ତୀର୍ଥାନି ତାନି ତାନ୍ଯାସନ୍ପରିତଃ ପ୍ରାର୍ଥନାଵଶାତ୍ ।। 1.3.1.7.
ପ୍ରାର୍ଥନାର ଶକ୍ତିରେ ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଚାରିପାଖରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତୀର୍ଥାନାମୁଦ୍ଭଵଂ ସର୍ଵ ଶ୍ରୋତୁଂ ସମୁପଚକ୍ରମେ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଭଗଵନ୍ବ୍ରୂହି ସକଲଂ ତୀର୍ଥାନାମୁଦ୍ଭଵଂ ମମ
ହେ ଭଗବାନ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କହ।
ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶୃଣ୍ଵନ୍ଗିରୀଶାତ୍ସଂଶ୍ରୁତଂ ପୁରା
ଗୌରୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର ନାଥ ପୁରୁଣା ଘଟଣାକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ପୁରା ଶକ୍ରୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହଯତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଥର ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପକୁ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥଂ ପୁନର୍ଦିଵ୍ଯଂ ଵହ୍ନିଃକୋଣେ ସମୁତ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମତୀର୍ଥ ପୁନି ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ଅଗ୍ନିର କୋଣରେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ଯାମ୍ଯଂ ନାମ ମହାତୀର୍ଥଂ ଯମଭାଗେ ଵିଜୃଂଭତେ
ଯମର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାରେ ବଡ଼ ଯମ୍ୟ ତୀର୍ଥ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛି।
ନୈର୍ଋତଂ ତୁ ମହାତୀର୍ଥଂ ନୈର୍ଋତ୍ଯାଂ ଦିଶି ଶୋଭତେ
ନୈରୃତ ଦିଶାରେ ବଡ଼ ନୈରୃତ ତୀର୍ଥ ଚମକୁଛି।
ପଶ୍ଚିମେ ଵାରୁଣଂ ତୀର୍ଥଂ ଦିଗ୍ଭାଗେ ଚ ପ୍ରକାଶତେ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଶାରେ ବାରୁଣ ତୀର୍ଥ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି।
ଵାଯଵେ ଵାଯଵୀଯଂ ଚ ତୀର୍ଥମତ୍ର ପ୍ରକାଶତେ
ଏଠାରେ, ବାୟୁର ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଶାରେ ବାୟବୀୟ ତୀର୍ଥ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି।
ଉତ୍ତରେ ଚାତ୍ର ଦିଗ୍ଭାଗେ ସୋମତୀର୍ଥମିତି ସ୍ମୃତମ୍ 1.3.1.7.
ଏଠାରେ ଉତ୍ତର ଦିଶାରେ, ଏହାକୁ ସୋମ ତୀର୍ଥ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଐଶାନେ ଚାତ୍ର ଦିଗ୍ଭାଗେ ଵିଷ୍ଣୁତୀର୍ଥମିତି ସ୍ମୃତମ୍
ଏଠାରେ ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଶାରେ, ଏହାକୁ ବିଷ୍ଣୁ ତୀର୍ଥ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯଃ ପୁରା ଦେଵି ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ ଶଂକରମ୍
ପୂର୍ବେ, ଦେବୀ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ।
ବହୂନାମିହ ତୀର୍ଥାନାମେକତ୍ର ସ୍ଯାତ୍ସମାଗମଃ
ଏଠାରେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଏକଠା ହେବା ହେଉ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦେଵ ଉମାପତିଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବଦେବ ଉମାପତି
ସନ୍ନିଧିଂ ମମ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ ସେଵତେ ଗୂଢରୂପତଃ
ମୋର ସମ୍ନିଧିକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ସେବା କରୁଛନ୍ତି।
ନାନ୍ଯଦନ୍ଵେଷଣୀଯଂ ତେ ତୀର୍ଥମତ୍ର ମହାମୁନେ
ହେ ବଡ଼ ମୁନି, ଏଠାରେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତୀର୍ଥ ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭକ୍ତିଯୁତୈର୍ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥସମାଗମଃ
ଏହିପରି ଭକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ସଂଗମ ଦେଖିପାରିବେ।
ଇତି ଦେଵି ପୁରା ଦେଵୋ ମାର୍କଡେଯାଯ ଶଂକରଃ
ଏଭଳି, ଦେବୀ, ପୂର୍ବେ ଦେବ ଶଙ୍କର ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ସଦୋପହାରଵେଲାଯାଂ ଦୃଶ୍ଯାନି କିଲ ମାନଵୈଃ
ଉପହାର ଦେବା ବେଳେ ଏଗୁଡିକ ନିଶ୍ଚୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଵ୍ରତଂ ତୀର୍ଥଂ ତପୋ ଵେଦା ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ନିଯମାଦଯଃ 1.3.1.7.
ବ୍ରତ, ତୀର୍ଥ, ତପ, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଓ ନିୟମ ଆଦି
ନିଶମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ମୁନିପୁଂଗଵସ୍ଯ ପ୍ରସେଦୁଷୀ ପର୍ଵତରାଜପୁତ୍ରୀ
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପର୍ବତରାଜର କନ୍ୟା ଖୁସି ହେଲେ।
ଅହଂ କୃତାର୍ଥା ତପତାଂ ଵରିଷ୍ଠ ତ୍ଵତ୍ସଂଗମାତ୍ସଂପ୍ରତି ତୀର୍ଥଜାଲମ୍
ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ତପସ୍ୱୀ, ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ମିଳିବାରେ ମୁଁ ଏବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଆପଣ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ଏକ ଜାଲ ଭଳି।
କଥଂ ଗିରୀଶଃ ପୁନରତ୍ର ଦେଵଃ ସ୍ଫୁରନ୍ମହାଵହ୍ନିଵପୁର୍ଧରୋଽପି
କିପରି ଗିରୀଶ ଦେବ, ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁନି ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଇଛନ୍ତି?
ଆଦିଷ୍ଟସ୍ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର୍ଥମହଂ ଲିଂଗାନି ଵୀକ୍ଷିତୁମ୍
ମୁଁ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦେଶ ପାଇଥିଲି, ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ।
ରୁଦ୍ରକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ କେଦାରେ ତଥା ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ମୁଁ ରୁଦ୍ରକ୍ଷେତ୍ର, କେଦାର ଏବଂ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲି।
କାଂଚୀମୁଖ୍ଯାସୁ ପୁଣ୍ଯାସୁ ପୁରୀଷ୍ଵପ୍ଯଗମଂ ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ମୁଁ କାଞ୍ଚୀ ପ୍ରମୁଖ ପବିତ୍ର ପୁରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି।
ସ୍ଥାପିତାନି ଚ ଲିଂଗାନି ସ୍ଵଯଂଭୂନି ଚ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍
ମୁଁ ସ୍ଥାପିତ ଲିଙ୍ଗ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଲିଙ୍ଗମାନେ ଦେଖିଲି।
ସେଵମାନଃ ସଶିଷ୍ଯୋଽହଂ ପର୍ଯଟନ୍ପୃଥିଵୀମିମାମ୍
ମୁଁ ମୋ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ସେବା କରି, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିଲି।
ତପାଂସି ଯଜ୍ଞକର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ଭୂମିଂ ସମାଚରନ୍
ମୁଁ ତପସ୍ୟା ଏବଂ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଭୂମିରେ ଚାଲିଥିଲି।