ମାତସ୍ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଵିନିହତ୍ଯ ମହାସୁରେଂଦ୍ରଂ ଦୁର୍ଗଂ ନିସର୍ଗଵିବୁଧାର୍ପିତଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯମ୍ 4.2.72.
ମାଆ, ଆଜି ତୁମେ ଦୁର୍ଗା ନାମକ ମହା ଦେମନ ରାଜାକୁ ସଂହାର କରିଛ, ଯାହାଙ୍କ ଦେମନ ସେନାକୁ ସ୍ୱଭାବିକ ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଲୋକେ ତ ଏଵ ଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧିଭାଜସ୍ତେ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରସୁକଲତ୍ର ସୁମିତ୍ରଵଂତଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସେଇ ଲୋକମାନେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ଭରିପୁରି, ପୁଅ, ନାତି, ଭଲ ଜୀବନସଙ୍ଗୀ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ମିତ୍ରମାନେ ପାଇଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିଚେତସି ଜନେନ ଵିପତ୍ତିଲେଶଃ କ୍ଲେଶଃ କ୍ଵ ଵାନୁଭଵତୀ ନତିକୃତ୍ସୁ ପୁଂସୁ
ମାଆ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଭରା ମନ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ କିଛି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ବିପଦର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଚିତ୍ରଂ ଯଦତ୍ର ସମରେ ସ ହି ଦୁର୍ଗଦୈତ୍ଯସ୍ତ୍ଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟିପାତମଧିଗମ୍ଯ ସୁଧାନିଧାନମ୍
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ଗା ଦେମନ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିପାତ ପାଇ ଅମୃତ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିବା ଦେଖିବା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ମୃଡାନି ପରିପାହି ସଦା ନତାନ୍ନୋ ଯାମ୍ଯାମଵ ପ୍ରତିପଦଂ ଵିପଦୋ ଭଵାନି
ପୂର୍ବଦିଗରେ ମୃଡାନୀ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର; ଦକ୍ଷିଣଦିଗରେ ଭବାନୀ, ପ୍ରତି ଦିନ, ପ୍ରତି ପଦେ ବିପଦକୁ ଦୂର କର।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ରକ୍ଷ ସତତଂ ନତମୌଲିଦେଶଂ ତ୍ଵଂ ଵୈଷ୍ଣଵି ପ୍ରତିକୁଲଂ ପରିପାଲଯାଧଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ମୁକୁଟକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର; ବୈଷ୍ଣବୀ, ତଳରେ ଥିବା ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦକୁ ଦୂର କର।
ପାତୁ ତ୍ରିଶୂଲମମଲେ ତଵ ମୌଲିଜାନ୍ନୋ ଭାଲସ୍ଥଲଂ ଶଶିକଲା ମୃଦୁମାଭ୍ରୁଵୌ ଚ
ତୁମର ପବିତ୍ର ତ୍ରିଶୂଳ ଆମର ମୁଣ୍ଡର କେଶକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭୂମିରେ ଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଆମର କପାଳକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ମୃଦୁ ଭୃକୁଟି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।
ଶ୍ରୋତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଶ୍ରୁତିରଵା ଦଶନାଵଲିଂ ଶ୍ରୀଶ୍ଚଂଡୀ କପୋଲଯୁଗଲଂ ରସନାଂ ଚ ଵାଣୀ
ଶ୍ରୁତିରବା, ତୁମର ଦୁଇ କାନ ଆମର ଶ୍ରବଣକୁ ରକ୍ଷା କର; ଶ୍ରୀ ଚଣ୍ଡୀ, ତୁମର ଦୁଇ ଗାଲ ଆମର ଗାଲକୁ ରକ୍ଷା କର; ବାଣୀ, ତୁମର ଜିହ୍ବା ଆମର କଥାକୁ ରକ୍ଷା କର।
କଂଠପ୍ରଦେଶମଵତାଦିହ ନୀଲକଂଠୀ ଭୂଦାରଶକ୍ତିରନିଶଂ ଚ କୃକାଟିକାଯାମ୍
ନୀଳକଣ୍ଠୀ ଆମର ଗଳାକୁ ଏଠାରେ ରକ୍ଷା କର; ଭୂଧାରିଣୀ ଦେବୀ ସଦା ଆମର କାନ୍ଧକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।
ହସ୍ତାଂଗୁଲୀଃ କମଲଜା ଵିରଜା ନଖାଂଶ୍ଚ କକ୍ଷାଂତରଂ ତରଣିମଂଡଲଗା ତମୋଘ୍ନୀ 4.2.72.
କମଳଜା ଆମର ହାତର ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭିରଜା ଆମର ଶୁଦ୍ଧ ନଖକୁ ରକ୍ଷା କର; ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ଅନ୍ଧକାର ନାଶିନୀ ଆମର କକ୍ଷକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଵ୍ଯାତ୍ସଦା ଦରଦରୀଂ ଜଗଦୀଶ୍ଵରୀ ନୋ ନାଭିଂ ନଭୋଗତିରଜାତ୍ଵଥ ପୃଷ୍ଠଦେଶମ୍
ଜଗଦୀଶ୍ୱରୀ ଆମର ହୃଦୟକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର; ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ଦେବୀ ଆମର ନାବିକୁ ରକ୍ଷା କର; ତା ଆମର ପିଠକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର।
ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚ ଵିପୁଲା ଲଲିତା ଚ ଜାନୂ ଜଂଘେ ଜଵାଽଵତୁ କଠୋରତରାତ୍ର ଗୁଲ୍ଫୌ
ବିପୁଳା ଲଳିତା ଆମର ଦୁଇ ଉରୁକୁ ରକ୍ଷା କର; ତା ଆମର ଗୁଡ଼ି ଓ ଦୁଇ ପାଉଁର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବୀ ଆମର ଗୁଲ୍ଫକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଗୃହଂ ରକ୍ଷତୁ ନୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କ୍ଷେତ୍ରଂ କ୍ଷେମକରୀ ସଦା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆମର ଘରକୁ ରକ୍ଷା କର; କ୍ଷେମକରୀ ଦେବୀ ସଦା ଆମର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯଶଃ ପାତୁ ମହାଦେଵୀ ଧର୍ମଂ ପାତୁ ଧନୁର୍ଧରୀ
ମହାଦେବୀ ଆମର ଯଶକୁ ରକ୍ଷା କର; ଧନୁଧାରିଣୀ ଆମର ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ରଣେ ରାଜକୁଲେ ଦ୍ଯୂତେ ସଂଗ୍ରାମେ ଶତ୍ରୁସଂକଟେ
ଯୁଦ୍ଧରେ, ରାଜସଭାରେ, ଦ୍ୟୁତ କ୍ରୀଡାରେ, ସଂଘର୍ଷରେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦୁଃଖରେ—
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀଂ ପ୍ରଣେମୁଶ୍ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ଏଭଳି ଜଗତ୍ ଜନନୀଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରି, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟା ଜଗନ୍ମାତା ତାନାହ ସୁରସତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ, ଜଗତ୍ ମାଆ ଖୁସି ହେଇ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତୁଷ୍ଟାହମନଯା ସ୍ତୁତ୍ଯା ନିତରାଂ ତୁ ଯଥାର୍ଥଯା
ଏହି ଷ୍ଟୁତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯଥାର୍ଥ ଓ ସତ୍ୟ ହେବାରୁ ମୁଁ ଏଥିରେ ଖୁସି ହେଇଛି।
ତସ୍ଯାହଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ଵିପଦଂ ଚ ପଦେ ପଦେ
ମୁଁ ସେଉଁଥିରେ ପ୍ରତିଟି ପଦକ୍ଷେପରେ ତାଙ୍କର ଅପଶୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ କଵଚଂ ପରିଧାସ୍ଯତି ଯୋ ନରଃ 4.2.72.
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର କବଚ ପିନ୍ଧିବା ଯେଉଁ ପୁରୁଷ,
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ମେ ନାମ ଦୁର୍ଗେତି ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି
ଆଜିଠାରୁ ମୋର ନାମ 'ଦୁର୍ଗା' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ହେବ।
ଯେ ମାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଶରଣଗା ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଗତିଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେମାନେ ମୋତେ ଦୁର୍ଗାକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କେବେ ଦୁର୍ଗତି ହେବ ନାହିଁ।
ଅନଯା କଵଚଂ କୃତ୍ଵା ମା ବିଭେତୁ ଯମାଦପି
ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧିଲେ, ସେ ଯମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ଝୋଟିଂଗା ରାକ୍ଷସାଃ କ୍ରୂରା ଵିଷ ସର୍ପାଗ୍ନି ଦସ୍ଯଵଃ
ଝୋଟିଙ୍ଗା ନାମକ କ୍ରୁର ରାକ୍ଷସ, ବିଷ, ସାପ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚୋରମାନେ—
ଵାତପିତ୍ତାଦି ଜନିତାସ୍ତଥା ଚ ଵିଷମଜ୍ଵରାଃ
ବାୟୁ, ପିତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୋଷରୁ ହେଉଥିବା ରୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର—
ଵଜ୍ରପଂଜର ନାମୈତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଦୁର୍ଗାପ୍ରଶଂସନମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା, 'ବଜ୍ରପଞ୍ଜର' ବୋଲି ଡାକାଯାଏ।
ଅଷ୍ଟଜପ୍ତେନ ଚାନେନ ଯୋଭିମଂତ୍ର୍ଯ ଜଲଂ ପିବେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଅଷ୍ଟବାର ପଢ଼ି, ମନ୍ତ୍ରିତ ଜଳ ପିଏ,
ଗର୍ଭପୀଡା ତୁ ନୋ ଜାତୁ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଭିମଂତ୍ରଣାତ୍
ଏପରି ମନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭବାସନାର କଷ୍ଟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
ଯତ୍ର ସାନ୍ନିଧ୍ଯମେତସ୍ଯ ସ୍ତଵସ୍ଯେହ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ରହିଥାଏ,
ରକ୍ଷାଂ ପରିକରିଷ୍ଯଂତି ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ମମାଜ୍ଞଯା 4.2.72.
ମୋର ଆଦେଶରେ, ମୋ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଆଯିବ।