ଦେଵେଷୁ ଯୋ ଵସେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ ଵସତିର୍ହି ଯଃ
ଯିଏ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିବାସ।
ଵିଷ୍ଲୃଵ୍ଯାପ୍ତାଵଯଂଧାତୁର୍ଯତ୍ରସାର୍ଥକତାଂ ଗତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଭରି ରହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅର୍ଥ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପାଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ହୃଷୀକାଣାମୀଶନାତ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅଧିପତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ।
ନ ଚ୍ଯଵଂତେପି ଯଦ୍ଭକ୍ତା ମହତି ପ୍ରଲଯେ ସତି 4.1.20.
ବଡ଼ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ କେବେ ଅବନତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇଦଂ ଚରାଚରଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଯୋ ବଭାର ସ୍ଵଲୀଲଯା
ସେ ନିଜ ଲୀଳାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯେକ୍ଷଣେ ସମୀକ୍ଷେତେ ନାନ୍ଯଦ୍ଵିପ୍ଣୁପଦାଦୃତେ
ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇଲେ ସବୁ ଦେଖାଯାଏ; ପଦ୍ମପଦ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ନାନ୍ଯ ଶବ୍ଦଗ୍ରହୌ ତସ୍ଯ ଜାତୌ ଶବ୍ଦଗ୍ରହାଵପି
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାର ଅନୁଭୂତି ନାହିଁ, ଏହିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାର ଅନୁଭୂତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ଗୋଵିଂଦଚରଣାର୍ଥାର୍ଚାଂ ତତ୍ପ୍ରିଯଂକର୍ମଵୈ ଵିନା
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଚରଣର ପୂଜା କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ନିର୍ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଚରଣଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ତନ୍ମନୋ ମନୁତେ ହରେଃ
ହରିଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣକୁ ମନ ଚିନ୍ତା କରେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ି ଆଗେଇଯାଏ।
ଚରଣୌ ଵିଷ୍ଣୁଶରଣୌ ହିତ୍ଵା ନାରାଯଣାଂଗଣମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣର ଆଶ୍ରୟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗଣାକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଦିଅନ୍ତି।
ଵାଣୀପ୍ରମାଣୀ କ୍ରିଯତେ ଗୋଵିଂଦଗୁଣଵର୍ଣନେ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଭାଷାକୁ ପ୍ରମାଣ ବାନ୍ତି ଧରାଯାଏ।
ନିତାଂତକମଲାକାଂତ ନାମଧେଯସୁଧାରସମ୍
କମଳନୟନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାମର ସାର ଅମୃତ ଭଳି ଗଭୀର ଓ ମଧୁର।
ଶ୍ରୀମୁକୁଂଦ ପଦଦ୍ଵଂଦ୍ଵ ପଦ୍ମାମୋଦପ୍ରମୋଦିତମ୍
ଶ୍ରୀମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣ କମଳର ସୁଗନ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ତ୍ଵଗିଂଦ୍ରିଯଂ ମଧୁରିପୋଃ ପରିସ୍ପୃଶ୍ଯ ପଦଦ୍ଵଯମ୍ 4.1.20.
ମୁରାରିଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣକୁ ଛୁଇଁ, ଚମ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତାହାର ସ୍ପର୍ଶ ଅନୁଭବ କରେ।
ଶବ୍ଦାଦିଵିଷଯାଧାରଂ ସାରଂ ଦାମୋଦରଂ ପରମ୍
ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁର ଆଧାର ଓ ସାର୍ ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ଦାମୋଦର।
ଲୁପ୍ତାନି ସର୍ଵତେଜାଂସି ତତ୍ତପସ୍ତପନୋଦଯେ
ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ତାପ ଉଦୟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ତେଜ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ଇଂଦ୍ର ଚଂଦ୍ରାଗ୍ନି ଵରୁଣ ସମୀରଣ ଧନାଧିପାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଧନର ଅଧିପତି,
ଵୈମାନିକାସ୍ତଥାଽନ୍ଯେପି ଵସୁମୁଖ୍ଯା ଦିଵୌକସଃ
ଆକାଶରେ ଚଳାଯାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସୁମାନେ,
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଧ୍ରୁଵଃ ପାଦଂ ମିନୋତି ପୃଥିଵୀତଲେ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଧ୍ରୁବ ତାଙ୍କ ପାଦ ଭୂମିରେ ରଖନ୍ତି,
ଅହୋ ତଦଂଗସଂଗୀନି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଜାଡ୍ଯଂ ଜଲାନ୍ଯପି
ହାଁ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ସଂଯୁକ୍ତ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଜଡତାକୁ ଛାଡ଼ି ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଯାଵଂତି ଵିଷ୍ଵକ୍ତେଜାଂସି ସିଦ୍ଧରୂପଗୁଣାନି ଚ
ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖରେ ବିକିରିତ ତେଜ ଓ ସିଦ୍ଧ ଗୁଣ ଓ ରୂପମାନେ,
ଅହୋ ନିଜଗୁଣସ୍ପର୍ଶଃ ସତତଂ ମାତରିଶ୍ଵନା
ନିଜ ଗୁଣର ସ୍ପର୍ଶ ସଦା ବାୟୁ ସହିତ ରହିଥାଏ।
ଵ୍ଯୋମ୍ନାପି ଶବ୍ଦଗୁଣିନା ଧ୍ରୁଵାରାଧନବୁଦ୍ଧିନା
ଶବ୍ଦ ଗୁଣ ଥିବା ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଧ୍ରୁବଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଲଗ୍ନ ମନ,
ଆରାଧିତୋଽନୁଦିଵସଂ ସଭୂତୈରପି ପଂଚଭିଃ 4.1.20.
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚ ଭୂତ ଦ୍ୱାରା ଉପାସିତ ହୁଅନ୍ତି।
କୌସ୍ତୁଭୋଦ୍ଭାସିତହୃଦଃ ପୀତକୌଶେଯଵାସସଃ
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ କଉସ୍ତୁଭ ମଣିର ଆଭାରେ ଅତି ଦ୍ରୁତିମାନ ହେଉଥିଲା, ସେ ପିତାମ୍ବର ପିତଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ମରୁତ୍ଵତାତିମହତୀ ଚିଂତାଽପ୍ତା ତତ୍ତପୋଭଯାତ୍
ବାୟୁଦେବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ଦୁଃଖରୁ ଏକ ବଡ଼ ଚିନ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସମର୍ଥସ୍ତ୍ଵପ୍ସରୋଵର୍ଗୋ ନିଯଂତୁଂ ଯମିନାଂ ଯମାନ୍
ଅପ୍ସରାମାନେ ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଅଟକେଇପାରନ୍ତି।
ତପସ୍ଵିନାଂ ତପୋ ହଂତୁଂ ଦ୍ଵୌ ମତ୍ସାହାଯ୍ଯକାରିଣୌ
ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଭଙ୍ଗ କରିବାରେ ମୋତେ ସହଯୋଗ କରୁଥିବା ଦୁଇଜଣ ଅଛନ୍ତି।
ଏକ ଏଵ କିଲୋପାଯୋ ବାଲେ ମେ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଶିଶୁ ପାଇଁ ମୋ ପକ୍ଷରୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଉପାୟ ଲାଗିପଡିବ।
ବାଲତ୍ଵାଦ୍ଭୀଷିତୋ ଭୂତୈସ୍ତପସ୍ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯତ୍ଯସୌ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଶିଶୁ ତାଙ୍କର ଅପରିପକ୍କତାରୁ ଭୂତମାନେକୁ ଭୟ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଛାଡିଦେବେ।