ପ୍ରମଥୈଃ ସେଵ୍ଯମାନୋଽଯଂ ତ୍ରିଲୋକୀଂ ଵିଚରନ୍ହରଃ
ପ୍ରମଥମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ହରା, ତିନି ଲୋକରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଫିରୁଥିଲେ।
ଅଥାଯାଂତଂ ମହାକାଲଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ସର୍ପକୁଂଡଲମ୍
ତାପରେ ମହାକାଳ, ତିନି ଆଖି ଓ ସର୍ପ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଆସିଲେ।
ପପାତ ଦଂଡଵଦ୍ଭୂମୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡ଼ିଗଲେ।
ନିପେତୁଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈନଂ ପ୍ରଣତଃ କମଲାପତିଃ
ସେମାନେ ସମ୍ମାନ କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; କମଳାପତି ମଧ୍ୟ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
କ୍ଷୀରୋଦମଥନୋ ତାଂ ପ୍ରାହ ପଦ୍ମାଲଯାଂ ହରିଃ 4.1.31.
କ୍ଷୀରସାଗର ମଥନ କରିଥିବା ହରି, ପଦ୍ମାଳୟାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଧନ୍ଯୋଽହଂ ଦେଵି ସୁଶ୍ରୋଣି ଯତ୍ପଶ୍ଯାଵୋ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ସୁନ୍ଦର କଟି ଥିବା ଦେବୀ, ଆମେ ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁଛୁ ବୋଲି ମୁଁ ଧନ୍ୟ।
ଅନାଦିଃ ଶରଣଃ ଶାଂତଃ ପରଃ ଷଡ୍ଵିଂଶସଂମିତଃ
ସେ ଆଦିହୀନ, ସରଣାର୍ଥୀଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଶାନ୍ତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଛବିଶି ଗଣନାରେ ଅପରିମିତ।
ସର୍ଵଭୂତାଂତରାତ୍ମାଽଯଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵଦଃ ସଦା
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା।
ଧିଯା ପଶ୍ଯଂତି ହୃଦଯେ ସୋଯମଦ୍ଯ ସମୀକ୍ଷ୍ଯତାମ୍
ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେଇ ଭଗବାନ୍ ଆଜି ଏଠାରେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖାଯାଉନ୍ତୁ।
ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଲଭ୍ଯତେ ମାନଵୈର୍ଭୁଵି
ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମଣିଷମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଉନାହାନ୍ତି।
ସୋଯମାଯାତି ଭଗଵାଂସ୍ତ୍ର୍ଯଂବକଃ ଶଶିଭୂଷଣଃ
ସେଇ ତିନି ଆଖିଅଳି ଭଗବାନ୍, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶୋଭିତ ମସ୍ତକରେ, ଏବେ ଆସୁଛନ୍ତି।
ଧିଗ୍ଧିକ୍ପଦଂ ତୁ ଦେଵାନାଂ ପରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽତ୍ର ଶଂକରମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଅପମାନ କର, କାରଣ ଏଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଦେଵତ୍ଵାଦଶୁଭଂ କିଂଚିଦ୍ଦେଵଲୋକେ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଦେବତା ହେବା ଦ୍ୱାରା ଦେବଲୋକରେ କୌଣସି ଅଶୁଭ ନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ହୃଷୀକେଶଃ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ 4.1.31.
ଏଭଳି କହି, ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ଶରୀର ଆନନ୍ଦରେ କମ୍ପିତ ହେଲା।
କିମିଦଂ ଦେଵଦେଵେନ ସର୍ଵଜ୍ଞେନ ତ୍ଵଯା ଵିଭୋ
ହେ ଦେବଦେବ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣ କଣ କରିଛନ୍ତି?
କ୍ରୀଡେଯଂ ତଵ ଦେଵେଶ ତ୍ରିଲୋଚନ ମହାମତେ
ହେ ଦେବେଶ, ତ୍ରିନୟନ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଏହି ଲୀଳା ଆପଣଙ୍କର।
କିମର୍ଥଂ ଭଗଵତ୍ର୍ଛଂଭୋ ଭିକ୍ଷାଂ ଚରସି ଶକ୍ତିପ
ହେ ଭଗବାନ୍ ଶମ୍ଭୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କିଏ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆପଣ ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଛନ୍ତି?
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତଃ ଶଂଭୁର୍ଵିଷ୍ଣୁମେତଦୁଦାହରତ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ଶମ୍ଭୁ ଏହି କଥା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଦଘପ୍ରତିଘଂ ଵିଷ୍ଣୋ ଚରାମ୍ଯେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ଶୁଭମ୍
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଶୁଭ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଛି।
ସ୍ମିତ୍ଵା କିଂଚିନ୍ନତଶିରାଃ ପୁନରେଵଂ ଵ୍ଯଜିଜ୍ଞପତ୍
ସେ ହଲକା ହସି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ପୁଣିଥରେ ଏଭଳି କହିଲେ।
ମାଯଯା ମାଂ ମହାଦେଵ ନଚ୍ଛାଦଯିତୁମର୍ହସି
ହେ ମହାଦେବ, ଆପଣ ମୋତେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଲୁଚାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ସୃଜାମୀଶ ତ୍ଵନ୍ନିଯୋଗବଲାଦ୍ଵିଭୋ
ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ, ହେ ଈଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ମଦାଦ୍ଯୋ ମହାଦେଵ ମାଯଯା ତଵ ମୋହିତାଃ
ଆରମ୍ଭରୁ, ହେ ମହାଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ ମୋହିତ।
ସଂହାରକାଲେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସଦେଵାନଖିଲାନ୍ମୁନୀନ୍ 4.1.31.
ସଂହାର ସମୟ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସହିତ।
ତଦା କ୍ଵ ତେ ମହାଦେଵ ପାପ ବ୍ରହ୍ମଵଧାଦିକମ୍
ତେବେ, ହେ ମହାଦେବ, ବ୍ରହ୍ମ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?
ଅତୀତବ୍ରହ୍ମଣାମସ୍ଥ୍ନାଂ ସ୍ରକ୍କଂଠେ ତଵ ଭାସତେ
ପୂର୍ବ ଯୁଗର ବ୍ରହ୍ମାମାନଙ୍କର ଅସ୍ଥିର ମାଳା ଆପଣଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
କୃତ୍ଵାପି ସୁମହତ୍ପାପଂ ତ୍ଵାଂ ଯଃ ସ୍ମରତି ଭାଵତଃ
ଯେଉଁଠି ମନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି—
ଯଥା ତମୋ ନ ତିଷ୍ଠେତ ସଂନିଧାଵଂଶୁମାଲିନଃ
ଯେପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସାମ୍ନାରେ ଅନ୍ଧକାର ରହିପାରେ ନାହିଁ—
ଯଶ୍ଚିଂତଯତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ତଵ ପାଦାଂବୁଜଦ୍ଵଯମ୍
ଯିଏ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟରେ ତୁମର ଦୁଇଟି ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରେ—
ତଵ ନାମାନୁରକ୍ତା ଵାଗ୍ଯସ୍ଯ ପୁଂସୋ ଜଗତ୍ପତେ
କିମ୍ବା ଯାହାର କଥା ଏହି ସଂସାରର ନାଥ, ସଦା ତୁମର ନାମରେ ଲଗିଥାଏ—