିଂଚିତ୍କ୍ଵଚିନ୍ନୈକ୍ଷି ସିଦ୍ଧ୍ଯଂକୁରମପି ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସଫଳତାର ଏକ ଛୋଟ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଦେଖିନଥିଲି।
ମନସଃ ସ୍ଥୈର୍ଯମାପନ୍ନମିଵ ସଂପ୍ରାପ୍ତସିଦ୍ଧିନା
ଏହା ମନେ ହୁଏ, ସଫଳତା ମିଳିଲେ ମନ ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ।
ତେନୈଵ ମହତୀ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵିତ୍ରୀ ମମ ନାନ୍ଯଥା
ଏହିପରି ଉପାୟରେ ମାତ୍ର ମୋତେ ବଡ଼ ସଫଳତା ମିଳିବ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନୁହେଁ।
ଅନେନୈଵ ଶରୀରେଣ ପାର୍ଥିଵେନ ପ୍ରଥୀଯସୀ
ଏହି ଦୃଢ଼ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ ଶରୀର ଦ୍ୱାରା,
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଦୃଷ୍ଟଂ ପ୍ରୋଵାଚ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ଧୃତଵତାଂ ମହାପାଶୁପତଂ ଵ୍ରତମ୍
ସେ ନିଜେ ଦେଖିଥିବା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କହିଲେ— ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଏବଂ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମହା ପାଶୁପତ ବ୍ରତ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ଭୂତ୍ଵା ତଦା ତେ କଥଯାମ୍ଯହମ୍
ତୁମେ ମନ ଲଗାଇ ସୁଣ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
ଅଵିମୁକ୍ତେ ମହାକ୍ଷେତ୍ରେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦେ ସତାମ୍
ଅବିମୁକ୍ତ ନାମକ ଏହି ମହାକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯାହା ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ,
305a ସମାଶ୍ରିତାନାଂ ଜଂତୂନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍ 4.2.74.
ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ,
କର୍ମଭୂରୁହ ଦାଵାଗ୍ନୌ ସଂସାରାବ୍ଧ୍ଯୌର୍ଵଶୋଚିପି
କର୍ମର ଜଙ୍ଗଲ ଆଗ୍ନିରେ, ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ,
ଦୀର୍ଘନିଦ୍ରା ପ୍ରସୁପ୍ତାନାଂ ପରମୋଦ୍ବୋଧଦାଯିନି
ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ନିଦ୍ରାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜାଗ୍ରତି ଦେଇଥାଏ।
ଅନେକଜନ୍ମଜନିତ ମହାପାପାଦ୍ରିଵଜ୍ରିଣି
ଏହା ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ହୋଇଥିବା ବଡ଼ ପାପର ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥାଏ।
ଵିଶ୍ଵେଶିତୁଃ ପରେଧାମ୍ନି ସୀମ୍ନି ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗଯୋଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମରେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷର ସୀମାନାରେ,
ଏଵଂଵିଧେ ମହାକ୍ଷେତ୍ରେ ସର୍ଵଦୁଃଖୌଘହାରିଣି
ଏପରି ମହାକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ସମୂହକୁ ଦୂର କରେ,
ଯତ୍ର କାଲଭଯଂ ନାସ୍ତି ଯତ୍ର ନାସ୍ତ୍ଯେନସୋ ଭଯମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କାଳ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପର ଭୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ,
ତୀର୍ଥାନି ଯାନି ଲୋକେସ୍ମିଞ୍ଜଂତୂନାମଘହାନ୍ଯହୋ
ଏହି ଜଗତର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରେ।
ଅପି କାଶ୍ଯାଂ ଵସେଦ୍ଯସ୍ତୁ ସର୍ଵାଶୀ ସର୍ଵଵିକ୍ରଯୀ
ଯେଉଁଠି କାଶୀରେ ଥାଏ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ,