ଜପସିଦ୍ଧିସ୍ତପଃସିଦ୍ଧିର୍ଯୋଗସିଦ୍ଧିଃ ପରାମୃତା 4.2.72.
ଜପରେ ସିଦ୍ଧି, ତପରେ ସିଦ୍ଧି, ଯୋଗରେ ସିଦ୍ଧି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅମୃତ;
ସ୍ତଂଭନୀ ମୋହନୀମାଯା ବହୁମାଯା ବଲୋତ୍କଟା
ସ୍ତମ୍ଭନୀ, ମୋହିନୀ, ମାୟା, ବହୁ ମାୟା ଓ ବଳରେ ପ୍ରବଳ;
କ୍ଷେମକରୀ ସିଦ୍ଧିକରୀ ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଶୁଭାନନା
କ୍ଷେମକରୀ, ସିଦ୍ଧିକରୀ, ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଓ ଶୁଭାନନା;
ଵାର୍ତାଲୀ ଜଂଭଲୀ କ୍ଲିନ୍ନା ଅଶ୍ଵାରୂଢା ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ବାର୍ତ୍ତାଳୀ, ଜମ୍ଭଳୀ, କ୍ଲିନ୍ନା, ଅଶ୍ୱାରୂଢ଼ା ଓ ସୁରେଶ୍ୱରୀ।
ବଲାନି ବଲିନାଂ ତାଭିର୍ଦାନଵାନାଂ ସ୍ଵଲୀଲଯା
ସେ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦେବୀ ସହଜରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦମନ କରିଦେଲେ।
ତାଵତ୍ସ ଦୁର୍ଗୋ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ପଯୋଦାଂତରତୋ ବଲୀ
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁର୍ଗା, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାରାଜ, ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ରହିଲେ।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ଦେଵୀ ଶୋଷଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରଯୋଗତଃ
ତାପରେ, ପବିତ୍ର ଦେବୀ ନିଜ ଶୋଷଣ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିଲେ।
ଯୋଷିନ୍ମନୋରଥଵତୀ ଷଂଢଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥାଽଫଲା
ଏହା ପରେ, ଦେବୀ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ଥିବା ଜନାନୀ ପରି ଫଳହୀନ ହେଲେ।
ଅଥ ଦୈତେଯରାଜେନ ବାହୁସଂକର୍ଷକୋପତଃ
ତାପରେ, ଦାନବରାଜ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଭାହୁ ଟାଣିବାରେ ଦେବୀକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଦେଲେ।
ଅଦ୍ରେଃ ଶୃଂଗଂ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣମାପତତ୍ପରିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସା
ସେ ଦେବୀ ପହାଡ଼ର ଚୌଡ଼ା ଶୃଙ୍ଗ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଆଂଦୋଲ୍ଯ ମୌଲିମସକୃତ୍କୁଂଡଲାଭ୍ଯାଂ ଵିରାଜିତମ୍ 4.2.72.
ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ, ଝୁଲିଥିବା କୁଣ୍ଡଳରେ ଆବୃତ, ଅତି ଚମକୁଥିଲା।
ଶୈଲାକାରଂ ତମାଯାଂତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଗଵତୀ ଗଜମ୍
ପହାଡ଼ ପରି ଆକାର ଥିବା ହାତୀକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ପବିତ୍ର ଦେବୀ—
ତତୋତ୍ଯଂତଂ ସ ଚୀତ୍କୃତ୍ଯ ଦେଵ୍ଯାକୃତ୍ତକରଃକରୀ
ତାପରେ, ଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ହାତ କାଟିଦିଆଯାଇଥିବା ହାତୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲା—
ଅଚଲାଂ ସଚଲାଂ ସର୍ଵାଂ ସ ଚକ୍ରେ ସୁରଘାତତଃ
ସେ ହାତୀ ଦେବତାମାନେ ମରିଯିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭୟରେ କମ୍ପିଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ନିଃଶ୍ଵାସଵାତନିହତାଃ ପେତୁରୁର୍ଵ୍ଯାଂ ମହାଦ୍ରୁମାଃ
ଦେବୀଙ୍କର ଶ୍ୱାସର ପବନରେ ଆଘାତ ପାଇ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ମହାମହିଷରୂପେଣ ତେନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଂଡପଃ
ବଡ଼ ମହିଷ ଆକାର ନେଇ, ସେ ତିନି ଲୋକର ମଣ୍ଡପକୁ ଘେରି ରଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡମପ୍ଯକାଂଡେନ ତଦ୍ଭଯେନ ସମାକୁଲମ୍
ତାଙ୍କର ଭୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ଭରିଯିଗଲା।
ତ୍ରିଶୂଲଘାତଵିଭ୍ରାଂତଃ ପତିତ୍ଵା ପୁନରୁତ୍ଥିତଃ
ତ୍ରିଶୂଳର ଆଘାତରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହେଇ, ସେ ପଡ଼ିଗଲେ, ପରେ ପୁନି ଉଠିଲେ।
ସ ଦୁର୍ଗୋ ନିତରାଂ ଦୁର୍ଗୋ ଵିବଭୌ ସମରାଜିରେ
ସେ ଦୁର୍ଗା, ସତ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚମକୁଥିଲେ।
ଅଥ ତୂର୍ଣଂ ସ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ ରଣକୋଵିଦାମ୍
ତାପରେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାରାଜ ତୁରନ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତତୋ ନଭୋଂଗଣାଦ୍ଦୂରାତ୍କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ସ ଜଗଦଂବିକାମ୍ 4.2.72.
ତାପରେ, ଦୂରରୁ, ସେ ଦେବୀ, ଜଗତ୍ ମାତାକୁ ଦିବ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଅଥାଂତରିକ୍ଷଗା ଦେଵୀ ତସ୍ଯ ମାର୍ଗଣମଧ୍ଯଗା
ତାପରେ, ଦେବୀ ଆକାଶରେ ଚଳି, ତାଙ୍କର ତୀରମଧ୍ୟରେ ରହିଗଲେ।
ତଂ ଵିଧୂଯ ଶରତ୍ରାତଂ ନିଜେଷୁ ନିକରୈରଲମ୍
ସେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଉହାକୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ସେନା ଦ୍ୱାରା ବହୁ ପରିମାଣରେ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ।
ହୃଦି ଵିଦ୍ଧସ୍ତଯା ଦେଵ୍ଯା ସ ଚ ତେନ ମହେଷୁଣା
ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସେ ମହାଅସ୍ତ୍ରରେ ହୃଦୟରେ ବିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ମହାରୁଧିରଧାରାଭିଃ ସ୍ରଵଂତୀଂ ଚ ପ୍ରଵର୍ତଯନ୍
ସେ ବଡ଼ ରକ୍ତର ଧାରା ଝରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନି ଜଗଂତି ଚ
ଦେବତାଙ୍କ ଡ଼଼ମ୍ବ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା।
ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵା ମହର୍ଷିଭିଃ
ଦେବତାମାନେ ମହାଋଷିମାନେ ସହିତ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କରି କରି ଆସିଗଲେ।
ମହେଶ୍ଵର ମହାଶକ୍ତେ ଦୈତ୍ଯଦ୍ରୁମକୁଠାରକେ
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ମହାଶକ୍ତି, ଦେତ୍ୟ ଗଛର କୁଠାର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵ୍ଯାପିନି ଶିଵେ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରି
ତିନି ଜଗତରେ ବ୍ୟାପି ଥିବା ଶିବ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ହଂସଯାନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵସୃଷ୍ଟିଵିଧାଯିନି
ହଂସ ଉପରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ରଚନାକାର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।