ଜ୍ଯେଷ୍ଠତୀର୍ଥେ ନରଃ କାଶ୍ଯାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନି ଶକ୍ତିତଃ
କାଶୀର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ଲୋକ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ କଲେ,
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵରୋ ର୍ଚ୍ଯଃ ପ୍ରଥମଂ କାଶ୍ଯାଂ ଶ୍ରେଯୋର୍ଥିଭିର୍ନରୈଃ 4.2.63.
ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ପ୍ରଥମେ କାଶୀରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ନଂଦିନମାହୂଯ ଧୂର୍ଜଟିଃ ସ କୃପାନିଧିଃ
ତାପରେ ନନ୍ଦିଙ୍କୁ ଡାକି, ଜଟାଧାରୀ ଶିବ, କୃପାର ସାଗର,
ତଦଂତରେସ୍ତି ମେ ଭକ୍ତୋ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯସ୍ତପୋଧନଃ
କହିଲେ: 'ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ଏକ ଭକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ, ତିନି ତପସ୍ୱୀ।'
ମହାନିଯମଵାନ୍ନଂଦିସ୍ତ୍ଵଗସ୍ଥିସ୍ନାଯୁ ଶେଷିତଃ
ବଡ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ନନ୍ଦି, କେବଳ ଚର୍ମ, ହାଡ଼ ଓ ସିରା ମାତ୍ର ରହିଥିଲେ।
ଯଦାପ୍ରଭୃତ୍ଯଗାଂ କାଶ୍ଯା ମଂଦରଂ ସର୍ଵସୁଂଦରମ୍
ସେ ଦିନଠାରୁ କାଶୀ ସମସ୍ତ ଶୋଭାରେ ମଣ୍ଡର ପରି ହେଇଗଲା।
ଗୃହାଣ ଲୀଲାକମଲମିଦଂ ପୀଯୂଷପୋଷଣମ୍
ଏହି ଖେଳା ଲୋଟସ୍ ଫୁଲଟିଏ, ଯାହା ଅମୃତରେ ପୋଷିତ, ଗ୍ରହଣ କର।
ତତୋ ନଂଦୀ ସମାଦାଯ ତଲ୍ଲୀଲାକମଲଂ ଵିଭୋଃ
ତାପରେ ନନ୍ଦୀ, ସେ ଖେଳା ଲୋଟସ୍ ଫୁଲଟିଏ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଅଇଲେ।
ନଂଦୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଥ ତଂ ତତ୍ର ଧାରଣାଦୃଢମାନସମ୍
ସେଠାରେ ନନ୍ଦୀ, ଧ୍ୟାନରେ ଦୃଢ଼ ମନ ରଖି, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପାଂତେ ଵୃଷ୍ଟିସଂଯୋଗାଚ୍ଛାଲୂର ଇଵ କୋଟରେ
ତପସ୍ୟା ଶେଷରେ, ବର୍ଷା ପରେ ଗୁହାରେ ଖିଳିଥିବା ଶାଳୁକ ଫୁଲ ପରି।
ଅଥ ନଂଦୀ ସମାଦାଯ ସତ୍ଵରଂ ମୁନିପୁଂଗଵମ୍
ତାପରେ ନନ୍ଦୀ, ଏହାକୁ ନେଇ, ତୁରନ୍ତ ମହାମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଜୈଗୀଷଵ୍ଯୋଥ ସଂଭ୍ରାଂତଃ ପୁରତୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଶଂକରମ୍ 4.2.63.
ଯୈଗୀଷବ୍ୟ, ଅସ୍ଥିର ହୋଇ, ସାମ୍ନାରେ ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ପରିଲୁଠ୍ଯ ସମଂତତଃ
ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗଡ଼ି ଗଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ।
ଜଗଦାନଂଦକଂଦାଯ ପରମାନଂଦହେତଵେ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର କାରଣ—
ଅରୂପାଯ ସରୂପାଯ ନାନାରୂପଧରାଯ ଚ
ଅରୂପ ଓ ସରୂପ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ—
ସ୍ଥାଵରାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଜଂଗମାଯ ନମୋସ୍ତୁତେ
ଅଚଳ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଚଳିତ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକାମ୍ଯାଯ କାମାଂଗଦହନାଯ ଚ
ତିନି ଲୋକର ଆଶାବାନ୍ଛିତ ତୁମକୁ, କାମଦେହ ଦହନ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଶ୍ରୀକଂଠାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଷକଂଠାଯ ତେ ନମଃ
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ବିଷକଣ୍ଠ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶକ୍ତ୍ଯର୍ଧଦେହାଯ ଵିଦେହାଯ ସୁଦେହିନେ
ଶକ୍ତିଙ୍କ ଅର୍ଧଦେହ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦେହବିହୀନ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କାଲାଯ କାଲକାଲାଯ କାଲକୂଟ ଵିଷାଦିନେ
କାଳ, କାଳଙ୍କ ନାଶକ, କାଳକୁଟ ବିଷ ପାନ କରୁଥିବା ତୁମକୁ—
ନମସ୍ତେ ଖଂଡପରଶୋ ନମଃ ଖଂଡେଂ ଦୁଧାରିଣେ
ଭଙ୍ଗା କୁହାଡ଼ି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭଙ୍ଗା ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଗୀର୍ଵାଣଗୀତନାଥାଯ ଗଂଗାକଲ୍ଲୋଲମାଲିନେ ।। 4.2.63.
ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଗୀତର ନାଥ, ଗଙ୍ଗା ତରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ତୁମକୁ—
ଚଂଦ୍ରାର୍ଧଶୁଦ୍ଧଭୂଷାଯ ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯାଗ୍ନିଚକ୍ଷୁଷେ
ଶୁଦ୍ଧ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଭୂଷିତ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି—
ଜଗଦୀଶାଯ ଜୀର୍ଣାଯ ଜରାଜନ୍ମହରାଯ ତେ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ପୁରାତନ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଜନ୍ମ ନାଶ କରୁଥିବା ତୁମକୁ—
ନମୋ ଡମରୁହସ୍ତାଯ ଧନୁର୍ହସ୍ତାଯ ତେ ନମଃ
ଡମରୁ ଧରିଥିବା ହେ ଭଗବାନ, ଧନୁଷ୍ ଧରିଥିବା ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ତ୍ରିଶୂଲଵ୍ଯଗ୍ରହସ୍ତାଯ ନମସ୍ତ୍ରିପଥଗାଧର
ତ୍ରିଶୂଳ ଧରିଥିବା ହେ ଦେବ, ତିନିଟି ପବିତ୍ର ନଦୀ ଧାରଣ କରୁଥିବା ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ତ୍ରଯୀମଯାଯ ତୁଷ୍ଟାଯ ଭକ୍ତତୁଷ୍ଟିପ୍ରଦାଯ ଚ
ତିନି ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥିବା ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଦାରିତାଶେଷପାପାଯ ନମସ୍ତେ ଦୀର୍ଘଦର୍ଶିନେ
ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରିଥିବା ହେ ଭଗବାନ, ଦୂରଦର୍ଶୀ ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ଦୋଷାକର କଲାଧାର ତ୍ଯକ୍ତଦୋଷାଗମାଯ ଚ
ଦୋଷର ଉତ୍ସ ହେଉଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦୋଷ ପଥ ଛାଡିଦେଇଥିବା ହେ ଭଗବାନ।
ନମୋ ଧୀରାଯ ଧର୍ମାଯ ଧର୍ମପାଲାଯ ତେ ନମଃ
ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।