ମୋହାତ୍ସମୁପଯଚ୍ଛେତ କୁଲହୀନାଂ ନ କନ୍ଯକାମ୍
ମୂଢ଼ତାରେ, କୁଳ ନଥିବା କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଲକ୍ଷଣାନି ପରୀକ୍ଷ୍ଯାଦୌ ତତଃ କନ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଵହେତ୍
ପ୍ରଥମେ ଲକ୍ଷଣ ଯାଞ୍ଚ କରି, ପରେ କନ୍ୟାକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରି ସମାଚାର ଇତି ତେ ସମୁଦୀ ରିତଃ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଏପରି ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
ସ୍ଵନେତ୍ରଦୈର୍ଘ୍ଯନିର୍ମାଣଂ ପ୍ରଶଶଂସ ଫଲାନ୍ଵିତମ୍
ସ୍ୱନେତ୍ରର ଲମ୍ବା ତିଆରି କରିବାକୁ ସେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯାହା ଫଳ ଦେଲା।
ଦିଵ୍ଯପ୍ରାସାଦମାଲାନାଂ ପତାକାଶ୍ଚଲପଲ୍ଲଵାଃ
ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାସାଦଗୁଡିକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିବା ମାଳାର ପତାକାଗୁଡିକ ହଳଚଳ କରୁଥିଲା।
ଚଂଚତ୍ପ୍ରାସାଦମାଣିକ୍ଯୈର୍ଵିଜୃଂଭିତମରୀଚିଭିଃ
ପ୍ରାସାଦଗୁଡିକ ରତ୍ନର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲା, ଏହାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣ ବିକିରଣ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵତ୍ଵଂ ମାଯଯାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵେଷଂ କାର୍ପଟିକୋଚିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦେବତ୍ୱକୁ ମାୟାରେ ଢାକି, ସେମାନେ ଭିକ୍ଷାଟିକା ପରି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
କାଚିଚ୍ଚଯୋଗିନୀ ଭୂତା କାଚିଜ୍ଜାତା ତପସ୍ଵିନୀ
କେହି ଯୋଗିନୀ ହେଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ତପସ୍ୱିନୀ ରୂପ ନେଲେ।
ମାଲାକାରଵଧୂଃ କାଚିତ୍କାଚିନ୍ନାପିତସୁଂଦରୀ
କେହି ମାଳାକାରଙ୍କ ଜଣେ ଜୀବନୀ ହେଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ନାପିତଙ୍କ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ହେଲେ।
ଵୈଶ୍ଯା ଚ କାଚିଦଭଵତ୍କ୍ରଯଵିକ୍ରଯଚଂଚୁରା
କେହି ବ୍ୟବସାୟିନୀ ହେଲେ, ବିକ୍ରୟ କ୍ରୟରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ।
ଏକା ଚ ନୃତ୍ଯକୁଶଲା ତ୍ଵନ୍ଯା ଗାନଵିଶାରଦା
କେହି ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ଗାନରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ।
ମୃଦଂଗଵାଦନଜ୍ଞାନ୍ଯା କାଚିତ୍ତାଲ କଲାଵତୀ
କେହି ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଇବାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ତାଳର କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଗଂଧଭାଗଵିଧିଜ୍ଞାନ୍ଯା କାଚିଦକ୍ଷକଲାଲଯା 4.1.45.
କେହି ଗନ୍ଧ ତିଆରି କରିବାର ନିୟମ ଜାଣିଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ଦାୟ ଖେଳରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ।
ଵଂଶାଧିରୋହଣେ ଦକ୍ଷା ରଜ୍ଜୁମାର୍ଗେଣ ଚେତରା
କେହି ବାଁଶ ଚଡିବାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ରସ୍ତା ଦେଇ ଯିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଅପତ୍ଯଦାଽନପତ୍ଯାନାଂ ପରା ତତ୍ରପୁରେଽଵସତ୍
ସନ୍ତାନ ଥିବା ଓ ନଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସେହି ସହରରେ ବସିଥିଲେ।
ଚିତ୍ରଲେଖନ ନୈପୁଣ୍ଯାତ୍କାଚିଜ୍ଜନମନୋହରା
କେହି ଚିତ୍ର ଆକିବାର ଦକ୍ଷତାରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିଲେ।
ଗୁଟିକାସିଦ୍ଧିଦା କାଚିତ୍କାଚିଦଂଜନସିଦ୍ଧିଦା
କେହି ଗୁଟିକା ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ଅଞ୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିସ୍ତଂଭ ଜଲସ୍ତଂଭ ଵାକ୍ସ୍ତଂଭଂ ଚାପ୍ଯଶିକ୍ଷଯତ୍
ସେ ଅଗ୍ନି, ଜଳ ଓ କଥାକୁ ବନ୍ଦ କରିବା ଶିଖାଇଥିଲେ।
କାଚିଦାକର୍ପଣୀଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦଦାଵୁଚ୍ଚାଟନଂ ପରା
କେହି ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ଉଚ୍ଚାଟନ ଶିଖାଇଥିଲେ।
ଚିଂତିତାର୍ଥପ୍ରଦା କାଚିତ୍କାଚିଜ୍ଜ୍ଯୋତିଃ କଲାଵତୀ
କେହି ଚିନ୍ତିତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ କେହି ଜ୍ୟୋତିଷ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଂଗଣଂ ପ୍ରତିଗୃହଂ ପ୍ରାଵିଶଦ୍ଯୋଗିନୀଗଣଃ
ଯୋଗିନୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗଣ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ନ ଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଲେଭିରେ କ୍ଵାପି ନୃପଵିଘ୍ନଚିକୀର୍ଷଵଃ ତସ୍ଥୁଃ ସଂମଂତ୍ର୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ନ ଗତା ମଂଦରଂ ପୁନଃ
ରାଜାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ସେମାନେ କୌଣସି ଫାକ ମିଳିଲେନି; ସେମାନେ ସେଠାରେ ଆଲୋଚନା କରି ରହିଗଲେ, ମନ୍ଦରାକୁ ପୁଣି ଫେରିଲେନି।
ପ୍ରଭୁକାର୍ଯମନିଷ୍ପାଦ୍ଯ ସଦଃ ସଂଭାଵନୈଧିତଃ 4.1.45.
ପ୍ରଭୁଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରିବା ପରେ, ସେ ସଭାରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ଚିଂତିତଂ ତାଭିର୍ଯୋଗିନୀଭିରିଦଂ ମୁନେ
ଏହା ସହିତ, ମୁନି, ସେ ଯୋଗିନୀମାନେ ଏହି କଥା ଭିତରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଭୂରୁଷ୍ଟୋପି ସଦ୍ଭୃତ୍ଯେ ଜୀଵିକାମାତ୍ରହାରକଃ
ପ୍ରଭୁ କ୍ରୁଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସତ୍ଭୃତ୍ୟଙ୍କୁ କେବଳ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନାଦ୍ଯାପି କାଶୀଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ତଦାରଭ୍ଯ ମହାମୁନେ
ମହାମୁନି, ସେ ସମୟରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କାଶୀକୁ ଛାଡିନାହାନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ଯାପି ଶ୍ରୀମତୀଂ କାଶୀଂ ଯସ୍ତିତିକ୍ଷତି ଦୁର୍ମତିଃ
ଏତେ ମହିମାମୟ କାଶୀକୁ ପାଇଲା ପରେ, କେଉଁ ଅବୁଦ୍ଧି ଲୋକ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବ?
କଃ କାଶୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିରପରତ୍ର ଯିଯାସତି
କାଶୀକୁ ପାଇଲା ପରେ, କେଉଁ ମୂଢ଼ ଅନ୍ୟ କୋଉଁଠି ଯିବାକୁ ଚାହେ?
ଵିମୁଖୋପୀଶ୍ଵରୋସ୍ମାକଂ କାଶୀସେଵନପୁଣ୍ଯତଃ
ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଛାଡି ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, କାଶୀର ସେବାର ପୁଣ୍ୟରେ—
ଦିନୈଃ କତିପଯୈରେଵ ସର୍ଵଜ୍ଞୋପି ସମେଷ୍ଯତି
—କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଯିବେ।