ସାଂପ୍ରତଂ ନେକ୍ଷ୍ଯତେ ସୋପି ଭୃଂଗାରୁର୍ମଣିମଂଡିତଃ
ଏବେ ସେ ମଣି ଲଗା ମଧୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ।
କ୍ଵ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯଂ ତତ୍କାଂସ୍ଯଂ ଗୌଡୀ ତାମ୍ରଘଟୀ କ୍ଵ ସା
ସେ ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ କାଂସା କେଉଁଠି, ଗୌଡ଼ ତାମ୍ର ଘଟ କେଉଁଠି, ସେ କେଉଁଠି?
କ୍ଵ ସା ପର୍ଵତଦେଶୀଯା ଚଂଦ୍ରକାଂତଶିଲୋଦ୍ଭଵା
ସେ ପାହାଡ଼ ଦେଶର ଚନ୍ଦ୍ରକାଂତ ଶିଳାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜଣେ କେଉଁଠି?
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ କୁଲଜେ ତୁଭ୍ଯଂ କୁପ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଵୃଥା
ଅଧିକ କହିବାର କଣ ଆବଶ୍ୟକ? ହେ କୁଳଜା, ମୁଁ ଅନାବଶ୍ୟକ ତୁମପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ।
ଅନପତ୍ଯୋସ୍ମି ତେନାହଂ ଦୁଷ୍ଟେନ କୁଲଦୂଷିଣା
ସେ ଦୁଷ୍ଟ, କୁଳକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସନ୍ତାନହୀନ ହୋଇଛି।
ଅପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ଵରଂ ନୃଣାଂ କୁପୁତ୍ରାତ୍କୁଲପାଂସନାତ୍ 4.1.13.
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, କୁପୁତ୍ର ଯେଉଁ କୁଳକୁ ଅପମାନ ଦେଉଛି, ତାଠାରୁ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବା ଭଲ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ମିନ୍ନେଵାହ୍ନିକସ୍ଯଚିତ୍
ସେ ଦିନ, ସ୍ନାନ କରି ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲାପରେ,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥା ସ ଵୃତ୍ତାଂତଂ ପ୍ରାକ୍ତନଂ ସ୍ଵଂ ଵିନିଂଦ୍ଯ ଚ
ସେଭଳି ଘଟଣା ଶୁଣି, ନିଜ ପୂର୍ବ ଅପରାଧକୁ ନିନ୍ଦା କଲା।
ଚିଂତାମଵାପ ମହତୀଂ କ୍ଵ ଯାମି କରଵାଣି କିମ୍
ସେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲା: 'ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି, କଣ କରିବି?'
ଦେଶାଂତରେ ହ୍ଯସ୍ତି ଧନଃ ସଦ୍ଵିଦ୍ଯଃ ସୁଖମେଧତେ
ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ଧନ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ସୁଖ ମିଳେ।
ଯାଯଜୂକେ କୁଲେ ଜନ୍ମ କ୍ଵକ୍ଵ ମେ ଵ୍ଯସନଂ ତଥା
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ—ସେ କେଉଁଠି, ଆଉ ମୋ ଦୁଃଖ କେଉଁଠି?
ଭିକ୍ଷିତୁଂ ନାଧିଗଚ୍ଛାମି ନ ମେ ପରିଚିତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିପାରୁନି; ମୋର କେଉଁଠି ଜଣାଶୁଣା ନାହିଁ।
ସଦାଭ୍ଯୁଦିତେ ଭାନୌ ପ୍ରସୂର୍ମେ ମୃଷ୍ଟଭୋଜନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋ ମା ମୋତେ ସଦା ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ।
ଇତି ଚିଂତଯତସ୍ତସ୍ଯ ଭାନୁରସ୍ତାଚଲଂ ଗତଃ
ସେ ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପଛକୁ ଲୁଚିଗଲା।
ମହୋପହାରାନାଦାଯ ନଗରାଦ୍ବହିରଭ୍ଯଗାତ୍
ବଡ଼ ବଡ଼ ଉପହାର ନେଇ ସେ ସହରରୁ ବାହାରିଗଲା।
ପକ୍ଵାନ୍ନଗଂଧମାଘ୍ରାଯ କ୍ଷୁଧିତଃ ସ ତମନ୍ଵଗାତ୍ 4.1.13.
ପାକା ଖାଦ୍ୟର ସୁଗନ୍ଧ ଶୁଣି, ଭୋକା ଥିବା ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ପଲାଯମାନୋ ନିହତଃ କ୍ଷଣାତ୍ପଂଚତ୍ଵମାଗତଃ
ପଳାଇବା ବେଳେ, ସେ ମାରାଯାଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା।
କୁଲାଚାରପ୍ରତୀପୋଯଂ ପିତ୍ରୋର୍ଵାକ୍ଯପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.1.13.
ସେ କୁଳର ଆଚାରକୁ ବିପରୀତ କରେ ଏବଂ ପିତାମାତାଙ୍କ କଥାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ।
କଲିଂଗରାଜୋଭଵିତାଽଧୁନାଵିଧୁତକଲ୍ମଷଃ 4.1.13.
କଳିଙ୍ଗର ରାଜା ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ସ୍ଵାର୍ଥଦୀପଦଶୋଦ୍ଯୋତ ଲିଂଗମୌଲି ତମୋହରଃ 4.1.13.
ଲିଙ୍ଗର ମୁଣ୍ଡରେ ଯେଉଁ ମଣି ଅଛି, ସେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଛି।
ତାଵତ୍ତତାପ ସ ତପସ୍ତ୍ଵଗସ୍ଥିପରିଶେଷିତମ୍ 4.1.13.
ସେ ଏତେ ତପସ୍ୟା କଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ କେବଳ ଚର୍ମ ଓ ହାଡ଼ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା।
କ୍ରୂରଦୃଗ୍ଵୀକ୍ଷତେ ଯାଵତ୍ପୁନଃପୁନରିଦଂ ଵଦନ୍ 4.1.13.
ସେ କ୍ରୂର ଦୃଷ୍ଟିରେ ବାରମ୍ବାର ଏହି କଥା କହି ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ଦେଵେନ ଦତ୍ତା ଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ଵରାଃ ସଂତୁ ତଥୈଵ ତେ 4.1.13.
ଦେବତା ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଭଳି ଅବିଚଳିତ ରହିବ।
ପୁର୍ଯାଂ ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରାଣାଂ ତେ ସ୍ଵରୂପମିତି ଵର୍ଣିତମ୍
ନଗରରେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଏହି ନିଜସ୍ୱ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ରମ୍ଯଂ ମଧୁଵନଂ ପ୍ରାପ ଯମୁନାଯାସ୍ତଟେ ମହତ
ସେ ଯମୁନା ନଦୀର ବଡ଼ ପାଡ଼ରେ ଥିବା ଆନନ୍ଦମୟ ମଧୁବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆଦ୍ଯଂ ଭଗଵତଃ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ହରିମେଧସଃ
ଏହିଠାରେ ଭଗବାନ ହରିଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ପବିତ୍ର ନିବାସ ଅଛି।
ଜପନ୍ସ ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯଂ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ନିରାମଯମ୍
ସେ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନାମ ଜପ କରିଲେ।
ହରିର୍ହରିତ୍ସୁ ସର୍ଵାସୁ ହରିର୍ହରିମରୀଚିଷୁ
ହରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ରଶ୍ମିରେ ବି ଅଛନ୍ତି।
ଜଲେ ଶାଲୂରକୂର୍ମାଦି ରୂପେଣ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ
ପାଣିରେ ଭଗବାନ ହରି ଶାଳୁର ମାଛ, କଚ୍ଛପ ଓ ଅନ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଅନଂତରୂପଃ ପାତାଲେ ଗଗନେଽନଂତସଂଜ୍ଞକଃ
ପାତାଳରେ ସେ ଅନେକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଆକାଶରେ ତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।