ନିର୍ମୀଯତେ ସୁନିର୍ମାଣୋ ଜନ୍ମି ନିର୍ଵାଣଦାଯିନଃ
ଏଠାରେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଜନ୍ମଦାତା ଦ୍ୱାରା ଏକ ସୁନିର୍ମିତ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି।
ଯତ୍ରାତିମିତ୍ରତେଜୋଭିଃ ଶଲାକାଭିଃ ସମଂତତଃ 4.2.66.
ଏଠାରେ ଅପାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରେଖାରେ ଚାରିପାଖରେ ଶଳାକାଗୁଡିକ ବିଛାଇ ରହିଛି।
ଯତ୍ର ସଂତି ଶତଂ ସ୍ତଂଭା ଭାସ୍ଵଂତୋ ଦ୍ଵାଦଶୋତ୍ତରାଃ
ଏଠାରେ ଏକଶ ଦୁଇଟି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥାମ ରହିଛି, ସଂଖ୍ୟାରେ ଏକଶ ଦୁଇ।
ଚତୁର୍ଦଶସୁ ଯା ଶୋଭା ଵିଷ୍ଟପେଷୁ ସମଂତତଃ
ଚାରିଦିଗରେ ଚୌଦ ଲୋକର ଯେଉଁ ଭବ୍ୟତା ଅଛି, ସେ ଏଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଚଂଦ୍ରକାଂତମଣୀନାଂ ଚ ସ୍ତଂଭାଧାର ଶିଲାଶ୍ଚ ଯାଃ
ଏଠାରେ ଥାମଗୁଡିକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପଥରଗୁଡିକ ଚାନ୍ଦ୍ରକାଁତ ମଣିରେ ତିଆରି।
ପଦ୍ମରାଗେଂଦ୍ରନୀଲାନାଂ ଶାଲୀନାଃ ଶାଲଭଂଜିକାଃ
ଏଠାରେ ମଣିମାଳା ଓ ମହିଳା ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡିକ ରତ୍ନ ଓ ନୀଳମଣିରେ ତିଆରି।
ସ୍ଫୁରତ୍ସ୍ଫଟିକନିର୍ମାଣ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣ ପଦ୍ମଶିଲାତଲେ
ଏଠାରେ ଚମକୁଥିବା ସ୍ଫଟିକ ଓ ପଦ୍ମପଥରରେ ମୃଦୁ ଭୂମି ତିଆରି।
ଆରକ୍ତପୀତମଂଜିଷ୍ଠ ନୀଲକିର୍ମୀରଵର୍ଣକୈଃ
ଏଠାରେ ଗଭୀର ଲାଲ, ହଳଦିଆ, ମଞ୍ଜିଷ୍ଠା ଓ ନୀଳ କମଳର ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ।
ଦୃକ୍ପିଚ୍ଛିଲା ଵିଲୋକ୍ଯଂତେ ମାଣିକ୍ଯସ୍ତଂଭରାଜଯଃ
ଏଠାରେ ମାଣିକ୍ୟ ଭଳି ଚକଚକି ଥିବା ରତ୍ନ ଥାମରାଜା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ରତ୍ନାକରେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଗଣା ରତ୍ନୋଚ୍ଚଯାନ୍ବହୂନ୍
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନସାଗରରୁ ଦଳଗୁଡିକ ଅନେକ ରତ୍ନର ଅମ୍ବାର ଆଣିଥାନ୍ତି।
ଯତ୍ର ପାତାଲତଲତୋ ନାଗାନାଂ କୋଶଵେଶ୍ମତଃ
ଏଠାରେ ପାତାଳ ତଳରୁ ନାଗମାନଙ୍କର ଧନଭଣ୍ଡାର ମିଳେ।
ଶିଵଭକ୍ତଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର ପୌଲସ୍ତ୍ଯଃ ସ୍ଵଦ୍ରିକୂଟତଃ 4.2.66.
ଏଠାରେ ଶିବଭକ୍ତ ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ପ୍ରାସାଦନିର୍ମିତିଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭକ୍ତା ଦ୍ଵୀପାଂତରସ୍ଥିତାଃ
ଏଠାରେ ମହଲ ତିଆରି ହେବା ଖବର ଶୁଣି, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ଆସନ୍ତି।
ଚିଂତାମଣିଃ ସ୍ଵଯଂ ଯତ୍ର କମର୍ଣେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ
ଏଠାରେ ଚିନ୍ତାମଣି ନିଜେ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କର କଣରେ ରହିଛି।
ନାନାଵର୍ଣପତାକାଶ୍ଚ ଯତ୍ର କଲ୍ପମହୀରୁହଃ
ଏଠାରେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷଗୁଡିକ ନାନା ରଙ୍ଗର ପତାକାରେ ଶୋଭିତ।
ଅବ୍ଧଯୋ ଯତ୍ର ସତତଂ ଦଧିକ୍ଷୀରେକ୍ଷୁସର୍ପିଷାମ୍
ଏଠାରେ ସମୁଦ୍ରଗୁଡିକ ସଦା ଦହି, ଦୁଧ, ଇଖର ରସ ଓ ଘିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯତ୍ର କାମଦୁଘା ନିତ୍ଯଂ ସ୍ନପଯେନ୍ମଧୁଧାରଯା
ଏଠାରେ କାମଧେନୁ ଗାଁ ନିତ୍ୟ ମଧୁ ଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରାଉଛି।
ଗଂଧସାରରସୈର୍ଯଂ ଚ ସେଵତେ ମଲଯାଚଲଃ
ଏଠାରେ ମଲୟ ପର୍ବତ ଗନ୍ଧ ଓ ରସରେ ସେବା କରେ।
ଇତ୍ଯାଦ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ରାସ୍ତି ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଶଂକରାଲଯେ
ଏହିପରି ଆରମ୍ଭରୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜା ହୁଏ—
ଇତି ତସ୍ଯ ସମୃଦ୍ଧିଂ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାମାତୁରଦ୍ରିରାଟ
ଏପରି ଜାମାତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି, ପାହାଡ଼ର ରାଜା—
ତସ୍ମୈ କାର୍ପଟିକାଯାଥ ସ ଦତ୍ତ୍ଵା ପାରିତୋଷିକମ୍
ସେ କାର୍ପଟିକାକୁ ଏକ ଉପହାର ଦେଲେ—
ଉଵାଚେତି ମନସ୍ଯେଵ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନଃ 4.2.66.
ମନରେ ଭାବି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ଚକ୍ଷୁ ହେଇ, ସେ କହିଲେ—
ଯସ୍ଯ ଦେଶୋ ନ ଵିଦିତୋ ଯସ୍ତୁ ଵୃତ୍ତିପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.2.66.
ଯାହାର ଦେଶ ଅଜଣା, ଯିଏ ଜୀବିକା ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ—
ସୁପର୍ଵଣି ସୁପାତ୍ରାଯ ସୁତାଥ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଧିକମ୍ 4.2.66.
ଶୁଭ ଦିନରେ, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଅଧିକ ଦେବା—
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ କୃତାଂଜଲିପୁଟୌ ଗଣୌ 4.2.66.
ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଗଣମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁରିଲେ—
ଉମା ଶ୍ରୁତ୍ଯେତି ସଂହୃଷ୍ଟା କଦଂବକୁସୁମଶ୍ରିଯମ୍ 4.2.66.
ଏହା ଶୁଣି, ଉମା ଖୁସି ହେଲେ, କଦମ୍ବ ଫୁଲ ଭଳି ଚମକି ଉଠିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୈଲେଶ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ନରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପାହାଡ଼ର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିଥାଏ—
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଶୃଣୁ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ଵୃତ୍ତାତଂ ତତ୍ର ସଂଭଵମ୍
ଏବେ ଆଉ ଶୁଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା ତାହାର କଥା।
ଇତ୍ଥଂ କଥାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵାଣେ ରତ୍ନଶେସ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରେ
ଏଭଳି କଥା ରତ୍ନଶେଷ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହୁଥିବାବେଳେ—
ମହିଷାସୁରପୁତ୍ରୋସୌ ସମାଯାତି ଗଜାସୁରଃ
ମହିଷାସୁରଙ୍କ ପୁଅ, ଗଜାସୁର, ଆସୁଛି—