ଅଵ୍ଯାତ୍ସଦା ଦରଦରୀଂ ଜଗଦୀଶ୍ଵରୀ ନୋ ନାଭିଂ ନଭୋଗତିରଜାତ୍ଵଥ ପୃଷ୍ଠଦେଶମ୍
ଜଗଦୀଶ୍ୱରୀ ଆମର ହୃଦୟକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର; ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଦେବୀ ଆମର ନାବିକୁ ରକ୍ଷା କର; ତା ଆମର ପିଠକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।
ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚ ଵିପୁଲା ଲଲିତା ଚ ଜାନୂ ଜଂଘେ ଜଵାଽଵତୁ କଠୋରତରାତ୍ର ଗୁଲ୍ଫୌ
ବିପୁଳା ଲଳିତା ଆମର ଦୁଇ ଉରୁକୁ ରକ୍ଷା କର; ତା ଆମର ଗୁଡ଼ି ଓ ଦୁଇ ପାଉଁର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବୀ ଆମର ଗୁଲ୍ଫକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଗୃହଂ ରକ୍ଷତୁ ନୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କ୍ଷେତ୍ରଂ କ୍ଷେମକରୀ ସଦା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆମର ଘରକୁ ରକ୍ଷା କର; କ୍ଷେମକରୀ ଦେବୀ ସଦା ଆମର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯଶଃ ପାତୁ ମହାଦେଵୀ ଧର୍ମଂ ପାତୁ ଧନୁର୍ଧରୀ
ମହାଦେବୀ ଆମର ଯଶକୁ ରକ୍ଷା କର; ଧନୁଧାରିଣୀ ଆମର ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ରଣେ ରାଜକୁଲେ ଦ୍ଯୂତେ ସଂଗ୍ରାମେ ଶତ୍ରୁସଂକଟେ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ରାଜସଭାରେ, ଦ୍ୟୁତ କ୍ରୀଡାରେ, ସଂଘର୍ଷରେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁଃଖରେ—
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀଂ ପ୍ରଣେମୁଶ୍ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ଏଭଳି ଜଗତ୍ ଜନନୀଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରି, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟା ଜଗନ୍ମାତା ତାନାହ ସୁରସତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ, ଜଗତ୍ ମାଆ ଖୁସି ହେଇ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତୁଷ୍ଟାହମନଯା ସ୍ତୁତ୍ଯା ନିତରାଂ ତୁ ଯଥାର୍ଥଯା
ଏହି ଷ୍ଟୁତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯଥାର୍ଥ ଓ ସତ୍ୟ ହେବାରୁ ମୁଁ ଏଥିରେ ଖୁସି ହେଇଛି।
ତସ୍ଯାହଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ଵିପଦଂ ଚ ପଦେ ପଦେ
ମୁଁ ସେଉଁଥିରେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ତାଙ୍କର ଅପଶୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ କଵଚଂ ପରିଧାସ୍ଯତି ଯୋ ନରଃ 4.2.72.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର କବଚ ପିନ୍ଧିବା ଯେଉଁ ପୁରୁଷ,
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ମେ ନାମ ଦୁର୍ଗେତି ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି
ଆଜିଠାରୁ ମୋର ନାମ 'ଦୁର୍ଗା' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେବ।
ଯେ ମାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଶରଣଗା ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଗତିଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେମାନେ ମୋତେ ଦୁର୍ଗାକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କେବେ ଦୁର୍ଗତି ହେବ ନାହିଁ।
ଅନଯା କଵଚଂ କୃତ୍ଵା ମା ବିଭେତୁ ଯମାଦପି
ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧିଲେ, ସେ ଯମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ଝୋଟିଂଗା ରାକ୍ଷସାଃ କ୍ରୂରା ଵିଷ ସର୍ପାଗ୍ନି ଦସ୍ଯଵଃ
ଝୋଟିଙ୍ଗା ନାମକ କ୍ରୁର ରାକ୍ଷସ, ବିଷ, ସାପ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚୋରମାନେ—
ଵାତପିତ୍ତାଦି ଜନିତାସ୍ତଥା ଚ ଵିଷମଜ୍ଵରାଃ
ବାୟୁ, ପିତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷରୁ ହେଉଥିବା ରୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର—
ଵଜ୍ରପଂଜର ନାମୈତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦୁର୍ଗାପ୍ରଶଂସନମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା, 'ବଜ୍ରପଞ୍ଜର' ବୋଲି ଡାକାଯାଏ।
ଅଷ୍ଟଜପ୍ତେନ ଚାନେନ ଯୋଭିମଂତ୍ର୍ଯ ଜଲଂ ପିବେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଅଷ୍ଟବାର ପଢ଼ି, ମନ୍ତ୍ରିତ ଜଳ ପିଏ,
ଗର୍ଭପୀଡା ତୁ ନୋ ଜାତୁ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଭିମଂତ୍ରଣାତ୍
ଏପରି ମନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭବାସନାର କଷ୍ଟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଯତ୍ର ସାନ୍ନିଧ୍ଯମେତସ୍ଯ ସ୍ତଵସ୍ଯେହ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ରହିଥାଏ,
ରକ୍ଷାଂ ପରିକରିଷ୍ଯଂତି ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ମମାଜ୍ଞଯା 4.2.72.
ମୋର ଆଦେଶରେ, ମୋ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଆଯିବ।
ତେପି ସ୍ଵର୍ଗୌକସଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ କାଶ୍ଯାଂ ସେଵ୍ଯା ଯଥା ସା ଚ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵଦାମି ତେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: କାଶୀରେ ତାଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିବା, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ମୁଁ କହୁଛି।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଭୌମଵାରେ ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷକରି ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ମଙ୍ଗଳବାରରେ,
ନଵରାତ୍ରଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ସା ସମର୍ଚିତା
ନବରାତ୍ରିରେ ପ୍ରତିଦିନ ଉତ୍ସାହରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ମହାପୂଜୋପହାରୈଶ୍ଚ ମହାବଲିନିଵେଦନୈଃ
ବଡ଼ ପୂଜା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ,
ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରଂ ତସ୍ଯାଃ କାର୍ଯା ଯାତ୍ରା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରା ସାବଧାନରେ କରିବା ଦରକାର।
ଯୋ ନ ସାଂଵତ୍ସରୀଂ ଯାତ୍ରାଂ ଦୁର୍ଗାଯାଃ କୁରୁତେ କୁଧୀଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ମନରେ ଭ୍ରମ ରଖି ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ବାର୍ଷିକ ଯାତ୍ରା କରେନାହିଁ—
ଦୁର୍ଗାକୁଂଡେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵଦୁର୍ଗାର୍ତିହାରିଣୀମ୍
ଦୁର୍ଗାକୁଣ୍ଡରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ହଟାଇଦିଅନ୍ତି।
ସା ଦୁର୍ଗାଶକ୍ତିଭିଃ ସାର୍ଧଂ କାଶୀଂ ରକ୍ଷତି ସର୍ଵତଃ
ସେ ଦୁର୍ଗା ନିଜ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ କାଶୀକୁ ସବୁଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ରକ୍ଷଂତି କ୍ଷେତ୍ରମେତଦ୍ଵୈ ତଥାନ୍ଯା ନଵଶକ୍ତଯଃ
ଏହି ତଳଭୂମିକୁ ଅନ୍ୟ ନଉଟି ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଶତନେତ୍ରା ସହସ୍ରାସ୍ଯା ତଥାଯୁତଭୁଜାପରା 4.2.72.
କେହି ଶତ ଚକ୍ଷୁ, କେହି ସହସ୍ର ମୁଣ୍ଡ, ଆଉ କେହି ଦଶ ହଜାର ହସ୍ତ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।