ଶଂଭୁଲୋକେ ଗମସ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ରତତ୍ର ମୃତସ୍ଯ ହି
ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେଠି ଶମ୍ଭୁ ଲୋକର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
କଲ୍ପାଂତରେପି ନ ତ୍ଯକ୍ତଂ କଦାପ୍ଯାନଂଦକାନନମ୍ 4.2.69.
ଅନ୍ୟ କଳ୍ପରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କାନନ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତତ୍ପ୍ରସାଦୋଯମତୁଲଃ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଃ ଶୁଭଃ
ଏହାର କୃପାରେ ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଭରିଯାଇଛି।
ଵାରାଣସ୍ଯାମଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵତା ସାଭିଲାଷଦା
ବାରାଣସୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଦେଵୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୈର୍ଲିଂଗରୂପଧୃକ୍
ଯେଉଁମାନେ ବାରାଣସୀରେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଦେଵଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସକୃନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ବାରାଣସୀରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଏକଥର ଭି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିଥାଏ,
ପଵିତ୍ରପର୍ଵଣି ସଦା ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ଯତ୍ନତଃ
ପବିତ୍ର ପର୍ବ ଓ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯତ୍ନ ସହିତ,
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗଯାତୀର୍ଥାଦିହାଗତମ୍
ଗୟା ତୀର୍ଥରୁ ଆସିଥିବା ପିତାମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ,
ଧର୍ମେଣ ଯତ୍ର ଵୈ ତପ୍ତଂ ଯୁଗାନାମଯୁତଂ ଶତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଛି,
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତତ୍ରାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ନରୋ ମୁଦା
ସେଠାରେ ପିତାମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ପୂଜା କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ,
ପ୍ରଯାଗାତ୍ତୀର୍ଥରାଜାଚ୍ଚ ଶୂଲଟଂକୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରୟାଗରୁ, ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ରାଜା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହେଶ୍ୱର,
ନିର୍ଵାଣମଂଡପାଦ୍ରମ୍ଯାଦଵାଚ୍ଯାମତିନିର୍ମଲଃ 4.2.69.
ନିର୍ବାଣ ମଣ୍ଡପରୁ, ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବର୍ଣ୍ନନା ଉପରେ,
ଦେଵେନୈଵ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଯୁଗାଂତରେ
ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବ ଯୁଗରେ ଦେବତା ନିଜେ ଏକ ଵର ଦେଇଥିଲେ,
ଯଃ ପ୍ରଯାଗ ଇହ ସ୍ନାତୋ ନମସ୍ଯତି ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠି ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ,
ପ୍ରଯାଗସ୍ନାନଜାତ୍ପୁଣ୍ଯାଚ୍ଛୂଲଟଂକ ଵିଲୋକନାତ୍
ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶୂଳଟଙ୍କୁ ଦେଖିବାରୁ,
ଶଂକୁକର୍ଣାନ୍ମହାକ୍ଷେତ୍ରାନ୍ମହାତେଜ ଇତୀରିତମ୍
ଶଂକୁକର୍ଣ୍ଣ ମହାକ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ମହାତେଜରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହିପରି ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।
ମହାତେଜୋନିଧିସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦୋତୀଵନିର୍ମଲଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ପ୍ରାସାଦ ମହାତେଜର ଭଣ୍ଡାର, ଉଦ୍ୟାନ ପାରେ ଅତି ଶୁଦ୍ଧ।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶାତ୍ସ୍ତଵନାଚ୍ଚ ସମର୍ଚନାତ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଷ୍ଟୁତି କରିବା ଓ ପୂଜା କରିବାରୁ,
ଵିନାଯକେଶ୍ଵରାତ୍ପୂର୍ଵଂ ମହାତେଜଃ ସମର୍ଚନାତ୍
ବିନାୟକେଶ୍ୱର ପୂର୍ବରୁ, ପୂଜା କରିବାରୁ ମହାତେଜ ମିଳେ।
ରୁଦ୍ରକୋଟିସମାଖ୍ଯାତାତ୍ତୀର୍ଥାତ୍ପରମପାଵନାତ୍
ରୁଦ୍ରକୋଟି ନାମକ ପରମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରୁ,
ପାର୍ଵତୀଶ୍ଵର ଲିଂଗସ୍ଯ ସମୀପେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକୃତ୍
ପାର୍ବତୀଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗର ସମୀପରେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ।
ତତ୍ପ୍ରାସାଦସ୍ଯ ପରିତୋ ରୁଦ୍ରାଣାଂ କୋଟିସଂମିତାଃ 4.2.69.
ସେ ପ୍ରାସାଦର ଚାରିପାଖରେ, କୋଟି କୋଟି ରୁଦ୍ର ଥିବା ସମାନ।
କାଶ୍ଯାଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଥଲୀ ସା ତୁ ପଠ୍ଯତେ ଵେଦଵାଦିଭିଃ
କାଶୀରେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ରୁଦ୍ରସ୍ଥଳୀ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପଶୁପକ୍ଷିମୃଗା ମର୍ତ୍ଯା ମ୍ଲେଚ୍ଛା ଵାପ୍ଯଥ ଦୀକ୍ଷିତାଃ
ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଜନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଦେଶୀ-ବିଦେଶୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି—
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଷୁ ଯତ୍ପାପଂ ସମୁପାର୍ଜିତମ୍
ହଜାର ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ ସଂଚୟ ହୋଇଛି—
ଅକାମୋ ଵା ସକାମୋ ଵା ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଗତୋପି ଵା
ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ କିମ୍ବା ନଥିଲେ, ଅମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ସ୍ଵଯମେକାଂବରାତ୍କ୍ଷେତ୍ରାତ୍କୃତ୍ତିଵାସା ଇହାଗତଃ
ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରୁ, କୃତ୍ତିବାସ ଭଳି, କେବଳ ଆକାଶ ଭୋଗା ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ—
ଅସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ସ୍ଵଭକ୍ତାନାଂ ସାଂବଃ ସର୍ଷିଗଣୋ ଵିଭୁଃ
ଏହି ସ୍ଥାନରେ, ସାମ୍ବ ଏବଂ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରଭୁ ସ୍ବୟଂ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ।
କ୍ଷେତ୍ରେତ୍ର ସିଦ୍ଧିଦେ ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚଂଡୀଶୋ ମରୁଜାଂଗଲାତ୍
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମରୁଜାଙ୍ଗଳରୁ ଆସିଥିବା ଚଣ୍ଡୀଶ୍ୱର, ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ପାଶପାଣିଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷ ସମୀପେ ଯଃ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ ପାଶଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟରେ କେହି ଦେଖିପାରିବେ—