ତତୋ ନଭୋଂଗଣାଦ୍ଦୂରାତ୍କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ସ ଜଗଦଂବିକାମ୍ 4.2.72.
ତାପରେ, ଦୂରରୁ, ସେ ଦେବୀ, ଜଗତ୍ ମାତାକୁ ଦିବ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଅଥାଂତରିକ୍ଷଗା ଦେଵୀ ତସ୍ଯ ମାର୍ଗଣମଧ୍ଯଗା
ତାପରେ, ଦେବୀ ଆକାଶରେ ଚଳି, ତାଙ୍କର ତୀରମଧ୍ୟରେ ରହିଗଲେ।
ତଂ ଵିଧୂଯ ଶରତ୍ରାତଂ ନିଜେଷୁ ନିକରୈରଲମ୍
ସେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଉହାକୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ସେନା ଦ୍ୱାରା ବହୁ ପରିମାଣରେ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ।
ହୃଦି ଵିଦ୍ଧସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ସ ଚ ତେନ ମହେଷୁଣା
ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସେ ମହାଅସ୍ତ୍ରରେ ହୃଦୟରେ ବିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ମହାରୁଧିରଧାରାଭିଃ ସ୍ରଵଂତୀଂ ଚ ପ୍ରଵର୍ତଯନ୍
ସେ ବଡ଼ ରକ୍ତର ଧାରା ଝରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନି ଜଗଂତି ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ଡ଼଼ମ୍ବ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା।
ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵା ମହର୍ଷିଭିଃ
ଦେବତାମାନେ ମହାଋଷିମାନେ ସହିତ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କରି କରି ଆସିଗଲେ।
ମହେଶ୍ଵର ମହାଶକ୍ତେ ଦୈତ୍ଯଦ୍ରୁମକୁଠାରକେ
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ମହାଶକ୍ତି, ଦେତ୍ୟ ଗଛର କୁଠାର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵ୍ଯାପିନି ଶିଵେ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରି
ତିନି ଜଗତରେ ବ୍ୟାପି ଥିବା ଶିବ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ହଂସଯାନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵସୃଷ୍ଟିଵିଧାଯିନି
ହଂସ ଉପରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ରଚନାକାର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵମୈଂଦ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ଚ କୌବେରୀ ଵାଯଵୀ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵମଂବୁପା 4.2.72.
ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, କୁବେରୀ, ବାୟବୀ ଏବଂ ଜଳର ନାୟକ।
ଶଶାଂକକୌମୁଦୀ ତ୍ଵଂ ଚ ସୌରୀ ଶକ୍ତିସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ଆପଣ ଚାନ୍ଦ୍ରର ଚାନ୍ଦ୍ରିକା, ଆପଣ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ଗୌରୀ ତ୍ଵଂ ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ଗାଯତ୍ରୀ ସରସ୍ଵତୀ
ଆପଣ ଗୌରୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ଗାୟତ୍ରୀ ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ।
ଚେତଃ ସ୍ଵରୂପିଣୀ ତ୍ଵଂ ଵୈ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଂଦ୍ରିଯରୂପିଣୀ
ଆପଣ ଚେତନାର ରୂପ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ରୂପ।
ଶବ୍ଦାଦି ରୂପିଣୀ ତ୍ଵଂ ଵୈ କରଣାନୁଗ୍ରହା ତ୍ଵମୁ
ଆପଣ ଶବ୍ଦ ଓ ତାହା ପରି ଅନ୍ୟ ରୂପ, ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଦୟା।
ତ୍ଵଂ ପରାସି ମହାଦେଵି ତ୍ଵଂ ଚ ଦେଵି ପରାପରା
ହେ ମହାଦେବୀ, ଆପଣ ପରା, ଆପଣ ପରା ଓ ଅପରା, ଦେବୀ।
ସର୍ଵରୂପା ତ୍ଵମୀଶାନି ତ୍ଵମରୂପାସି ସର୍ଵଗେ
ଆପଣ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଈଶାନୀ; ଆପଣ ଅରୂପ ଏବଂ ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି।
ଵଷଡ୍ଵୌଷଟ୍ସ୍ଵରୂପାସି ତ୍ଵମେଵ ପ୍ରଣଵାତ୍ମିକା
ଆପଣ ବଷଟ୍ ଓ ବୌଷଟ୍ ରୂପ, ଆପଣ ପ୍ରଣବର ଆତ୍ମା।
ଚତୁର୍ଵର୍ଗାତ୍ମିକା ତ୍ଵଂ ଵୈ ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲୋଦଯେ
ଆପଣ ଚତୁର୍ବର୍ଗର ଆତ୍ମା, ଚତୁର୍ବର୍ଗର ଫଳ ଦେଇଥିବା।
ଯଦ୍ଦୃଶ୍ଯଂ ଯଦଦୃଶ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଥୂଲସୂକ୍ଷ୍ମସ୍ଵରୂପତଃ
ଯାହା ଦେଖାଯାଏ ଓ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ଥୁଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପରେ।
ମାତସ୍ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଵିନିହତ୍ଯ ମହାସୁରେଂଦ୍ରଂ ଦୁର୍ଗଂ ନିସର୍ଗଵିବୁଧାର୍ପିତଦୈତ୍ଯସୈନ୍ଯମ୍ 4.2.72.
ମାଆ, ଆଜି ତୁମେ ଦୁର୍ଗା ନାମକ ମହା ଦେମନ ରାଜାକୁ ସଂହାର କରିଛ, ଯାହାଙ୍କ ଦେମନ ସେନାକୁ ସ୍ୱଭାବିକ ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଲୋକେ ତ ଏଵ ଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧିଭାଜସ୍ତେ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରସୁକଲତ୍ର ସୁମିତ୍ରଵଂତଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସେଇ ଲୋକମାନେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ଭରିପୁରି, ପୁଅ, ନାତି, ଭଲ ଜୀବନସଙ୍ଗୀ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ମିତ୍ରମାନେ ପାଇଥାନ୍ତି।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିଚେତସି ଜନେନ ଵିପତ୍ତିଲେଶଃ କ୍ଲେଶଃ କ୍ଵ ଵାନୁଭଵତୀ ନତିକୃତ୍ସୁ ପୁଂସୁ
ମାଆ, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଭରା ମନ ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ କିଛି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ବିପଦର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଚିତ୍ରଂ ଯଦତ୍ର ସମରେ ସ ହି ଦୁର୍ଗଦୈତ୍ଯସ୍ତ୍ଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟିପାତମଧିଗମ୍ଯ ସୁଧାନିଧାନମ୍
ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ଗା ଦେମନ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିପାତ ପାଇ ଅମୃତ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିବା ଦେଖିବା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ମୃଡାନି ପରିପାହି ସଦା ନତାନ୍ନୋ ଯାମ୍ଯାମଵ ପ୍ରତିପଦଂ ଵିପଦୋ ଭଵାନି
ପୂର୍ବଦିଗରେ ମୃଡାନୀ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର; ଦକ୍ଷିଣଦିଗରେ ଭବାନୀ, ପ୍ରତି ଦିନ, ପ୍ରତି ପଦେ ବିପଦକୁ ଦୂର କର।
ବ୍ରହ୍ମାଣି ରକ୍ଷ ସତତଂ ନତମୌଲିଦେଶଂ ତ୍ଵଂ ଵୈଷ୍ଣଵି ପ୍ରତିକୁଲଂ ପରିପାଲଯାଧଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ମୁକୁଟକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର; ବୈଷ୍ଣବୀ, ତଳରେ ଥିବା ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦକୁ ଦୂର କର।
ପାତୁ ତ୍ରିଶୂଲମମଲେ ତଵ ମୌଲିଜାନ୍ନୋ ଭାଲସ୍ଥଲଂ ଶଶିକଲା ମୃଦୁମାଭ୍ରୁଵୌ ଚ
ତୁମର ପବିତ୍ର ତ୍ରିଶୂଳ ଆମର ମୁଣ୍ଡର କେଶକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭୂମିରେ ଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଆମର କପାଳକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ମୃଦୁ ଭୃକୁଟି ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।
ଶ୍ରୋତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଶ୍ରୁତିରଵା ଦଶନାଵଲିଂ ଶ୍ରୀଶ୍ଚଂଡୀ କପୋଲଯୁଗଲଂ ରସନାଂ ଚ ଵାଣୀ
ଶ୍ରୁତିରବା, ତୁମର ଦୁଇ କାନ ଆମର ଶ୍ରବଣକୁ ରକ୍ଷା କର; ଶ୍ରୀ ଚଣ୍ଡୀ, ତୁମର ଦୁଇ ଗାଲ ଆମର ଗାଲକୁ ରକ୍ଷା କର; ବାଣୀ, ତୁମର ଜିହ୍ବା ଆମର କଥାକୁ ରକ୍ଷା କର।
କଂଠପ୍ରଦେଶମଵତାଦିହ ନୀଲକଂଠୀ ଭୂଦାରଶକ୍ତିରନିଶଂ ଚ କୃକାଟିକାଯାମ୍
ନୀଳକଣ୍ଠୀ ଆମର ଗଳାକୁ ଏଠାରେ ରକ୍ଷା କର; ଭୂଧାରିଣୀ ଦେବୀ ସଦା ଆମର କାନ୍ଧକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।
ହସ୍ତାଂଗୁଲୀଃ କମଲଜା ଵିରଜା ନଖାଂଶ୍ଚ କକ୍ଷାଂତରଂ ତରଣିମଂଡଲଗା ତମୋଘ୍ନୀ 4.2.72.
କମଳଜା ଆମର ହାତର ଆଙ୍ଗୁଳିକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭିରଜା ଆମର ଶୁଦ୍ଧ ନଖକୁ ରକ୍ଷା କର; ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ଅନ୍ଧକାର ନାଶିନୀ ଆମର କକ୍ଷକୁ ରକ୍ଷା କର।