ଏଷାଂ କ୍ରିଯାନିଷେକାଦି ଶ୍ମଶାନାଂତା ଚ ଵୈଦିକୀ
ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦ ଆଚାର ଗର୍ଭାଧାନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଶ୍ମଶାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ।
ସ୍ପଂଦନାତ୍ପ୍ରାକ୍ପୁଂସଵନଂ ସୀମଂତୋନ୍ନଯନଂ ତତଃ
ଗର୍ଭରେ ଚଳନ ପୂର୍ବରୁ ପୁଂସବନ କ୍ରିୟା, ତାପରେ ସୀମନ୍ତୋନ୍ନୟନ କରାଯାଏ।
ନାମାହ୍ନ୍ଯେକାଦଶେ ଗେହାଚ୍ଚତୁର୍ଥେମାସି ନିଷ୍କ୍ରମଃ
ଜନ୍ମ ପରେ ଏଗାରୋ ଦିନରେ ଘରେ ନାମକରଣ, ଚତୁର୍ଥ ମାସରେ ବାହାରେ ନେଯାଯାଏ।
ଶମମେନୋ ଵ୍ରଜେଦେଵଂ ବୈଜଂ ଗର୍ଭଜମଵେ ଚ
ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ଓ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଶିଶୁ ପାଇଁ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତମେଥାଷ୍ଟମେଵାବ୍ଦେ ସାଵିତ୍ରୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋର୍ହତି
ସପ୍ତମ ବା ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିଲାଙ୍କୁ ସାବିତ୍ରୀ ଉପନୟନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମତେଜୋଭିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଵିପ୍ରୋବ୍ଦେପଂଚମେର୍ହତି
ବ୍ରାହ୍ମଣର ତେଜ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ଉପନୟନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ।
ମହାଵ୍ଯାହୃତିପୂର୍ଵଂ ଚ ଵେଦମଧ୍ଯାପଯେଦ୍ଗୁରୁଃ
ଗୁରୁ ମହାବ୍ୟାହୃତି ପଠାଇବା ପରେ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ଶୌଚଂ କୁର୍ଯାଦାଚମନଂ ତଥା 4.1.36.
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ନୀତିଅନୁଯାୟୀ ଶୌଚ ଓ ଆଚମନ କରିବା ଦରକାର।
ସ୍ନାତ୍ଵାଂବୁଦୈଵତୈର୍ମଂତ୍ରୈଃ ପ୍ରାଣାନାଯମ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ସ୍ନାନ କରି, ଜଳଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସାବଧାନ ଭାବେ ଶ୍ୱାସନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାନଭିଵାଦଯେତ୍
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଭିଵାଦନଶୀଲସ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧସେଵାରତସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ସମ୍ମାନସହିତ ପ୍ରଣାମ କରେ ଓ ବଡ଼ମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରିବାରେ ରତ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଧୀତେ ଗୁରୁଣା ହୂତଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତସ୍ମୈ ନିଵେଦଯେତ୍
ଗୁରୁ ଡାକିଲେ ଯେଉଁ ଶିକ୍ଷା ମିଳିଛି, ସେଥିରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ଉଚିତ।
ଅଧ୍ଯାପ୍ଯାଧର୍ମତୋନାର୍ଥାତ୍ସାଧ୍ଵାପ୍ତଜ୍ଞାନଵିତ୍ତଦାଃ
ଅନ୍ୟାୟ କିମ୍ବା ଲାଭ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କେବଳ ନିତିମାନ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଧାରଯେନ୍ମେଖଲାଦଂଡୋପଵୀତାଜିନମେଵ ଚ
ସେ ମେଖଳା, ଦଣ୍ଡ, ଉପବୀତ ଓ ଅଜିନା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣକ୍ଷତ୍ରିଯଵିଶାମାଦିମଧ୍ଯାଵସାନତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଵାଗ୍ଯତୋ ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞାତୋ ଭୁଂଜୀତାନ୍ନମକୁତ୍ସଯନ୍
ବାକ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଖାଦ୍ୟକୁ ଅପମାନ ନକରି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନାରୋଗ୍ଯମନାଯୁଷ୍ଯମସ୍ଵର୍ଗ୍ଯଂଚାତିଭୋଜନମ୍
ଅତିରିକ୍ତ ଭୋଜନ ରୋଗ, ଆୟୁ ହ୍ରାସ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ଅପାୟ ଆଣେ।
ନ ଦ୍ଵିର୍ଭୁଂଜୀତ ଚୈକସ୍ମିନ୍ଦିଵା କ୍ଵାପି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ 4.1.36.
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ଏକେ ଦିନରେ ଦୁଇଥର କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମଧୁମାଂସଂ ପ୍ରାଣିହିଂସାଂ ଭାସ୍କରାଲୋକନାଂଜନେ
ମଧୁ, ମାଂସ, ପ୍ରାଣୀହିଂସା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି କାଜଳ ଲଗାଇବା ଅନୁଚିତ।
ଔପନାଯନିକଃ କାଲୋ ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ର ଵିଶାଂ ପରଃ
ଉପନୟନ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଇତୋପ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵଂ ନ ସଂସ୍କାର୍ଯାଃ ପତିତା ଧର୍ମଵର୍ଜିତାଃ
ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ବେଳେ, ଧର୍ମହୀନ ଓ ପତିତଙ୍କୁ ସଂସ୍କାର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସାଵିତ୍ରୀପତିତୈଃ ସାର୍ଧଂ ସଂବଂଧଂ ନ ସମାଚରେତ୍
ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ବେଳେ ପତିତଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଵସୀରନ୍ନାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଶାଣ କ୍ଷୌମାଵିକାନି ଚ ଭଵେତ୍ତ୍ରିଵୃତ୍ସମାଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣା ଵିଶସ୍ତୁ ଶଣତାଂତଵୀ
ଶାଣ, କ୍ଷୌମ ଓ ଉଲ ଜାତିର ପୋଷାକ ଯଥାନୁକ୍ରମେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ; ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ତିନି ଗୁଣା ହେବା ସହିତ ମସୃଣ ଓ ଶାଣ ତାଣିରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ବନାଯିବା ଉଚିତ।
ମୁଂଜାଭାଵେ ଵିଧାତଵ୍ଯା କୁଶାଶ୍ମଂତକବଲ୍ଵଜୈଃ
ଶାଣ ଉପଲବ୍ଧ ନହେଲେ, ମୁଞ୍ଜ ଗାସ, କୁଶ ଗାସ, ଅସ୍ମନ୍ତକ କିମ୍ବା ବଳ୍ବଜ ତାଣିରେ ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ବନାଯିବା ଉଚିତ।
ଉପଵୀତକ୍ରମେଣ ସ୍ଯାତ୍କାର୍ପାସଂ ଶାଣମାଵିକମ୍
ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହା କପାସ, ଶାଣ କିମ୍ବା ଉଲ ତାଣିରେ ବନାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ବିଲ୍ଵପାଲାଶଯୋର୍ଦଂଡୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନୃପସ୍ଯ ତୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ ବିଲ୍ବ କିମ୍ବା ପଳାଶ କାଠରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଆମୌଲିଂ ଵାଽଽଲଲାଟଂଵାଽଽନାସମୂର୍ଧ୍ଵପ୍ରମାଣତଃ
ଦଣ୍ଡର ଲମ୍ବ ମୁଣ୍ଡର ଶୀର୍ଷ, କିମ୍ବା କପାଳ, କିମ୍ବା ନାକର ଟିପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପରୀତ୍ଯାଗ୍ନିମୁପସ୍ଥାଯ ଦିଵାକରମ୍ 4.1.36.
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରି ଦଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ମାତୃମାତୃଷ୍ଵସୃସ୍ଵସୃପିତୃସ୍ଵସୃପୁରଃସରାଃ
ମା, ମାମୁଁ, ଭଉଣୀ ଓ ପିତାମାମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଆଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଯାଵଦ୍ଵେଦମଧୀତେ ଚ ଚରନ୍ଵେଦଵ୍ରତାନି ଚ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବେଦ ପଢ଼େ ଓ ବେଦୀୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ,