ଯନ୍ନାମସ୍ମରଣାଦେଵ ନ ଭଯଂ କଲିକାଲତଃ
ଏହାର ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ କଳିଯୁଗର ଭୟ ନଥାଏ।
ମହାକାଲାଭିଧଂ ଲିଂଗଂ ଦର୍ଶନାନ୍ମୋକ୍ଷଦଂ ପରମ୍ 4.2.69.
ମହାକାଳ ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
ଆଵିରାସୀଦିହ ମହତ୍ପୁଷ୍କରେଣ ସହୈଵ ତୁ
ଏଠି, ମହାପୁଷ୍କର ସହିତ ଏହା ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲା।
ସ୍ନାତ୍ଵାଽଯୋଗଂଧକୁଂଡେ ତୁ ଭଵାତ୍ତାରଯତେ ପିତୄନ୍
ଯୋଗନ୍ଧକୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ପିତୃମାନେ ଭବବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି।
ତ୍ରିଲୋଚନାଦୁଦୀଚ୍ଯାଂ ତୁ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟମୁକ୍ତଯେ ମତମ୍ କାମେଶ୍ଵରୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଦୃଷ୍ଟଂ ଵିମଲସିଦ୍ଧିଦମ୍
ତ୍ରିଲୋଚନରୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମୁକ୍ତି ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଏହା ଗଣାଯାଏ; କାମେଶ୍ୱରର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଥାନାଦିହାଯାତଂ ଲିଂଗଂ ଵୈ ଵିମଲେଶ୍ଵରମ୍
ବିଶ୍ୱସ୍ଥାନରୁ ଏଠିକୁ ଆସିଥିବା ଲିଙ୍ଗ ହେଉଛି ବିମଳେଶ୍ୱର।
ମହାଵ୍ରତଂ ମହାଲିଂଗଂ ମହେଂଦ୍ରାଦିହ ସଂସ୍ଥିତମ୍
ଏଠି, ମହାବ୍ରତ, ମହାଲିଙ୍ଗ ଏବଂ ମହେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଛନ୍ତି।
ଵୃଂଦାରକର୍ଷିଵୃଂଦାନାଂ ସ୍ତୁଵତାଂ ପ୍ରଥମେ ଯୁଗେ
ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ ବୃନ୍ଦାର ଏବଂ ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।
ମହାଦେଵେତି ତୈରୁକ୍ତଂ ଯନ୍ମନୋରଥପୂରଣାତ
ସେମାନେ ଏହାକୁ ମହାଦେବ ବୋଲି ଡାକିଥିଲେ, କାରଣ ଏହା ମନରଥ ପୂରଣ କରେ।
ମୁକ୍ତିକ୍ଷେତ୍ରଂ କୃତଂ ଯେନ ମହାଲିଂଗେନ କାଶିକା
ସେଇ ମହାଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା କାଶିକା ମୁକ୍ତିକ୍ଷେତ୍ର ହୋଇଥିଲା।
ଶଂଭୁଲୋକେ ଗମସ୍ତସ୍ଯ ଯତ୍ରତତ୍ର ମୃତସ୍ଯ ହି
ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେଠି ଶମ୍ଭୁ ଲୋକର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
କଲ୍ପାଂତରେପି ନ ତ୍ଯକ୍ତଂ କଦାପ୍ଯାନଂଦକାନନମ୍ 4.2.69.
ଅନ୍ୟ କଳ୍ପରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କାନନ କେବେ ବି ତ୍ୟାଗ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତତ୍ପ୍ରସାଦୋଯମତୁଲଃ ସର୍ଵରତ୍ନମଯଃ ଶୁଭଃ
ଏହାର କୃପାରେ ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଭରିଯାଇଛି।
ଵାରାଣସ୍ଯାମଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵତା ସାଭିଲାଷଦା
ବାରାଣସୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଦେଵୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୈର୍ଲିଂଗରୂପଧୃକ୍
ଯେଉଁମାନେ ବାରାଣସୀରେ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି,
ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଦେଵଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସକୃନ୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ବାରାଣସୀରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଏକଥର ଭି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିଥାଏ,
ପଵିତ୍ରପର୍ଵଣି ସଦା ଶ୍ରାଵଣେ ମାସି ଯତ୍ନତଃ
ପବିତ୍ର ପର୍ବ ଓ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯତ୍ନ ସହିତ,
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗଯାତୀର୍ଥାଦିହାଗତମ୍
ଗୟା ତୀର୍ଥରୁ ଆସିଥିବା ପିତାମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ,
ଧର୍ମେଣ ଯତ୍ର ଵୈ ତପ୍ତଂ ଯୁଗାନାମଯୁତଂ ଶତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଛି,
ପିତାମହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ତତ୍ରାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ନରୋ ମୁଦା
ସେଠାରେ ପିତାମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ପୂଜା କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ,
ପ୍ରଯାଗାତ୍ତୀର୍ଥରାଜାଚ୍ଚ ଶୂଲଟଂକୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରୟାଗରୁ, ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ରାଜା, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହେଶ୍ୱର,
ନିର୍ଵାଣମଂଡପାଦ୍ରମ୍ଯାଦଵାଚ୍ଯାମତିନିର୍ମଲଃ 4.2.69.
ନିର୍ବାଣ ମଣ୍ଡପରୁ, ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବର୍ଣ୍ନନା ଉପରେ,
ଦେଵେନୈଵ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ଯୁଗାଂତରେ
ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବ ଯୁଗରେ ଦେବତା ନିଜେ ଏକ ଵର ଦେଇଥିଲେ,
ଯଃ ପ୍ରଯାଗ ଇହ ସ୍ନାତୋ ନମସ୍ଯତି ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେଉଁଠି ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ,
ପ୍ରଯାଗସ୍ନାନଜାତ୍ପୁଣ୍ଯାଚ୍ଛୂଲଟଂକ ଵିଲୋକନାତ୍
ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶୂଳଟଙ୍କୁ ଦେଖିବାରୁ,
ଶଂକୁକର୍ଣାନ୍ମହାକ୍ଷେତ୍ରାନ୍ମହାତେଜ ଇତୀରିତମ୍
ଶଂକୁକର୍ଣ୍ଣ ମହାକ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ମହାତେଜରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହିପରି ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।
ମହାତେଜୋନିଧିସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦୋତୀଵନିର୍ମଲଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ପ୍ରାସାଦ ମହାତେଜର ଭଣ୍ଡାର, ଉଦ୍ୟାନ ପାରେ ଅତି ଶୁଦ୍ଧ।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ପର୍ଶାତ୍ସ୍ତଵନାଚ୍ଚ ସମର୍ଚନାତ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଷ୍ଟୁତି କରିବା ଓ ପୂଜା କରିବାରୁ,
ଵିନାଯକେଶ୍ଵରାତ୍ପୂର୍ଵଂ ମହାତେଜଃ ସମର୍ଚନାତ୍
ବିନାୟକେଶ୍ୱର ପୂର୍ବରୁ, ପୂଜା କରିବାରୁ ମହାତେଜ ମିଳେ।
ରୁଦ୍ରକୋଟିସମାଖ୍ଯାତାତ୍ତୀର୍ଥାତ୍ପରମପାଵନାତ୍
ରୁଦ୍ରକୋଟି ନାମକ ପରମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରୁ,