ପ୍ରତ୍ଯଂଗଣଂ ପ୍ରତିଗୃହଂ ପ୍ରାଵିଶଦ୍ଯୋଗିନୀଗଣଃ
ଯୋଗିନୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗଣ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ନ ଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଲେଭିରେ କ୍ଵାପି ନୃପଵିଘ୍ନଚିକୀର୍ଷଵଃ ତସ୍ଥୁଃ ସଂମଂତ୍ର୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ନ ଗତା ମଂଦରଂ ପୁନଃ
ରାଜାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ସେମାନେ କୌଣସି ଫାକ ମିଳିଲେନି; ସେମାନେ ସେଠାରେ ଆଲୋଚନା କରି ରହିଗଲେ, ମନ୍ଦରାକୁ ପୁଣି ଫେରିଲେନି।
ପ୍ରଭୁକାର୍ଯମନିଷ୍ପାଦ୍ଯ ସଦଃ ସଂଭାଵନୈଧିତଃ 4.1.45.
ପ୍ରଭୁଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରିବା ପରେ, ସେ ସଭାରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଚିଂତିତଂ ତାଭିର୍ଯୋଗିନୀଭିରିଦଂ ମୁନେ
ଏହା ସହିତ, ମୁନି, ସେ ଯୋଗିନୀମାନେ ଏହି କଥା ଭିତରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଭୂରୁଷ୍ଟୋପି ସଦ୍ଭୃତ୍ଯେ ଜୀଵିକାମାତ୍ରହାରକଃ
ପ୍ରଭୁ କ୍ରୁଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ଭୃତ୍ୟଙ୍କୁ କେବଳ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନାଦ୍ଯାପି କାଶୀଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ତଦାରଭ୍ଯ ମହାମୁନେ
ମହାମୁନି, ସେ ସମୟରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କାଶୀକୁ ଛାଡିନାହାନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ଯାପି ଶ୍ରୀମତୀଂ କାଶୀଂ ଯସ୍ତିତିକ୍ଷତି ଦୁର୍ମତିଃ
ଏତେ ମହିମାମୟ କାଶୀକୁ ପାଇଲା ପରେ, କେଉଁ ଅବୁଦ୍ଧି ଲୋକ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବ?
କଃ କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିରପରତ୍ର ଯିଯାସତି
କାଶୀକୁ ପାଇଲା ପରେ, କେଉଁ ମୂଢ଼ ଅନ୍ୟ କୋଉଁଠି ଯିବାକୁ ଚାହେ?
ଵିମୁଖୋପୀଶ୍ଵରୋସ୍ମାକଂ କାଶୀସେଵନପୁଣ୍ଯତଃ
ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଛାଡି ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, କାଶୀର ସେବାର ପୁଣ୍ୟରେ—
ଦିନୈଃ କତିପଯୈରେଵ ସର୍ଵଜ୍ଞୋପି ସମେଷ୍ଯତି
—କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବେ।
ଶଂଭୋଃ ଶକ୍ତିରିଯଂ କାଶୀ କାଚିତ୍ସର୍ଵୈରଗୋଚରା
ଏହି କାଶୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଅପହ୍ରାପ୍ତ।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସି ଶଂଭୋରାନଂଦକାନନେ
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ—
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ଇତ୍ଥଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ମୁନିଃ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଷଣ୍ମୁଖମ୍ 4.1.45.
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଏଭଳି ଶୁଣି, ମୁନି ପୁନି ଷଣ୍ମୁଖଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଭଜନାଦ୍ଯୋଗିନୀନାଂ ଚ କାଶ୍ଯାଂ କିଂ ଜାଯତେ ଫଲମ୍
କାଶୀରେ ଯୋଗିନୀମାନେ ଭଜନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ?
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତିପ୍ରଶ୍ନମୌମେଯୋ ଯୋଗିନୀସଂଶ୍ରଯଂ ତତଃ
ଉମାପୁତ୍ର, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଯୋଗିନୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି—
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଯାନି ପାପାନି କ୍ଷଯଂତି ଭଵିନାଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁ ପାପ ଶୁଣାଯାଏ, ସେଉଁଠାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ସେଗୁଡିକ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଗଜାନନା ସିଂହମୁଖୀ ଗୃଧ୍ରାସ୍ଯା କାକତୁଂଡିକା
ହାତୀମୁହଁ, ସିଂହମୁଖ, ଗୃଧ୍ରମୁହଁ, କାକମୁହଁ—
ଉଲୂକିକା ଶିଵାରାଵା ମଯୂରୀ ଵିକଟାନନା
ଉଲୁକମୁହଁ, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ୍ ଆର୍ତ୍ତନାଦ, ମୟୂରୀ ଆକୃତି, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ—
ଶୁଷ୍କୋଦରୀ ଲଲଜ୍ଜିହ୍ଵା ଶ୍ଵଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଵାନରାନନା
ଶୁଷ୍କ ଗଭା, ଲମ୍ବା ଜିହ୍ବା, କୁକୁର ଦାନ୍ତ, ବାନରମୁହଁ—
କପାଲହସ୍ତା ରକ୍ତାକ୍ଷୀ ଶୁକୀ ଶ୍ଯେନୀ କପୋତିକା
କପାଳ ହାତରେ, ରକ୍ତ ଚକ୍ଷୁ, ଶୁକ ଆକୃତି, ଶ୍ୟେନୀ, ପରାବତ ଆକୃତି—
ଶିଶୁଘ୍ନୀ ପାପହଂତ୍ରୀ ଚ କାଲୀ ରୁଧିରପାଯିନୀ
ସେ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ପାପକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, କାଳୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ରକ୍ତ ପାନ କରନ୍ତି।
ସ୍ଥୂଲକେଶୀ ବୃହତ୍କୁକ୍ଷିଃ ସର୍ପାସ୍ଯା ପ୍ରେତଵାହନା
ତାଙ୍କର କେଶ ଘନ ଓ ମୋଟା, ପେଟ ବଡ଼, ମୁଁହ ସର୍ପର ଭଳି ଏବଂ ସେ ମୃତଦେହ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଚଲନ୍ତି।
ଵ୍ଯାତ୍ତାସ୍ଯା ଧୂମନିଃଶ୍ଵାସା ଵ୍ଯୋମୈକଚରଣୋର୍ଧ୍ଵଦୃକ୍ 4.1.45.
ତାଙ୍କର ମୁଁହ ବଡ଼ ଖୋଲା, ଶ୍ୱାସରେ ଧୂଆଁ ବାହାରେ, ସେ ଆକାଶରେ ଏକ ପାଦ ଉଠାଇ ଚଲନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭା ବଲାକାସ୍ଯା ମାର୍ଜାରୀ କଟପୂତନା
ସେ ବିଜୁଳିର ଭଳି ଚମକନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମୁଁହ ବକର ଭଳି, ସେ ବିଲେଇ ଭଳି ଏବଂ କଟପୂତନା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ନାମାନୀମାନି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଂ ଦିନେଦିନେ
ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଚଉଷଠି ନାମ ପ୍ରତିଦିନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—
ନ ଡାକିନ୍ଯୋ ନ ଶାକିନ୍ଯୋ ନ କୂଷ୍ମାଂଡା ନ ରାକ୍ଷସାଃ
—ଡାକିନୀ, ଶାକିନୀ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡା, କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସମାନେ—
ଶିଶୂନାଂ ଶାଂତିକାରୀଣି ଗର୍ଭଶାଂତିକରାଣି ଚ
—ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଗର୍ଭକୁ ଶାନ୍ତ କରେ।
ଲଭେଦଭୀପ୍ସିତାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଯୋଗିନୀପୀଠସେଵକଃ
ଯିଏ ଯୋଗିନୀଙ୍କର ପୀଠରେ ସେବା କରେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ବଲିପୂଜୋପହାରୈଶ୍ଚ ଧୂପଦୀପସମର୍ପଣୈଃ
ବଳି, ପୂଜା, ଉପହାର, ଧୂପ ଏବଂ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା—
ଶରତ୍କାଲେ ମହାପୂଜାଂ ତତ୍ର କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
—ଶରତ୍କାଳରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବଡ଼ ପୂଜା କରିଲେ—