ମାଯଯା ମାଂ ମହାଦେଵ ନଚ୍ଛାଦଯିତୁମର୍ହସି
ହେ ମହାଦେବ, ଆପଣ ମୋତେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଲୁଚାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ସୃଜାମୀଶ ତ୍ଵନ୍ନିଯୋଗବଲାଦ୍ଵିଭୋ
ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ, ହେ ଈଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ମଦାଦ୍ଯୋ ମହାଦେଵ ମାଯଯା ତଵ ମୋହିତାଃ
ଆରମ୍ଭରୁ, ହେ ମହାଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ମୋହିତ।
ସଂହାରକାଲେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସଦେଵାନଖିଲାନ୍ମୁନୀନ୍ 4.1.31.
ସଂହାର ସମୟ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସହିତ।
ତଦା କ୍ଵ ତେ ମହାଦେଵ ପାପ ବ୍ରହ୍ମଵଧାଦିକମ୍
ତେବେ, ହେ ମହାଦେବ, ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?
ଅତୀତବ୍ରହ୍ମଣାମସ୍ଥ୍ନାଂ ସ୍ରକ୍କଂଠେ ତଵ ଭାସତେ
ପୂର୍ବ ଯୁଗର ବ୍ରହ୍ମାମାନଙ୍କର ଅସ୍ଥିର ମାଳା ଆପଣଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
କୃତ୍ଵାପି ସୁମହତ୍ପାପଂ ତ୍ଵାଂ ଯଃ ସ୍ମରତି ଭାଵତଃ
ଯେଉଁଠି ମନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି—
ଯଥା ତମୋ ନ ତିଷ୍ଠେତ ସଂନିଧାଵଂଶୁମାଲିନଃ
ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସାମ୍ନାରେ ଅନ୍ଧକାର ରହିପାରେ ନାହିଁ—
ଯଶ୍ଚିଂତଯତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ତଵ ପାଦାଂବୁଜଦ୍ଵଯମ୍
ଯିଏ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟରେ ତୁମର ଦୁଇଟି ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରେ—
ତଵ ନାମାନୁରକ୍ତା ଵାଗ୍ଯସ୍ଯ ପୁଂସୋ ଜଗତ୍ପତେ
କିମ୍ବା ଯାହାର କଥା ଏହି ସଂସାରର ନାଥ, ସଦା ତୁମର ନାମରେ ଲଗିଥାଏ—
ରଜସା ତମସା ଵିଵର୍ଧିତଂ କ୍ଵ ନୁ ପାପଂ ପରିତାପଦାଯକମ୍
ତେବେ ରାଗ ଓ ଅଜ୍ଞାନରେ ବଢ଼ିଥିବା ଯେଉଁ ପାପ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ, ସେ କେଉଁଠି ରହିପାରିବ?
ଯଦି ଜାତୁଚିଦଂଧକଦ୍ଵିଷସ୍ତଵନାମୌଷ୍ଠପୁଟାଦ୍ଵିନିଃସୃତମ୍
ଯଦି କେବେ ତୁମ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ନାମ ମୁହଁରୁ ବାହାରିଯାଏ—
ପରମାତ୍ମନ୍ପରଂଧାମ ସ୍ଵେଚ୍ଛା ଵିଧୃତ ଵିଗ୍ରହ
ହେ ପରମାତ୍ମା, ହେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ, ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେହ ଧାରଣ କରିଛ—
ଅଦ୍ଯ ଧନ୍ଯୋସ୍ମି ଦେଵେଶ ଯଂ ନ ପଶ୍ଯତି ଯୋଗିନଃ 4.1.31.
ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଯାହାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଅଵିଯୋଗୋଽସ୍ତୁ ମେ ଦେଵ ତ୍ଵଦଂଘ୍ରିଯୁଗଲେନ ଵୈ 4.1.31.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ତୁମର ଦୁଇଟି ପାଦଯୁଗଳଠାରୁ କେବେ ବି ଦୂର କରିନହଁ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦି ପାପାନି ଯସ୍ଯା ନାମ୍ନୋପି କୀର୍ତନାତ୍ 4.1.31.
ଯେଉଁଠି କେବଳ ତୁମର ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କରିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ମହାଶ୍ମଶାନମାସାଦ୍ଯ ଯଦି ଦେଵାଦ୍ଵିପଦ୍ଯତେ 4.1.31.
ଯଦି ମହାଶ୍ମଶାନକୁ ପହଞ୍ଚି ଜଣେ ଦେବତା ରୁ ଅବନତି ପାଇଁ—
ତୀର୍ଥେ କାଲୋଦକେ ସ୍ନାତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ତର୍ପଣମତ୍ଵରଃ 4.1.31.
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଳମ୍ବ ନକରି ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ—
ସ୍କଂଦ ଉଵାଚ ପୁନର୍ଵିଶେଷଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଦାଚାରସ୍ଯ କୁଂଭଜ
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ନୀତିଶିଳ୍ପ ଲୋକଙ୍କ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତାରରେ କହିବି, ହେ କୁମ୍ଭପୁତ୍ର।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯୋ ଵର୍ଣା ଦ୍ଵିଜାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ—ଏହି ତିନି ଜାତିକୁ ଦ୍ୱିଜ କୁହାଯାଏ।
ଏଷାଂ କ୍ରିଯାନିଷେକାଦି ଶ୍ମଶାନାଂତା ଚ ଵୈଦିକୀ
ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବେଦ ଆଚାର ଗର୍ଭାଧାନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଶ୍ମଶାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ।
ସ୍ପଂଦନାତ୍ପ୍ରାକ୍ପୁଂସଵନଂ ସୀମଂତୋନ୍ନଯନଂ ତତଃ
ଗର୍ଭରେ ଚଳନ ପୂର୍ବରୁ ପୁଂସବନ କ୍ରିୟା, ତାପରେ ସୀମନ୍ତୋନ୍ନୟନ କରାଯାଏ।
ନାମାହ୍ନ୍ଯେକାଦଶେ ଗେହାଚ୍ଚତୁର୍ଥେମାସି ନିଷ୍କ୍ରମଃ
ଜନ୍ମ ପରେ ଏଗାରୋ ଦିନରେ ଘରେ ନାମକରଣ, ଚତୁର୍ଥ ମାସରେ ବାହାରେ ନେଯାଯାଏ।
ଶମମେନୋ ଵ୍ରଜେଦେଵଂ ବୈଜଂ ଗର୍ଭଜମଵେ ଚ
ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ଓ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଶିଶୁ ପାଇଁ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମେ କରିବା ଉଚିତ।
ସପ୍ତମେଥାଷ୍ଟମେଵାବ୍ଦେ ସାଵିତ୍ରୀଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋର୍ହତି
ସପ୍ତମ ବା ଅଷ୍ଟମ ବର୍ଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିଲାଙ୍କୁ ସାବିତ୍ରୀ ଉପନୟନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମତେଜୋଭିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଵିପ୍ରୋବ୍ଦେପଂଚମେର୍ହତି
ବ୍ରାହ୍ମଣର ତେଜ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ପଞ୍ଚମ ବର୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ଉପନୟନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ।
ମହାଵ୍ଯାହୃତିପୂର୍ଵଂ ଚ ଵେଦମଧ୍ଯାପଯେଦ୍ଗୁରୁଃ
ଗୁରୁ ମହାବ୍ୟାହୃତି ପଠାଇବା ପରେ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ଶୌଚଂ କୁର୍ଯାଦାଚମନଂ ତଥା 4.1.36.
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ନୀତିଅନୁଯାୟୀ ଶୌଚ ଓ ଆଚମନ କରିବା ଦରକାର।
ସ୍ନାତ୍ଵାଂବୁଦୈଵତୈର୍ମଂତ୍ରୈଃ ପ୍ରାଣାନାଯମ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ସ୍ନାନ କରି, ଜଳଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସାବଧାନ ଭାବେ ଶ୍ୱାସନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାନଭିଵାଦଯେତ୍
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।