ତଥା ଗୋମେଦ ରତ୍ନାନାଂ ତୁଲାଲକ୍ଷମିତା ମୁନୈ
ତେଉଁପରି, ଗୋମେଦ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ତୁଳାରେ ମାପାଯାଇଛି, ମୁନି।
ଗରୁଡୋଦ୍ଗାରରତ୍ନାନାଂ ତୁଲାଃ ପ୍ରଯୁତସଂମିତାଃ 4.2.66.
ଗରୁଡ଼ୋଦ୍ଗାର ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଦଶ ଲକ୍ଷ ତୁଳାରେ ମାପାଯାଇଛି।
ଅଷ୍ଟାଂଗାଭରଣାନାଂ ଚ ସଂଖ୍ଯା କର୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ
ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଆଭୂଷଣର ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।
ଚାମରାଣି ଚ ଭୂଯାଂସି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣ୍ଯାମୋଦଵଂତି ଚ
ଅନେକ ଚାମର ଓ ଗନ୍ଧଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ସମାଦାଯ ପ୍ରତସ୍ଥେ ଭୂଧରେଶ୍ଵରଃ
ଏସବୁ ନେଇ ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜା ଚାଲିଗଲେ।
ଅନେକରତ୍ନନିଚଯୈଃ ଖଚିତାଽଖିଲଭୂମିକାମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନର ଢେର ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଶୋଭିତ ହେଲା।
ସୌଧାଗ୍ରଵିଵିଧସ୍ଵର୍ଣକଲଶୋଜ୍ଵଲଦିଙ୍ମୁଖାମ୍
ମହଳର ଛାଦ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ରହିଥିବାରୁ ଦିଗବଳୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ମହାସିଦ୍ଧ୍ଯଷ୍ଟକସ୍ଯାପି କ୍ରୀଡାଭଵନମଦ୍ଭୁତମ୍
ଅଷ୍ଟ ମହାସିଦ୍ଧିଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଖେଳ ମହଳ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଇତି କାଶୀସମୃଦ୍ଧିଂ ସ ଵିଲୋକ୍ଯାଭୂଦ୍ଵିଲଜ୍ଜିତଃ
ଏଭଳି କାଶୀର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ସେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାସାଦେଷୁ ପ୍ରତୋଲୀଷୁ ପ୍ରାକାରେଷୁ ଗୃହେଷୁ ଚ
ମହଳ, ଦ୍ୱାର, ପ୍ରାଚୀର ଓ ଘରଗୁଡ଼ିକରେ,
ମଣିମାଣିକ୍ଯରତ୍ନାନାମୁଚ୍ଛଲଚ୍ଚାରୁରୋଚିଷାମ୍
ମଣି, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ରତ୍ନର ଚମକୁଥିବା ସୁନ୍ଦର ଆଲୋକ ଉଠୁଥିଲା।
ଦ୍ଯାଵାଭୂମ୍ଯୋରଂତରାଲଂ ତଥେତି ସମଵୈମ୍ଯହମ୍ 4.2.66.
ଏଭଳି, ମୁଁ ବୁଝୁଛି ଏହା ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର ଅନ୍ତରାଳ।
ଅପି ଵୈକୁଂଠଭୁଵନେ ନେତରସ୍ଯେହ କା କଥା
ଏଠି ଭଗବାନ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନର କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ତାଵତ୍କାର୍ପଟିକଃ କଶ୍ଚିତ୍ତଲ୍ଲୋଚନପଥଂ ଗତଃ
ସେ ସମୟରେ ଏକ ଭିକ୍ଷୁ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲେ।
ସ୍ଵପୁରୋଦଂତମାଖ୍ଯାହି କିମପୂର୍ଵମିହାଧ୍ଵଗ
ଏହି ପଥିକ, ତୁମର ଜୀବନ କଥା କହ, ଏଠି କଣ ନୂତନ ଘଟିଛି?
କୋତ୍ର ସଂପ୍ରତ୍ଯଧିଷ୍ଠାତା କିମଧିଷ୍ଠାତୃ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଏଠି ବର୍ତ୍ତମାନ କେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ କଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି?
ସୋପି କାର୍ପଟିକସ୍ତସ୍ଯ ଗିରିରାଜସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍
ସେ ଭିକ୍ଷୁ ଗିରିରାଜଙ୍କର କଥାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅହାନି ପଂଚଷାଣ୍ଯେଵ ଵ୍ଯତିକ୍ରାଂତାନି ମାନଦ
ମାନଦ, ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଛଅ ଦିନ ଯାଇଛି।
ସମାଯାତେ ଜଗନ୍ନାଥେ ପର୍ଵତେଂଦ୍ର ସୁତାପତୌ
ଜଗନ୍ନାଥ, ପର୍ବତରାଜ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଏଠି ଆସିପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ଯୋ ଵୈ ଜଗଦଧିଷ୍ଠାତା ସୋଧିଷ୍ଠାତାତ୍ର ସର୍ଵଗଃ
ଯିଏ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଅଧିପତି, ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଏଠି ଅଛନ୍ତି।
ମନ୍ଯେ ଦୃଷତ୍ସ୍ଵରୂପୋସି ଦୃଷଦୋପି କଠୋରଧୀଃ
ମୁଁ ଭାବୁଛି, ତୁମେ ପଥର ଦେହ ଧାରଣ କରିଛ, ଏବଂ ପଥର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମନ ଅତି ଦୃଢ଼।
ସ୍ଵଭାଵକଠିନାତ୍ମାପି ସ ଵରଂ ହିମଵାନ୍ଗିରିଃ 4.2.66.
ସ୍ୱଭାବରେ କଠିନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ହିମବତ ପର୍ବତ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ବିଭ୍ରତ୍ସହଜ କାଠିନ୍ଯଂ ଜାତୋ ଗୌରୀଗୁରୁର୍ଗୁରୁଃ
ସେ ଜନ୍ମରୁ କଠିନତା ଧାରଣ କରି, ଗୌରୀଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ମହାଗୁରୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଚେଷ୍ଟିତଂ ତସ୍ଯ କୋ ଵେଦ ଵେଦଵେଦ୍ଯସ୍ଯ ଚେଶିତୁଃ
ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଏ, ସେ ଅଧିପତିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ ଜାଣିପାରିବ?
ଅଧିଷ୍ଠାତା ମଯା ଖ୍ଯାତସ୍ତଥାଧିଷ୍ଠାତୃ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୁଁ ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଜଣାଇଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ।
ଶୁଭେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରସ୍ଥାନେ ସାଂପ୍ରତଂ ସ ଉମାପତିଃ
ଓ ଶୁଭେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଉମାପତି ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଆଵିଷ୍କରୋତି ପଥିକୋଽଦ୍ରୀଂଦ୍ରୋ ହୃଷ୍ଯେତ୍ତଦାତଦା
ଯେତେବେଳେ ପର୍ବତରାଜ ପଥିକଙ୍କୁ ନିଜେ ଦେଖାଇଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ବହୁତ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଉମାନାମାମୃତଂ ପୀତଂ ଯେନେହ ଜଗତୀତଲେ
ଏଠି ପୃଥିବୀରେ ଯିଏ ଉମାଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ପିଇଛି।
ଉମେତିଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ମଂତ୍ରଂ ଯୋଽହର୍ନିଶମନୁସ୍ମରେତ୍
ଯିଏ ଦିନ ରାତି 'ଉମା' ଦ୍ୱି-ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରେ—
ପୁନଃ ଶୁଶ୍ରାଵ ହିମଵାନ୍ହୃଷ୍ଟଃ କାର୍ପଟିକୋଦିତମ୍ କାର୍ପଟିକ ଉଵାଚ ରାଜନ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାର୍ଥେଯଃ ପ୍ରାସାଦୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ହିମବତ ପର୍ବତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କ କଥାକୁ ପୁନି ଶୁଣିଲେ। ଭିକ୍ଷୁ କହିଲେ: ରାଜନ୍, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାସାଦ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିଲେ।