ଜ୍ଯୋତିର୍ମଂଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥୋ ଦଦୃଶେ ପୁରୁଷାକୃତିଃ
ସେଇ ଆଲୋକ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମାନବ ଆକୃତି ଦେଖାଗଲା।
ଆଵଯୋରଂତରଂ କୋସୌ ବିଭୃଯାତ୍ପୁରୁଷାକୃତିମ୍
ଆମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମାନବ ଆକୃତି କିଏ ଅଛନ୍ତି?
ସ୍ରଷ୍ଟା କ୍ଷଣେନ ଚ ମହାନ୍ପୁରୁଷୋ ନୀଲଲୋହିତଃ
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ନୀଳ ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭସ୍ତଂ ପ୍ରାହ ଜାନେ ତ୍ଵାଂ ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିଛି, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର।'
ରୋଦନାଦ୍ରୁଦ୍ରନାମାପି ଯୋଜିତୋସି ମଯା ପୁରା 4.1.31.
ତୁମର କାନ୍ଦିବା ଦେଖି, ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ 'ରୁଦ୍ର' ନାମ ଦେଇଥିଲି।
ଅଥେଶ୍ଵରଃ ପଦ୍ମଯୋନେଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗର୍ଵଵତୀଂ ଗିରମ୍
ତାପରେ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଗର୍ବିତ କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ ଶିବ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାହ ପଂକଜଜନ୍ମାସୌ ଶାସ୍ଯସ୍ତେ କାଲଭୈରଵ
ଶିବ କହିଲେ, 'ଏହି ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତୁମେ, କାଳଭୈରବ, ଶିଖ୍ୟା ଦେବ।'
ଵିଶ୍ଵଂ ଭର୍ତୁଂ ସମର୍ଥୋଽସି ଭରଣାଦ୍ଭୈରଵଃ ସ୍ମୃତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିପାରିବ, ଏହିଥିପାଇଁ ତୁମକୁ 'ଭୈରବ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆମର୍ଦଯିଷ୍ଯତି ଭଵାଂସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମନୋ ଯତଃ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଖୁସି ହେବ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କୁ ଦମନ କରିବ।
ଯତଃ ପାପାନି ଭକ୍ତାନାଂ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପାପକୁ ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ କରିଦେବ।
ଯା ମେ ମୁକ୍ତିପୁରୀ କାଶୀ ସର୍ଵାଭ୍ଯୋପି ଗରୀଯସୀ
ମୋର ମୁକ୍ତିର ନଗରୀ କାଶୀ ସମସ୍ତ ନଗର ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତତ୍ର ଯେ ପାପକର୍ତାରସ୍ତେଷାଂ ଶାସ୍ତା ତ୍ଵମେଵ ହି
ସେଠାରେ, ପାପ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଶାସ୍ତା।
ଏତାନ୍ଵରାନ୍ପ୍ରଗୃହ୍ଯାଽଥ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍କାଲଭୈରଵଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରି, କାଳଭୈରବ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ଯଦଂଗମପରାଧ୍ନୋତି କାର୍ଯଂ ତସ୍ଯୈଵ ଶାସନମ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ଅପରାଧ କରେ, ତାଙ୍କର ଶାସନ କେବଳ ତୁମେ କରିବା।
ଯଜ୍ଞମୂର୍ତିଧରୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଶଂକରମ୍ 4.1.31.
ଯଜ୍ଞର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ତାପରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଆଶ୍ଵାସ୍ଯ ତୌ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରଣତଵତ୍ସଲଃ
ମହାଦେବ, ଯିଏ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ମାନ୍ଯୋଽଧ୍ଵରୋସୌ ଭଵତା ତଥା ଶତଧୃତିସ୍ତ୍ଵଯମ୍
ଏହିଜଣ ତୁମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞର ମାଲିକ ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ, ଏହିଅଛନ୍ତି ଶତଧୃତି।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାପନୋଦାଯ ଵ୍ରତଂ ଲୋକାଯ ଦର୍ଶଯନ୍ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂଽତର୍ହିତୋ ଦେଵସ୍ତେଜୋରୂପସ୍ତଦା ଶିଵଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଏକ ବ୍ରତ ଦେଖାଇଲେ; ଏହା କହି, ଦେବତା ଶିବ ତେବେ ତେଜର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଉତ୍ପାଦ୍ଯ କନ୍ଯାମେକାଂ ତୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯେତି ଵିଶ୍ରୁତାମ୍
ସେ ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯାହା 'ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା' ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଦଂଷ୍ଟାକରାଲଵଦନାଂ ଲଲଜ୍ଜିହ୍ଵାତିଭୀଷଣାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା, ଦାନ୍ତ ବାହାରିଥିଲା ଓ ଜିଭ ଲମ୍ବା ଥିଲା।
କର୍ତ୍ରୀଂ କର୍ପରହସ୍ତାଗ୍ରାଂ ସ୍ଫୁରତ୍ପିଂଗୋଗ୍ରତାରକାମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ଛୁରି ଧରିଥିଲେ, ଆଉ ଆଙ୍ଗୁଳିର ଟିପରେ ଖୋପଡ଼ା ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ତୀବ୍ର ରୂପେ ଜଳିଉଥିଲା ଏବଂ ପିତା ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଯାଵଦ୍ଵାରାଣସୀଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ପୁରୀମେଷ ଗମିଷ୍ଯତି
ଏହି ଯାତ୍ରା ତାକୁ ଦିବ୍ୟ ବାରାଣସୀ ପୁରୀକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ।
ସର୍ଵତ୍ର ତେ ପ୍ରଵେଶୋସ୍ତି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵାରାଣସୀଂ ପୁରୀମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ବାରାଣସୀ ପୁରୀକୁ ଛାଡ଼ି।
ତତ୍ସାନ୍ନିଧ୍ଯାଦ୍ଭୈରଵୋପି କାଲୋଭୂତ୍କାଲକାଲତଃ
ତାଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ, ଭୈରବ ମଧ୍ୟ କାଳର ଉପରେ କାଳ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
କପାଲପାଣିର୍ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଚଚାର ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍ 4.1.31.
ଖୋପଡ଼ା ହାତରେ ଧରି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା ତିନି ଲୋକରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଫିରୁଥିଲେ।
ସତ୍ଯଲୋକେପି ଵୈକୁଂଠେ ମହେଂଦ୍ରାଦି ପୁରୀଷ୍ଵପି
ସତ୍ୟଲୋକ, ବୈକୁଣ୍ଠ ଏବଂ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁରୀରେ ମଧ୍ୟ,
ପ୍ରତିତୀର୍ଥଂ ଭ୍ରମନ୍ନାପି ଵିମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଫିରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅନେନୈଵାନୁମାନେନ ମହିମା ତ୍ଵଵଗମ୍ଯତାମ୍
ଏହି ଉଦାହରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମହିମାକୁ ବୁଝିବାଯାଉ।
ସଂତି ତୀର୍ଥାନ୍ଯନେକାନି ବହୂନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ବହୁ ଦେଉଳ ଅଛି।
ତାଵଦ୍ଗର୍ଜଂତି ପାପାନି ବ୍ରହତ୍ଯାଦିକାନ୍ଯଲମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ଶାନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ମହାପାପଗୁଡ଼ିକ ଗର୍ଜନ କରିଥାଏ।