କଥଂ ନାଜ୍ଞାଯି ତନଯୋ ଽଵିନଯାନଯକୋଵିଦଃ
ଅଶିଷ୍ଟ ଆଚରଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁଅ କିପରି ଚିହ୍ନଟ ହେଲେ ନାହିଁ?
ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ ଵାସସା ମୌଲିଂ ପ୍ରାଵିଶନ୍ନିଜମଂଦିରମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକି ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦୀକ୍ଷିତାଯିନି କୁତ୍ରାସି କ୍ଵ ତେ ଗୁଣନିଧିଃ ସୁତଃ
ହେ ଦୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଘରବାଳି, ତୁମେ କେଉଁଠି? ତୁମର ଗୁଣରାଶି ପୁଅ କେଉଁଠି?
ଅଂଗୋଦ୍ଵର୍ତନ କାଲେ ଯା ତ୍ଵଯା ମେଂଽଗୁଲିତୋ ହୃତା
ମୋ ଦେହ ମାସାଜ୍ କରିବା ସମୟରେ ତୁମେ ମୋ ଆଠି ଉଠାଇ ନେଇଥିଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାଥ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଭୀତା ସା ଦୀକ୍ଷିତାଯିନୀ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ଦୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଘରବାଳି ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ମି ଦେଵପୂଜାର୍ଥମୁପହାରାଦି କର୍ମଣି 4.1.13.
ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପହାର ଓ ଅନ୍ୟ କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛି।
ଇଦାନୀମେଵ ପକ୍ଵାନ୍ନକରଣଵ୍ଯଗ୍ରଯା ମଯା
ଏଠି ମୁଁ ଏବେ ରାନ୍ଧା କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛି।
ଦୀକ୍ଷିତ ଉଵାଚ ହଂହୋ ସତ୍ପୁତ୍ରଜନନି ନିତ୍ଯଂ ସତ୍ଯପ୍ରଭାଷିଣି
ଦୀକ୍ଷିତ କହିଲେ: 'ହେ ସଦ୍ପୁତ୍ରର ମାଆ, ସଦା ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବା।'
ତଦାତଦେତି ତ୍ଵଂ ବ୍ରୂଯା ନାଥେଦାନୀଂ ସ ନିର୍ଗତଃ
ତୁମେ 'ତେବେ' ଓ 'ନୁହେଁ' କହୁଛ, ଏବେ ସେ ବାହାରିଗଲା।
କୁତସ୍ତ୍ଵଚ୍ଛାଟକଃ ପତ୍ନି ମାଂଜିଷ୍ଠୋ ଯୋ ମଯାଽର୍ପିତଃ
ହେ ପତ୍ନୀ, ମୁଁ ଯେ ଲାଲ ଶାଟି ଦେଇଥିଲି, ସେଟି କେଉଁଠୁ ଆସିଲା?
ସାଂପ୍ରତଂ ନେକ୍ଷ୍ଯତେ ସୋପି ଭୃଂଗାରୁର୍ମଣିମଂଡିତଃ
ଏବେ ସେ ମଣି ଲଗା ମଧୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ।
କ୍ଵ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯଂ ତତ୍କାଂସ୍ଯଂ ଗୌଡୀ ତାମ୍ରଘଟୀ କ୍ଵ ସା
ସେ ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ କାଂସା କେଉଁଠି, ଗୌଡ଼ ତାମ୍ର ଘଟ କେଉଁଠି, ସେ କେଉଁଠି?
କ୍ଵ ସା ପର୍ଵତଦେଶୀଯା ଚଂଦ୍ରକାଂତଶିଲୋଦ୍ଭଵା
ସେ ପାହାଡ଼ ଦେଶର ଚନ୍ଦ୍ରକାଂତ ଶିଳାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜଣେ କେଉଁଠି?
କିଂ ବହୂକ୍ତେନ କୁଲଜେ ତୁଭ୍ଯଂ କୁପ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଵୃଥା
ଅଧିକ କହିବାର କଣ ଆବଶ୍ୟକ? ହେ କୁଳଜା, ମୁଁ ଅନାବଶ୍ୟକ ତୁମପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ।
ଅନପତ୍ଯୋସ୍ମି ତେନାହଂ ଦୁଷ୍ଟେନ କୁଲଦୂଷିଣା
ସେ ଦୁଷ୍ଟ, କୁଳକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସନ୍ତାନହୀନ ହୋଇଛି।
ଅପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ଵରଂ ନୃଣାଂ କୁପୁତ୍ରାତ୍କୁଲପାଂସନାତ୍ 4.1.13.
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, କୁପୁତ୍ର ଯେଉଁ କୁଳକୁ ଅପମାନ ଦେଉଛି, ତାଠାରୁ ସନ୍ତାନହୀନ ହେବା ଭଲ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ମିନ୍ନେଵାହ୍ନିକସ୍ଯଚିତ୍
ସେ ଦିନ, ସ୍ନାନ କରି ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲାପରେ,
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଥା ସ ଵୃତ୍ତାଂତଂ ପ୍ରାକ୍ତନଂ ସ୍ଵଂ ଵିନିଂଦ୍ଯ ଚ
ସେଭଳି ଘଟଣା ଶୁଣି, ନିଜ ପୂର୍ବ ଅପରାଧକୁ ନିନ୍ଦା କଲା।
ଚିଂତାମଵାପ ମହତୀଂ କ୍ଵ ଯାମି କରଵାଣି କିମ୍
ସେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲା: 'ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି, କଣ କରିବି?'
ଦେଶାଂତରେ ହ୍ଯସ୍ତି ଧନଃ ସଦ୍ଵିଦ୍ଯଃ ସୁଖମେଧତେ
ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ଧନ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ସୁଖ ମିଳେ।
ଯାଯଜୂକେ କୁଲେ ଜନ୍ମ କ୍ଵକ୍ଵ ମେ ଵ୍ଯସନଂ ତଥା
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ—ସେ କେଉଁଠି, ଆଉ ମୋ ଦୁଃଖ କେଉଁଠି?
ଭିକ୍ଷିତୁଂ ନାଧିଗଚ୍ଛାମି ନ ମେ ପରିଚିତଃ କ୍ଵଚିତ୍
ମୁଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିପାରୁନି; ମୋର କେଉଁଠି ଜଣାଶୁଣା ନାହିଁ।
ସଦାଭ୍ଯୁଦିତେ ଭାନୌ ପ୍ରସୂର୍ମେ ମୃଷ୍ଟଭୋଜନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋ ମା ମୋତେ ସଦା ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ।
ଇତି ଚିଂତଯତସ୍ତସ୍ଯ ଭାନୁରସ୍ତାଚଲଂ ଗତଃ
ସେ ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପଛକୁ ଲୁଚିଗଲା।
ମହୋପହାରାନାଦାଯ ନଗରାଦ୍ବହିରଭ୍ଯଗାତ୍
ବଡ଼ ବଡ଼ ଉପହାର ନେଇ ସେ ସହରରୁ ବାହାରିଗଲା।
ପକ୍ଵାନ୍ନଗଂଧମାଘ୍ରାଯ କ୍ଷୁଧିତଃ ସ ତମନ୍ଵଗାତ୍ 4.1.13.
ପାକା ଖାଦ୍ୟର ସୁଗନ୍ଧ ଶୁଣି, ଭୋକା ଥିବା ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ପଲାଯମାନୋ ନିହତଃ କ୍ଷଣାତ୍ପଂଚତ୍ଵମାଗତଃ
ପଳାଇବା ବେଳେ, ସେ ମାରାଯାଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା।
କୁଲାଚାରପ୍ରତୀପୋଯଂ ପିତ୍ରୋର୍ଵାକ୍ଯପରାଙ୍ମୁଖଃ 4.1.13.
ସେ କୁଳର ଆଚାରକୁ ବିପରୀତ କରେ ଏବଂ ପିତାମାତାଙ୍କ କଥାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ।
କଲିଂଗରାଜୋଭଵିତାଽଧୁନାଵିଧୁତକଲ୍ମଷଃ 4.1.13.
କଳିଙ୍ଗର ରାଜା ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ସ୍ଵାର୍ଥଦୀପଦଶୋଦ୍ଯୋତ ଲିଂଗମୌଲି ତମୋହରଃ 4.1.13.
ଲିଙ୍ଗର ମୁଣ୍ଡରେ ଯେଉଁ ମଣି ଅଛି, ସେ ନିଜ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛି ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଛି।