ତାଵତ୍ତତାପ ସ ତପସ୍ତ୍ଵଗସ୍ଥିପରିଶେଷିତମ୍ 4.1.13.
ସେ ଏତେ ତପସ୍ୟା କଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ କେବଳ ଚର୍ମ ଓ ହାଡ଼ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା।
କ୍ରୂରଦୃଗ୍ଵୀକ୍ଷତେ ଯାଵତ୍ପୁନଃପୁନରିଦଂ ଵଦନ୍ 4.1.13.
ସେ କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିରେ ବାରମ୍ବାର ଏହି କଥା କହି ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ଦେଵେନ ଦତ୍ତା ଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଵରାଃ ସଂତୁ ତଥୈଵ ତେ 4.1.13.
ଦେବତା ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଭଳି ଅବିଚଳିତ ରହିବ।
ପୁର୍ଯାଂ ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରାଣାଂ ତେ ସ୍ଵରୂପମିତି ଵର୍ଣିତମ୍
ନଗରରେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଏହି ନିଜସ୍ୱ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ରମ୍ଯଂ ମଧୁଵନଂ ପ୍ରାପ ଯମୁନାଯାସ୍ତଟେ ମହତ
ସେ ଯମୁନା ନଦୀର ବଡ଼ ପାଡ଼ରେ ଥିବା ଆନନ୍ଦମୟ ମଧୁବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆଦ୍ଯଂ ଭଗଵତଃ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ହରିମେଧସଃ
ଏହିଠାରେ ଭଗବାନ ହରିଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ପବିତ୍ର ନିବାସ ଅଛି।
ଜପନ୍ସ ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯଂ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ନିରାମଯମ୍
ସେ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନାମ ଜପ କରିଲେ।
ହରିର୍ହରିତ୍ସୁ ସର୍ଵାସୁ ହରିର୍ହରିମରୀଚିଷୁ
ହରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ରଶ୍ମିରେ ବି ଅଛନ୍ତି।
ଜଲେ ଶାଲୂରକୂର୍ମାଦି ରୂପେଣ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ
ପାଣିରେ ଭଗବାନ ହରି ଶାଳୁର ମାଛ, କଚ୍ଛପ ଓ ଅନ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନଂତରୂପଃ ପାତାଲେ ଗଗନେଽନଂତସଂଜ୍ଞକଃ
ପାତାଳରେ ସେ ଅନେକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦେଵେଷୁ ଯୋ ଵସେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଦେଵାନାଂ ଵସତିର୍ହି ଯଃ
ଯିଏ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିବାସ।
ଵିଷ୍ଲୃଵ୍ଯାପ୍ତାଵଯଂଧାତୁର୍ଯତ୍ରସାର୍ଥକତାଂ ଗତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର, ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଭରି ରହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅର୍ଥ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପାଏ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ହୃଷୀକାଣାମୀଶନାତ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅଧିପତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ।
ନ ଚ୍ଯଵଂତେପି ଯଦ୍ଭକ୍ତା ମହତି ପ୍ରଲଯେ ସତି 4.1.20.
ବଡ଼ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ କେବେ ଅବନତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇଦଂ ଚରାଚରଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଯୋ ବଭାର ସ୍ଵଲୀଲଯା
ସେ ନିଜ ଲୀଳାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯେକ୍ଷଣେ ସମୀକ୍ଷେତେ ନାନ୍ଯଦ୍ଵିପ୍ଣୁପଦାଦୃତେ
ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇଲେ ସବୁ ଦେଖାଯାଏ; ପଦ୍ମପଦ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ନାନ୍ଯ ଶବ୍ଦଗ୍ରହୌ ତସ୍ଯ ଜାତୌ ଶବ୍ଦଗ୍ରହାଵପି
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାର ଅନୁଭୂତି ନାହିଁ, ଏହିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାର ଅନୁଭୂତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ଗୋଵିଂଦଚରଣାର୍ଥାର୍ଚାଂ ତତ୍ପ୍ରିଯଂକର୍ମଵୈ ଵିନା
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଚରଣର ପୂଜା କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ନିର୍ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଚରଣଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ ତନ୍ମନୋ ମନୁତେ ହରେଃ
ହରିଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣକୁ ମନ ଚିନ୍ତା କରେ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ି ଆଗେଇଯାଏ।
ଚରଣୌ ଵିଷ୍ଣୁଶରଣୌ ହିତ୍ଵା ନାରାଯଣାଂଗଣମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣର ଆଶ୍ରୟକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଙ୍ଗଣାକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଦିଅନ୍ତି।
ଵାଣୀପ୍ରମାଣୀ କ୍ରିଯତେ ଗୋଵିଂଦଗୁଣଵର୍ଣନେ
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଭାଷାକୁ ପ୍ରମାଣ ବାନ୍ତି ଧରାଯାଏ।
ନିତାଂତକମଲାକାଂତ ନାମଧେଯସୁଧାରସମ୍
କମଳନୟନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାମର ସାର ଅମୃତ ଭଳି ଗଭୀର ଓ ମଧୁର।
ଶ୍ରୀମୁକୁଂଦ ପଦଦ୍ଵଂଦ୍ଵ ପଦ୍ମାମୋଦପ୍ରମୋଦିତମ୍
ଶ୍ରୀମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣ କମଳର ସୁଗନ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ତ୍ଵଗିଂଦ୍ରିଯଂ ମଧୁରିପୋଃ ପରିସ୍ପୃଶ୍ଯ ପଦଦ୍ଵଯମ୍ 4.1.20.
ମୁରାରିଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣକୁ ଛୁଇଁ, ଚମ୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତାହାର ସ୍ପର୍ଶ ଅନୁଭବ କରେ।
ଶବ୍ଦାଦିଵିଷଯାଧାରଂ ସାରଂ ଦାମୋଦରଂ ପରମ୍
ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁର ଆଧାର ଓ ସାର୍ ହେଉଛନ୍ତି ପରମ ଦାମୋଦର।
ଲୁପ୍ତାନି ସର୍ଵତେଜାଂସି ତତ୍ତପସ୍ତପନୋଦଯେ
ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ତାପ ଉଦୟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ତେଜ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ଇଂଦ୍ର ଚଂଦ୍ରାଗ୍ନି ଵରୁଣ ସମୀରଣ ଧନାଧିପାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ଧନର ଅଧିପତି,
ଵୈମାନିକାସ୍ତଥାଽନ୍ଯେପି ଵସୁମୁଖ୍ଯା ଦିଵୌକସଃ
ଆକାଶରେ ଚଳାଯାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସୁମାନେ,
ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଧ୍ରୁଵଃ ପାଦଂ ମିନୋତି ପୃଥିଵୀତଲେ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଧ୍ରୁବ ତାଙ୍କ ପାଦ ଭୂମିରେ ରଖନ୍ତି,
ଅହୋ ତଦଂଗସଂଗୀନି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଜାଡ୍ଯଂ ଜଲାନ୍ଯପି
ହାଁ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ସଂଯୁକ୍ତ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଜଡତାକୁ ଛାଡ଼ି ଜଳମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।