ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରିଯାଯା ଵାକ୍ଯେନ ତଦପତ୍ଯପ୍ରିଯୋ ଗିରିଃ
ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କର କଥାରେ, ପାହାଡ଼ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ପ୍ରତି ଅନୁରାଗ ହରାଇଲେ।
ନିତରାଂ ବାଧତେ ପ୍ରେମ ତଦଦୃଷ୍ଟ୍ଯଗ୍ନିଦୂଷିତମ୍ ।।4.2.66.
ତାଙ୍କ ଦେଖା ନ ମିଳିବାର ଦୁଃଖରେ, ପ୍ରେମ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି।
ଯଦା ପ୍ରଭୃତି ସା ଗୌରୀ ନିର୍ଗତା ମମ ସଦ୍ମତଃ
ଯେବେଠୁ ଗୌରୀ ମୋ ଘରୁ ବାହାରିଗଲେ,
ତଦାଲାପାମୃତଧଯୌ ନ ମେ ଶବ୍ଦଗ୍ରହୌ ପ୍ରିଯେ
ତାହାପରେ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ମୋ କାନ ତାଙ୍କ କଥାର ଅମୃତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣୁନାହିଁ।
ଜୈଵାତୃକୀ ଯତୋହ୍ନଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦୂରୀଭୂତା ଦୃଶୋର୍ମମ
ଜୈବାତ୍ରିକୀ ରାତିରେ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ରହୁଛି,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଦାଯ ରତ୍ନାନି ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏଭଳି କହି ସେ ରତ୍ନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ନେଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ କାନି କାନି ଚ ରତ୍ନାନି କିଯଂତ୍ଯପି ଚ ଷଣ୍ମୁଖ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏହି ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ କଣ କଣ ଓ ଏଗୁଡ଼ିକ କେତେ, ଷଣ୍ମୁଖ?
ତୁଲା ମୁକ୍ତାଫଲାନାଂ ତୁ କୋଟିଦ୍ଵଯ ପରୀମିତାଃ
ମୁକ୍ତାମାଣିଗୁଡ଼ିକ ତୁଳାରେ ମାପିଲେ ଦୁଇ କୋଟି ହେବ।
ନଵଲକ୍ଷାଧିକଂ ଵିପ୍ର ଷଡସ୍ରାଣାଂ ସୁତେଜସାମ୍
ମୁନି, ଛଅ କୋଣିଆ ଓ ତେଜସ୍ବୀ ରତ୍ନ ନବ ଲକ୍ଷ ଅଧିକ ଅଛି।
କୋଟଯଃ ପଦ୍ମରାଗାଣାଂ ପଂଚାଵୈହି ତୁଲା ମୁନେ
ମୁନି, ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନ ପଞ୍ଚ ତୁଳାରେ ମାପିଲେ କୋଟି କୋଟି ଅଛି।
ତଥା ଗୋମେଦ ରତ୍ନାନାଂ ତୁଲାଲକ୍ଷମିତା ମୁନୈ
ତେଉଁପରି, ଗୋମେଦ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ତୁଳାରେ ମାପାଯାଇଛି, ମୁନି।
ଗରୁଡୋଦ୍ଗାରରତ୍ନାନାଂ ତୁଲାଃ ପ୍ରଯୁତସଂମିତାଃ 4.2.66.
ଗରୁଡ଼ୋଦ୍ଗାର ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଦଶ ଲକ୍ଷ ତୁଳାରେ ମାପାଯାଇଛି।
ଅଷ୍ଟାଂଗାଭରଣାନାଂ ଚ ସଂଖ୍ଯା କର୍ତୁଂ ନ ଶକ୍ଯତେ
ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଆଭୂଷଣର ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।
ଚାମରାଣି ଚ ଭୂଯାଂସି ଦ୍ରଵ୍ଯାଣ୍ଯାମୋଦଵଂତି ଚ
ଅନେକ ଚାମର ଓ ଗନ୍ଧଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ସର୍ଵାଣ୍ଯପି ସମାଦାଯ ପ୍ରତସ୍ଥେ ଭୂଧରେଶ୍ଵରଃ
ଏସବୁ ନେଇ ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜା ଚାଲିଗଲେ।
ଅନେକରତ୍ନନିଚଯୈଃ ଖଚିତାଽଖିଲଭୂମିକାମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନର ଢେର ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଶୋଭିତ ହେଲା।
ସୌଧାଗ୍ରଵିଵିଧସ୍ଵର୍ଣକଲଶୋଜ୍ଵଲଦିଙ୍ମୁଖାମ୍
ମହଳର ଛାଦ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ରହିଥିବାରୁ ଦିଗବଳୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ମହାସିଦ୍ଧ୍ଯଷ୍ଟକସ୍ଯାପି କ୍ରୀଡାଭଵନମଦ୍ଭୁତମ୍
ଅଷ୍ଟ ମହାସିଦ୍ଧିଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଖେଳ ମହଳ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଇତି କାଶୀସମୃଦ୍ଧିଂ ସ ଵିଲୋକ୍ଯାଭୂଦ୍ଵିଲଜ୍ଜିତଃ
ଏଭଳି କାଶୀର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ସେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାସାଦେଷୁ ପ୍ରତୋଲୀଷୁ ପ୍ରାକାରେଷୁ ଗୃହେଷୁ ଚ
ମହଳ, ଦ୍ୱାର, ପ୍ରାଚୀର ଓ ଘରଗୁଡ଼ିକରେ,
ମଣିମାଣିକ୍ଯରତ୍ନାନାମୁଚ୍ଛଲଚ୍ଚାରୁରୋଚିଷାମ୍
ମଣି, ମାଣିକ୍ୟ ଓ ରତ୍ନର ଚମକୁଥିବା ସୁନ୍ଦର ଆଲୋକ ଉଠୁଥିଲା।
ଦ୍ଯାଵାଭୂମ୍ଯୋରଂତରାଲଂ ତଥେତି ସମଵୈମ୍ଯହମ୍ 4.2.66.
ଏଭଳି, ମୁଁ ବୁଝୁଛି ଏହା ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର ଅନ୍ତରାଳ।
ଅପି ଵୈକୁଂଠଭୁଵନେ ନେତରସ୍ଯେହ କା କଥା
ଏଠି ଭଗବାନ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନର କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ତାଵତ୍କାର୍ପଟିକଃ କଶ୍ଚିତ୍ତଲ୍ଲୋଚନପଥଂ ଗତଃ
ସେ ସମୟରେ ଏକ ଭିକ୍ଷୁ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲେ।
ସ୍ଵପୁରୋଦଂତମାଖ୍ଯାହି କିମପୂର୍ଵମିହାଧ୍ଵଗ
ଏହି ପଥିକ, ତୁମର ଜୀବନ କଥା କହ, ଏଠି କଣ ନୂତନ ଘଟିଛି?
କୋତ୍ର ସଂପ୍ରତ୍ଯଧିଷ୍ଠାତା କିମଧିଷ୍ଠାତୃ ଚେଷ୍ଟିତମ୍
ଏଠି ବର୍ତ୍ତମାନ କେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ କଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି?
ସୋପି କାର୍ପଟିକସ୍ତସ୍ଯ ଗିରିରାଜସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍
ସେ ଭିକ୍ଷୁ ଗିରିରାଜଙ୍କର କଥାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅହାନି ପଂଚଷାଣ୍ଯେଵ ଵ୍ଯତିକ୍ରାଂତାନି ମାନଦ
ମାନଦ, ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଛଅ ଦିନ ଯାଇଛି।
ସମାଯାତେ ଜଗନ୍ନାଥେ ପର୍ଵତେଂଦ୍ର ସୁତାପତୌ
ଜଗନ୍ନାଥ, ପର୍ବତରାଜ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଏଠି ଆସିପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ଯୋ ଵୈ ଜଗଦଧିଷ୍ଠାତା ସୋଧିଷ୍ଠାତାତ୍ର ସର୍ଵଗଃ
ଯିଏ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଅଧିପତି, ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଏଠି ଅଛନ୍ତି।