ଶଂଭୋଃ ଶକ୍ତିରିଯଂ କାଶୀ କାଚିତ୍ସର୍ଵୈରଗୋଚରା
ଏହି କାଶୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଅପହ୍ରାପ୍ତ।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସି ଶଂଭୋରାନଂଦକାନନେ
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ—
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତ୍ଥଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ମୁନିଃ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଷଣ୍ମୁଖମ୍ 4.1.45.
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏଭଳି ଶୁଣି, ମୁନି ପୁନି ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଭଜନାଦ୍ଯୋଗିନୀନାଂ ଚ କାଶ୍ଯାଂ କିଂ ଜାଯତେ ଫଲମ୍
କାଶୀରେ ଯୋଗିନୀମାନେ ଭଜନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ?
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତିପ୍ରଶ୍ନମୌମେଯୋ ଯୋଗିନୀସଂଶ୍ରଯଂ ତତଃ
ଉମାପୁତ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଯୋଗିନୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି—
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଯାନି ପାପାନି କ୍ଷଯଂତି ଭଵିନାଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁ ପାପ ଶୁଣାଯାଏ, ସେଉଁଠାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ସେଗୁଡିକ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଗଜାନନା ସିଂହମୁଖୀ ଗୃଧ୍ରାସ୍ଯା କାକତୁଂଡିକା
ହାତୀମୁହଁ, ସିଂହମୁଖ, ଗୃଧ୍ରମୁହଁ, କାକମୁହଁ—
ଉଲୂକିକା ଶିଵାରାଵା ମଯୂରୀ ଵିକଟାନନା
ଉଲୁକମୁହଁ, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ୍ ଆର୍ତ୍ତନାଦ, ମୟୂରୀ ଆକୃତି, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ—
ଶୁଷ୍କୋଦରୀ ଲଲଜ୍ଜିହ୍ଵା ଶ୍ଵଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଵାନରାନନା
ଶୁଷ୍କ ଗଭା, ଲମ୍ବା ଜିହ୍ବା, କୁକୁର ଦାନ୍ତ, ବାନରମୁହଁ—
କପାଲହସ୍ତା ରକ୍ତାକ୍ଷୀ ଶୁକୀ ଶ୍ଯେନୀ କପୋତିକା
କପାଳ ହାତରେ, ରକ୍ତ ଚକ୍ଷୁ, ଶୁକ ଆକୃତି, ଶ୍ୟେନୀ, ପରାବତ ଆକୃତି—
ଶିଶୁଘ୍ନୀ ପାପହଂତ୍ରୀ ଚ କାଲୀ ରୁଧିରପାଯିନୀ
ସେ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ପାପକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, କାଳୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ରକ୍ତ ପାନ କରନ୍ତି।
ସ୍ଥୂଲକେଶୀ ବୃହତ୍କୁକ୍ଷିଃ ସର୍ପାସ୍ଯା ପ୍ରେତଵାହନା
ତାଙ୍କର କେଶ ଘନ ଓ ମୋଟା, ପେଟ ବଡ଼, ମୁଁହ ସର୍ପର ଭଳି ଏବଂ ସେ ମୃତଦେହ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଚଲନ୍ତି।
ଵ୍ଯାତ୍ତାସ୍ଯା ଧୂମନିଃଶ୍ଵାସା ଵ୍ଯୋମୈକଚରଣୋର୍ଧ୍ଵଦୃକ୍ 4.1.45.
ତାଙ୍କର ମୁଁହ ବଡ଼ ଖୋଲା, ଶ୍ୱାସରେ ଧୂଆଁ ବାହାରେ, ସେ ଆକାଶରେ ଏକ ପାଦ ଉଠାଇ ଚଲନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭା ବଲାକାସ୍ଯା ମାର୍ଜାରୀ କଟପୂତନା
ସେ ବିଜୁଳିର ଭଳି ଚମକନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମୁଁହ ବକର ଭଳି, ସେ ବିଲେଇ ଭଳି ଏବଂ କଟପୂତନା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ନାମାନୀମାନି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଂ ଦିନେଦିନେ
ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଚଉଷଠି ନାମ ପ୍ରତିଦିନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—
ନ ଡାକିନ୍ଯୋ ନ ଶାକିନ୍ଯୋ ନ କୂଷ୍ମାଂଡା ନ ରାକ୍ଷସାଃ
—ଡାକିନୀ, ଶାକିନୀ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡା, କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସମାନେ—
ଶିଶୂନାଂ ଶାଂତିକାରୀଣି ଗର୍ଭଶାଂତିକରାଣି ଚ
—ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଗର୍ଭକୁ ଶାନ୍ତ କରେ।
ଲଭେଦଭୀପ୍ସିତାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଯୋଗିନୀପୀଠସେଵକଃ
ଯିଏ ଯୋଗିନୀଙ୍କର ପୀଠରେ ସେବା କରେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ବଲିପୂଜୋପହାରୈଶ୍ଚ ଧୂପଦୀପସମର୍ପଣୈଃ
ବଳି, ପୂଜା, ଉପହାର, ଧୂପ ଏବଂ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା—
ଶରତ୍କାଲେ ମହାପୂଜାଂ ତତ୍ର କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
—ଶରତ୍କାଳରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବଡ଼ ପୂଜା କରିଲେ—
ଆରଭ୍ଯାଶ୍ଵଯୁଜଃଶୁକ୍ଲାଂ ତିଥିଂ ପ୍ରତିପଦଂ ଶୁଭାମ୍
—ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଶୁଭ ତିଥିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି—
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷସ୍ଯ ଭୂତାଯାମୁପଵାସୀ ନରୋତ୍ତମଃ
—କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ଭୂତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣଵାଦିଚତୁର୍ଥ୍ଯନ୍ତୈର୍ନାମଭିର୍ଭକ୍ତିମାନ୍ନରଃ 4.1.45.
ଭକ୍ତି ସହିତ, ପ୍ରଣବ ଆରମ୍ଭରୁ ଚତୁର୍ଥୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାମଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସସର୍ପିଷା ଗୁଗ୍ଗୁଲୁନା ଲଘୁକୋଲି ପ୍ରମାଣତଃ
ଘିଅ ଏବଂ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ସଠିକ୍ ପରିମାଣରେ ଏବଂ ଛୋଟ କୋଳି ପାତ୍ରରେ—
ଚୈତ୍ରକୃଷ୍ଣପ୍ରତିପଦି ତତ୍ର ଯାତ୍ରା ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଚୈତ୍ର ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ପ୍ରଥମ ଦିନରେ, ସେଠାରେ ଉତ୍ସାହରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାତ୍ରା ଚ ସାଂଵତ୍ସରିକୀଂ ଯୋ ନ କୁର୍ଯାଦଵଜ୍ଞଯା
ଯିଏ ଏହି ବାର୍ଷିକ ଯାତ୍ରାକୁ ଅବହେଳା କରି କରେନାହିଁ—
ଅଗ୍ରେ କୃତ୍ଵା ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵାସ୍ତାଃ କାଶ୍ଯାଂ ମଣିକର୍ଣିକାମ୍
—ସେଇ ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯାଇ, କାଶୀର ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକାରେ ରହିଛନ୍ତି।
କିଂ ଚକାର ପୁନଃ ଶଂଭୁସ୍ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯପି ସ୍ଥିତେ
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଥିବାବେଳେ, ପୁନି ଶମ୍ଭୁ କଣ କଲେ?
ଶୃଣ୍ଵଗସ୍ତ୍ଯ ମହାଭାଗ କାଶ୍ଯାଂ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯପିସ୍ଥିତେ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଶୁଣ। ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ କାଶୀରେ ବସିଥିଲେ—
ପୁରୀ ସା ଯାଦୃଶୀ କାଶୀ ଵଶୀକରଣଭୂମିକା
ସେଇ ସହର କାଶୀ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାର ଅଭ୍ୟାସ ପାଇଁ ଏକ ବିଶେଷ ସ୍ଥଳ ଥିଲା।