ଇତୋପ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵଂ ନ ସଂସ୍କାର୍ଯାଃ ପତିତା ଧର୍ମଵର୍ଜିତାଃ
ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ବେଳେ, ଧର୍ମହୀନ ଓ ପତିତଙ୍କୁ ସଂସ୍କାର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସାଵିତ୍ରୀପତିତୈଃ ସାର୍ଧଂ ସଂବଂଧଂ ନ ସମାଚରେତ୍
ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ବେଳେ ପତିତଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଵସୀରନ୍ନାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଶାଣ କ୍ଷୌମାଵିକାନି ଚ ଭଵେତ୍ତ୍ରିଵୃତ୍ସମାଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣା ଵିଶସ୍ତୁ ଶଣତାଂତଵୀ
ଶାଣ, କ୍ଷୌମ ଓ ଉଲ ଜାତିର ପୋଷାକ ଯଥାନୁକ୍ରମେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ତିନି ଗୁଣା ହେବା ସହିତ ମସୃଣ ଓ ଶାଣ ତାଣିରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ବନାଯିବା ଉଚିତ।
ମୁଂଜାଭାଵେ ଵିଧାତଵ୍ଯା କୁଶାଶ୍ମଂତକବଲ୍ଵଜୈଃ
ଶାଣ ଉପଲବ୍ଧ ନହେଲେ, ମୁଞ୍ଜ ଗାସ, କୁଶ ଗାସ, ଅସ୍ମନ୍ତକ କିମ୍ବା ବଳ୍ବଜ ତାଣିରେ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ବନାଯିବା ଉଚିତ।
ଉପଵୀତକ୍ରମେଣ ସ୍ଯାତ୍କାର୍ପାସଂ ଶାଣମାଵିକମ୍
ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହା କପାସ, ଶାଣ କିମ୍ବା ଉଲ ତାଣିରେ ବନାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ବିଲ୍ଵପାଲାଶଯୋର୍ଦଂଡୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନୃପସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ବିଲ୍ବ କିମ୍ବା ପଳାଶ କାଠରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଆମୌଲିଂ ଵାଽଽଲଲାଟଂଵାଽଽନାସମୂର୍ଧ୍ଵପ୍ରମାଣତଃ
ଦଣ୍ଡର ଲମ୍ବ ମୁଣ୍ଡର ଶୀର୍ଷ, କିମ୍ବା କପାଳ, କିମ୍ବା ନାକର ଟିପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପରୀତ୍ଯାଗ୍ନିମୁପସ୍ଥାଯ ଦିଵାକରମ୍ 4.1.36.
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରି ଦଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ମାତୃମାତୃଷ୍ଵସୃସ୍ଵସୃପିତୃସ୍ଵସୃପୁରଃସରାଃ
ମା, ମାମୁଁ, ଭଉଣୀ ଓ ପିତାମାମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଆଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଯାଵଦ୍ଵେଦମଧୀତେ ଚ ଚରନ୍ଵେଦଵ୍ରତାନି ଚ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବେଦ ପଢ଼େ ଓ ବେଦୀୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ,
ପ୍ରୋକ୍ତୋସାଵୁପକୁର୍ଵାଣୋ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତତ୍ର ନୈଷ୍ଠିକଃ
ସେ 'ଉପକୁର୍ବାଣ' ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଜଣେ ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ 'ନୈଷ୍ଠିକ' ଭାବେ ଜଣାଯାନ୍ତି।
ଗୃହାଶ୍ରମଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯଃ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଭାକ୍
ଯେ ଗୃହାଶ୍ରମ ଗ୍ରହଣ କରି ପରେ ପୁନି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ,
ଅନାଶ୍ରମୀ ନ ତିଷ୍ଠେତ ଦିନମେକମପି ଦ୍ଵିଜଃ
ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ରମ ବିନା ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଜପଂ ହୋମଂ ଵ୍ରତଂ ଦାନଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ପିତୃତର୍ପଣମ୍
ଜପ, ହୋମ, ବ୍ରତ, ଦାନ, ଅତ୍ମଅଧ୍ୟୟନ ଓ ପିତୃତର୍ପଣ—
ମେଖଲାଜିନଦଂଡାଶ୍ଚ ଲିଂଗଂ ସ୍ଯାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ମେଖଳା, ଅଜିନ ଓ ଦଣ୍ଡ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ଚିହ୍ନ।
ତ୍ରିଦଂଡାଦି ଯତେରୁକ୍ତମୁପଲକ୍ଷଣମତ୍ର ଵୈ
ତ୍ରିଦଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁଗୁଡିକ ଏଠାରେ ଯତିଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଜୀର୍ଣଂ କମଂଡଲୁଂ ଦଂଡମୁପଵୀତାଜିନେ ଅପି
ପୁରୁଣା କମଣ୍ଡଳୁ, ଦଣ୍ଡ, ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର କିମ୍ବା ଅଜିନ—
ଵିଦଧ୍ଯାତ୍ଷୋଡଶେ ଵର୍ଷେ କେଶାଂତକର୍ମ ଚ କ୍ରମାତ୍ 4.1.36.
ଷୋଳ ରୁ ଅଠରେ ବୟସରେ କେଶ ଛେଦନ କ୍ରମାନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ତପୋ ଯଜ୍ଞ ଵ୍ରତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵସ୍ମାଚ୍ଛୁଭକର୍ମଣଃ
ତପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରତ ଏସବୁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ।
ଵେଦାରଂଭେ ଵିସର୍ଗେ ଚ ଵିଦଧ୍ଯାତ୍ପ୍ରଣଵଂ ସଦା
ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ସଦା ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵେଦସ୍ଯ ଵଦନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗାଯତ୍ରୀ ତ୍ରିପଦା ପରା
ବେଦର କଥା ହେଉଛି ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ, ଯାହା ତିନି ପଦରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନାଯାଏ।
ସହସ୍ରଂ ସାଧିକଂ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିକମୈତଜ୍ଜପନ୍ଯମୀ
ଏହାର ଜପ କିଛି ଅଧିକ ହଜାର ଓ ତିନିଥର ହେଉଛି।
ଅତ୍ଯବ୍ଦମିତି ଯୋଭ୍ଯସ୍ଯେତ୍ପ୍ରତିଘସ୍ରମନନ୍ଯଧୀଃ
ଯିଏ ଏହି ଜପ ଏକ ବର୍ଷ ଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଏକାଗ୍ର ମନେ କରେ—
ତ୍ରିଵର୍ଣମଯମୋଂକାରଂ ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵରିତି ତ୍ରଯମ୍
ତିନି ଧ୍ୱନି ମିଶି ଯୋଗ ହୋଇଥିବା 'ଓଁ' ଓ 'ଭୂଃ', 'ଭୁଃ', 'ସ୍ୱଃ' ଏହି ତିନିଟି—
ଏତଦକ୍ଷରମେନାଂ ଚ ଜପେଦ୍ଵ୍ଯାହୃତିପୂର୍ଵିକାମ୍
ଏହି ଅକ୍ଷରକୁ, ଭ୍ୟାହୃତି ଆଗରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଧିକ୍ରତୋର୍ଦଶଗୁଣଂ ଜପସ୍ଯଫଲମଶ୍ନୁତେ
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହିପରି ଜପ କଲେ ଦଶଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ଉପାଂଶୁସ୍ତଚ୍ଛତଗୁଣଃ ସହସ୍ରୋ ମାନସସ୍ତତଃ
ମନେ ମନେ ଜପ କଲେ ହଜାର ଗୁଣା, ହଳୁକା ସ୍ୱରରେ କଲେ ଶତ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ।
ଅଧୀତ୍ଯଵେଦାନ୍ଵେଦୌ ଵା ଵେଦଂ ଵା ଶକ୍ତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ 4.1.36.
ଯିଏ ଦ୍ୱିଜ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବେଦ, କିମ୍ବା ଏକ ବେଦ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ବେଦ ପଢ଼ିଛନ୍ତି—
ଶ୍ରୁତିମେଵ ସଦାଭ୍ଯସ୍ଯେତ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସଦା ଶ୍ରୁତି ଅଭ୍ୟାସ କରି ତପସ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।
ହିତ୍ଵା ଶ୍ରୁତେରଧ୍ଯଯନଂ ଯୋନ୍ଯତ୍ପଠିତୁମିଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଶ୍ରୁତି ପଢ଼ିବାକୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କିଛି ପଢ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ—