ଉମାକାଂତାଯ ଉଗ୍ରାଯ ନମସ୍ତେ ଊର୍ଧ୍ଵରେତସେ
ଉମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଉଗ୍ର ରୂପ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅନଂତକାରିଣେ ତୁଭ୍ଯମଂବିକାପତଯେ ନମଃ 4.2.63.
ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଦୃଶ୍ଯାଦୃଶ୍ଯ ଯଦତ୍ରାସ୍ତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵମୁ ମାଧଵ
ହେ ମାଧବ, ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଦେଖାଯାଏ କିମ୍ବା ଦେଖିପାରିବା ନୁହେଁ, ସେ ସବୁ କିଛି ତୁମେ ହିଁ।
ଵାଚ୍ଯସ୍ତ୍ଵଂ ଵାଚକସ୍ତ୍ଵଂ ହି ଵାକ୍ଚ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଣତୋସ୍ମି ତେ
ତୁମେ କହିବା ଯୋଗ୍ୟ, କହିବାକୁ ଥିବା, ଏବଂ କଥା ମଧ୍ୟ ତୁମେ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିର ନମାଏ।
ନାନ୍ଯଂ ନମାମି ଗୌରୀଶ ନାନ୍ଯାଖ୍ଯାମାଦଦେ ଶିଵ
ହେ ଗୌରୀଶ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ନମସ୍କାର କରେନି; ହେ ଶିବ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାମ ନେଉନି।
ପଂଗୁରନ୍ଯାଭିଗମନେଽସ୍ମ୍ଯଂଧୋଽନ୍ଯପରିଵୀକ୍ଷଣେ
ଅନ୍ୟ କାହା ପାଖକୁ ଯିବାରେ ମୁଁ ଲଙ୍ଗଡ଼ା, ଅନ୍ୟତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମୁଁ ଅନ୍ଧା।
ପାତା ହର୍ତା ତ୍ଵମେଵୈକୋ ନାନାତ୍ଵଂ ମୂଢକଲ୍ପନା
ତୁମେ ହିଁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଓ ହଟାଇଦେଉଥିବା ଏକମାତ୍ର; ଭିନ୍ନତା କେବଳ ମୂଢ଼ମନ୍ତିଙ୍କ ଭ୍ରମ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନଂ ମାମୁଦ୍ଧର ମହେଶ୍ଵର
ହେ ମହେଶ୍ୱର, ମୁଁ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଛି, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଵାଚଂଯମୋ ଭଵତ୍ସ୍ଥାଣୋଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥାଣୁସନ୍ନିଭଃ ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଵରଂ ବ୍ରୂହୀତି ତଂ ମୁନିମ୍
ବାକ୍ୟକୁ ରୋକି, ସ୍ଥିର ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ସ୍ଥିରତାର ସଦୃଶ ଦଢ଼ ହୋଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନେ ଥିବା ମୁନି କହିଲେ: 'ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।'
ମା ଭଵାନି ଭଵାନୀଶ ଦୂରଂ ଦୂରପଦପ୍ରଦ
ହେ ଭବାନୀଙ୍କ ନାଥ, ମୋତେ ଦୂରକୁ ପଠାନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଦୂର ପଥ ଦେଇଥିବା।
ଅପରଶ୍ଚ ଵରୋ ନାଥ ଦେଯୋଯମଵିଚାରତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଉ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଦେବାକୁ ହେବ।
ତଦସ୍ତୁ ସର୍ଵଂ ତେଭୀଷ୍ଟଂ ଵରମନ୍ଯଂ ଦଦାମି ଚ ।। 4.2.63.
ଏହା ହେଉ; ତୁମର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଯୋଗଶାସ୍ତ୍ରଂ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତଵ ନିର୍ଵାଣସାଧକମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୋଗ ଶାସ୍ତ୍ର ଦେଇଛି, ଯାହା ମୁକ୍ତିକୁ ନେଇଯାଏ।
ରହସ୍ଯଂ ଯୋଗଵିଦ୍ଯାଯା ଯଥାଵତ୍ତ୍ଵଂ ତପୋଧନ
ହେ ତପସ୍ୱୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେବି।
ଯଥା ନଦୀ ଯଥା ଭୃଂଗୀ ସୋମନଂଦୀ ଯଥା ତଥା
ଯେପରି ନଦୀ, ଯେପରି ମଧୁମକ୍ଷୀ, ଯେପରି ସୋମନନ୍ଦୀ, ସେପରି ଏହିଥିରେ ହେଉଛି।
ସଂତି ଵ୍ରତାନି ଭୂଯାଂସି ନିଯମାଃ ସଂତ୍ଯନେକଧା
ଏଠାରେ ବହୁତ ପ୍ରକାରର ବ୍ରତ ଅଛି, ବହୁତ ପ୍ରକାରର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଶ୍ରେଯସାଂ ସାଧନାନ୍ଯତ୍ର ପାପଘ୍ନାନ୍ଯପି ସର୍ଵଥା
ଅନ୍ୟ ଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ ଉପାୟ ଅଛି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ପରୋ ହି ନିଯମଶ୍ଚୈଷ ମାଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ଯଦଶ୍ଯତେ
ଏହି ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ନିୟମ: ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ଦେଖି ଯାହା ଖାଏ।
ଅସମର୍ଚ୍ଯ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲୈରପି
ଯିଏ ପୂଜା ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ପତ୍ର, ଫୁଲ କିମ୍ବା ଫଳ ଖାଏ—
ମହତୋ ନିଯମସ୍ଯାସ୍ଯ ଭଵତାନୁଷ୍ଠିତସ୍ଯ ଵୈ
ଏହି ମହାନ ନିୟମ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବ।
ଅତୋ ମଚ୍ଚରଣାଭ୍ଯାଶେ ତ୍ଵଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯସି ସର୍ଵଥା
ତେଣୁ ତୁମେ ସଦା ମୋ ପାଦପଦ୍ମ ନିକଟରେ ରୁହିବା।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଲିଂଗଂ କାଶ୍ଯାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 4.2.63.
କାଶୀରେ ଜୈଗୀଷବ୍ୟେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଗୁହାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋଗାଭ୍ଯସନତତ୍ପରଃ
ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲାଗିଥିବା।
ତଵ ଲିଂଗମିଦଂ ଭକ୍ତୈଃ ପୂଜନୀଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ତୁମର ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯତ୍ନରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ତ୍ଵଲ୍ଲିଂଗଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ଏଠାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମର ଲିଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଅସ୍ମିଞ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ସଂଭୋଜ୍ଯ ଶିଵଯୋଗିନଃ
ଏହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶିବଭକ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଗୋପନୀଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଜୈଗୀଷବ୍ୟେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗକୁ ଯତ୍ନରେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର।
କରିଷ୍ଯାମ୍ଯତ୍ର ସାଂନିଧ୍ଯମସ୍ମିଁଲ୍ଲିଂଗେ ତପୋଧନ
ହେ ତପସ୍ବୀ, ଏଠି ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ମୁଁ ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦେବି।
ଦଦେ ଶୃଣୁ ମହାଭାଗ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯାପରଂ ଵରମ୍
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ଜୈଗୀଷବ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଉଥିବା ବିଶେଷ ଦାନ।
ମହାପାପୌଘଶମନଂ ମହାପୁଣ୍ଯପ୍ରଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ବଡ଼ ପାପ ଦୂର କରେ ଓ ମହାପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।