ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପଂଚାସ୍ଯତଃ ପାଯାତ୍ପୁରୀଂ କ୍ଷିପ୍ରପ୍ରସାଦନଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପାଞ୍ଚମୁଖୀ ଦେବତା, ଯିଏ ଶୀଘ୍ର କୃପା କରନ୍ତି, ସେଇ ସହରକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ହେରଂବାଦ୍ଵହ୍ନିଦିଗ୍ଭାଗେ ଚିଂତାମଣି ଵିନାଯକଃ
ଅଗ୍ନି ଦିଗରେ ହେରମ୍ବଙ୍କ ଠାରୁ, ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ବିନାୟକ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି।
ଵିଘ୍ନରାଜାଦଵାଚ୍ଯାଂ ତୁ ଦଂତହସ୍ତୋ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିଘ୍ନରାଜଙ୍କ ଠାରୁ, ହାତୀ ଦାନ୍ତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣେଶ୍ୱର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଵରଦାଦ୍ଯାତୁଧାନ୍ଯାଂ ଚ ଯାତୁଧାନଗଣାଵୃତଃ
ଯାତୁଧାନମାନେ ଥିବା ଦିଗରେ, ଭୂତପିଶାଚମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ବରଦା ଦେବତା ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟଃ ପିଲିପିଲାତୀର୍ଥେ ଦକ୍ଷିଣେ ମୋଦକପ୍ରିଯାତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପିଲିପିଲା ତୀରେ, ମୋଦକ ପ୍ରିୟ ଦେବତା ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ପ୍ରାକାରେ ପଂଚମେ କାଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଚତୁଷ୍କ ଵିନାଯକାଃ
କାଶୀର ପଞ୍ଚମ ପ୍ରାକାରରେ, ଦୁଇଏବଂ ଚାରି ଜଣ ବିନାୟକ ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ତୀରେ ସ୍ଵର୍ଗତରଂଗିଣ୍ଯା ଉତ୍ତରେ ଚାଭଯପ୍ରଦାତ୍
ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ନଦୀର କୂଳରେ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତା ଅଛନ୍ତି।
ସିଂହତୁଡାଦୁଦଗ୍ଭାଗେ କଲିପ୍ରିଯ ଵିନାଯକଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗର ସିଂହତୁଣ୍ଡରେ, କଳିଯୁଗରେ ପ୍ରିୟ ବିନାୟକ ବସିଛନ୍ତି।
କୂଣିତାକ୍ଷାତ୍ତଥୈଶାନ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଦଂତୋ ଵିନାଯକଃ 4.2.57.
ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗର କୁଣିତାକ୍ଷ ଠାରୁ, ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ବିନାୟକ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଯାମ୍ଯାଂସୃଷ୍ଟିଗଣେଶଶ୍ଚ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରସୂଚକଃ ୯ [ ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଗଜକର୍ଣଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ କ୍ଷେମକାରକଃ 4.2.57.
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର ସଙ୍କେତ ଥିବା ସୃଷ୍ଟିଗଣେଶ ଅଛନ୍ତି; ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରୁଥିବା ଗଜକର୍ଣ୍ଣ ଅଛନ୍ତି।
ସଂପ୍ରସାଦ୍ଯ ଯଥାଯୋଗଂ ସର୍ଵାନୁଚିତ ଚଂଚୁରଃ 4.2.57.
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଅଯୋଗ୍ୟ କଥା ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଧ୍ଯାଯମିମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନରଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣନ୍ତି—
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାଶୀଂ ଦୃଗାନଂଦାଂ ତାରକାରେ ପୁରାରିଣା
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତାରକାରୀ, ଯିଏ ପୁରମାନେର ଶତ୍ରୁ, ସେ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା କାଶୀକୁ ଦେଖିଲେ—
ମୃଗାଂକଲକ୍ଷ୍ମଣୋତ୍କଂଠଂ କାଶୀ ନେତ୍ରାତିଥୀକୃତା
ମୃଗ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଲାଗି, କାଶୀର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ନେତ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ଅତିଥି କରିଥିଲେ।
ଅଥ ସର୍ଵଜ୍ଞନାଥେନ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଚେତସା
ତାପରେ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—
ଯମନେହସମାରଭ୍ଯ ମଦଂରାଦ୍ରିଂ ଵିନିର୍ଯଯୌ
ଯମଙ୍କ ନିବାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ମଦମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ।
ତଂ ଵାସରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଜଗ୍ରାହ ନିଯମଂ ଦୃଢମ୍
ସେଇ ଦିନକୁ ଶୁଭ ମନି, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇଥିଲେ।
ଵିଷମେକ୍ଷଣ ପାଦାବ୍ଜଂ ସମୀକ୍ଷିଷ୍ଯେ ଯଦା ପୁନଃ
ଏହି ଅସମ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ପୁଣି କେବେ ଦେଖିପାରିବି?
କୁତଶ୍ଚିଦ୍ଧାରଣାଯୋଗାଦଥଵା ଶଂଭ୍ଵନୁଗ୍ରହାତ
କେବେ କେବେ ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ,
ତଂ ଶଂଭୁରେଵ ଜାନାତି ନାନ୍ଯୋ ଜାନାତି କଶ୍ଚନ
ଏହି କଥା କେବଳ ଶିବ ଜାଣନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶୁକ୍ଲଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସୋମଵାରାନୁରାଧଯୋଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ସୋମବାର ଦିନ ଅନୁରାଧା ନକ୍ଷତ୍ରରେ,
ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନଂ ତତଃ କାଶ୍ଯାଂ ତଦାଭୂଦପି ପୁଣ୍ଯଦମ୍ 4.2.63.
ସେତେବେଳେ କାଶୀରେ ଥିବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ ପବିତ୍ର ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ ହେଲା।
ତଲ୍ଲିଂଗଦର୍ଶନାତ୍ପୁଂସାଂ ପାପଂ ଜନ୍ମଶତାର୍ଜିତମ୍
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ, ଲୋକମାନେ ଶତ ଜନ୍ମରେ କରିଥିବା ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଵାପ୍ଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପିତାମହାନ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବାପୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେଇଥିବା ଲୋକ,
ଆଵିରାସୀତ୍ସ୍ଵଯଂ ତତ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠେଶ୍ଵର ସମୀପତଃ
ସେଠାରେ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ, ସେ ନିଜେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ସିତାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ତତ୍ର କାର୍ଯୋ ମହୋତ୍ସଵଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ସେଠାରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଂ ଗୌରୀଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଵାପୀ ପରିପ୍ଲୁତା
ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଗୌରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବାପୀରେ ଡୁବିବା ପରେ,
ନିଵାସଂ କୃତଵାଞ୍ଶଂଭୁସ୍ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ଯତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଶିବ ନିଜେ ସେ ସ୍ଥାନରେ ବାସ କଲେ।
ନିଵାସେଶ୍ଵରଲିଂଗସ୍ଯ ସେଵନାତ୍ସର୍ଵସଂପଦଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗର ସେବା କଲେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ।
କୃତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଧାନେନ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନେ ନରୋତ୍ତମଃ
ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଯଦି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି,