ଭଵେଶ୍ଵରଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଭଵେନାଵିର୍ଭଵେନ୍ନରଃ 4.2.69.
ଭବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ମଣିଷ ଭବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକଟ ହୁଏ ।
ନୈପାଲାଚ୍ଚ ମହାକ୍ଷେତ୍ରାଦାଯାତ୍ପଶୁପତିସ୍ତ୍ଵିହ 4.2.69.
ନେପାଳର ମହାକ୍ଷେତ୍ରରୁ ପଶୁପତି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ନକୁଲୀଶାତ୍ପୁରୋଭାଗେ ଦୃଷ୍ଟା ଭୀମେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରଭୁମ୍ 4.2.69.
ନକୁଳୀଶଙ୍କ ପୂର୍ବଭାଗରେ ଭୀମେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି ।
ହେମକୂଟାଦ୍ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ଲିଂଗମତ୍ରାଵିରାସ ହ 4.2.69.
ହେମକୂଟରୁ ଭିନ୍ନ ଚକ୍ଷୁ ବିରୂପାକ୍ଷ ଲିଙ୍ଗ ଏଠା ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି ।
ମତ୍ସ୍ଯୋଦର୍ଯାଂ ହି ଯେ ସ୍ନାତା ଯତ୍ରକୁତ୍ରାପି ମାନଵାଃ 4.2.69.
ମତ୍ସ୍ୟୋଦରୀରେ ଯେଉଁଠି ମଣିଷମାନେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, ସେଠି—
ଶେଷଵାସୁକିମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚ ତତ୍ପ୍ରାସାଦୋ ମହାନିହ 4.2.69.
ଏଠାର ମହା ଦେଉଳ ଶେଷ, ବାସୁକି ଓ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ନାଗମାନେ ସହିତ ଅଛି ।
ନୈର୍କତ୍ଯାଂ ଦିଶି ତଲ୍ଲିଂଗଂ ନିର୍ଋତେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞକମ୍ 4.2.69.
ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଶାରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ନିରୃତେଶ୍ୱର ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।
ଏତାନ୍ଯାଯତନାନୀଶ ଆନିନାଯ ମହାଂତି ଚ 4.2.69.
ପ୍ରଭୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୀଠଗୁଡିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଶୈଲାଦିମିଦଂ ପ୍ରୋଵାଚ କୁଂଭଜ
ଶ୍ରଦ୍ଧାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, କୁମ୍ଭଜ ଏହି କଥା ପାହାଡ଼ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶିଲାଦତନଯୋପ୍ଯୈଶୀଂ ମୂର୍ଦ୍ଧନ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ଵିଧାଯ ଚ 4.2.69.
ଶିଳାଦଙ୍କ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଜ୍ଞାକୁ ପାଳନ କରିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଷ୍ଟଷଷ୍ଟିମେତାଂ ଵୈ ମହାଯତନ ସଂଶ୍ରଯାମ୍
ଏହି ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଟି ପୀଠ ଶୁଣି, ସେମାନେ ମହାପୀଠରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ପାର୍ଵତୀହୃଦଯାନଂଦ ସ୍କଂଦ ସର୍ଵଜ୍ଞନଂଦନ
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ସ୍କନ୍ଦ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ,
ଆଖ୍ଯାମ୍ଯାଖ୍ଯାଂ ଶୃଣୁ ମୁନେ କୁଂଭସଂଭଵ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ମୁନି, କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ, ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ଖରାପରି ଏବଂ ସତ୍ୟରେ କହିବି, ତୁମେ ଶୁଣ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯା ତାରା କ୍ଷମା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦରୀ
ତାରା, ତିନି ଜଗତର ବିଜୟିନୀ; କ୍ଷମା, ତିନି ଜଗତର ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ;
କାମାଖ୍ଯା କମଲାକ୍ଷୀ ଚ ଧୃତିସ୍ତ୍ରିପୁରତାପନୀ ।। ଜଯା ଜଯଂତୀ ଵିଜଯା ଜଲେଶୀ ଚାପରାଜିତା
କାମାଖ୍ୟା, କମଳାକ୍ଷୀ; ଧୃତି, ତ୍ରିପୁରାକୁ ଦହିଥିବା; ଜୟା, ଜୟନ୍ତୀ, ବିଜୟା, ଜଳେଶୀ ଓ ଅପରାଜିତା;
ଶଂଖିନୀ ଗଜଵକ୍ତ୍ରା ଚ ମହିଷଘ୍ନୀ ରଣପ୍ରିଯା
ଶଂଖିନୀ, ଗଜବକ୍ତ୍ରା, ମହିଷଘ୍ନୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା;
ତ୍ରିନେତ୍ରା ଚ ତ୍ରିଵକ୍ତ୍ରା ଚ ତ୍ରିପଦା ସର୍ଵମଂଗଲା
ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତିନି ମୁହଁ, ତିନି ପଦ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ;
ସିଦ୍ଧିର୍ବୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଵଧା ସ୍ଵାହା ମହାନିଦ୍ରା ଶରାଶନା
ସିଦ୍ଧି, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା, ମହାନିଦ୍ରା ଓ ଶରାଶନା;
ମଯୂରଵଦନା କାକୀ ଶୁକୀ ଭାସୀ ଗରୁତ୍ମତୀ
ମୟୂରବଦନା, କାକୀ, ଶୁକୀ, ଭାସୀ ଓ ଗରୁଡମତୀ;
ଅକ୍ଷରା ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରା ତଂତୁଃ ପ୍ରଣଵେଶୀ ସ୍ଵରାତ୍ମିକା
ଅକ୍ଷରା, ତ୍ରୟକ୍ଷରା, ତନ୍ତୁ, ପ୍ରଣବର ନାୟିକା ଓ ସ୍ୱରର ଆତ୍ମା;
ଜପସିଦ୍ଧିସ୍ତପଃସିଦ୍ଧିର୍ଯୋଗସିଦ୍ଧିଃ ପରାମୃତା 4.2.72.
ଜପରେ ସିଦ୍ଧି, ତପରେ ସିଦ୍ଧି, ଯୋଗରେ ସିଦ୍ଧି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅମୃତ;
ସ୍ତଂଭନୀ ମୋହନୀମାଯା ବହୁମାଯା ବଲୋତ୍କଟା
ସ୍ତମ୍ଭନୀ, ମୋହିନୀ, ମାୟା, ବହୁ ମାୟା ଓ ବଳରେ ପ୍ରବଳ;
କ୍ଷେମକରୀ ସିଦ୍ଧିକରୀ ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଶୁଭାନନା
କ୍ଷେମକରୀ, ସିଦ୍ଧିକରୀ, ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଓ ଶୁଭାନନା;
ଵାର୍ତାଲୀ ଜଂଭଲୀ କ୍ଲିନ୍ନା ଅଶ୍ଵାରୂଢା ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ବାର୍ତ୍ତାଳୀ, ଜମ୍ଭଳୀ, କ୍ଲିନ୍ନା, ଅଶ୍ୱାରୂଢ଼ା ଓ ସୁରେଶ୍ୱରୀ।
ବଲାନି ବଲିନାଂ ତାଭିର୍ଦାନଵାନାଂ ସ୍ଵଲୀଲଯା
ସେ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ଦେବୀ ସହଜରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦମନ କରିଦେଲେ।
ତାଵତ୍ସ ଦୁର୍ଗୋ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରଃ ପଯୋଦାଂତରତୋ ବଲୀ
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁର୍ଗା, ଦାନବମାନଙ୍କର ମହାରାଜ, ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ରହିଲେ।
ତତୋ ଭଗଵତୀ ଦେଵୀ ଶୋଷଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରଯୋଗତଃ
ତାପରେ, ପବିତ୍ର ଦେବୀ ନିଜ ଶୋଷଣ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିଲେ।
ଯୋଷିନ୍ମନୋରଥଵତୀ ଷଂଢଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥାଽଫଲା
ଏହା ପରେ, ଦେବୀ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ଥିବା ଜନାନୀ ପରି ଫଳହୀନ ହେଲେ।
ଅଥ ଦୈତେଯରାଜେନ ବାହୁସଂକର୍ଷକୋପତଃ
ତାପରେ, ଦାନବରାଜ ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଭାହୁ ଟାଣିବାରେ ଦେବୀକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଦେଲେ।
ଅଦ୍ରେଃ ଶୃଂଗଂ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣମାପତତ୍ପରିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ସା
ସେ ଦେବୀ ପହାଡ଼ର ଚୌଡ଼ା ଶୃଙ୍ଗ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଖିଲେ।