ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଦେଵେଶ ସ୍ତସ୍ମିନ୍ପୂତାତ୍ମନି ପ୍ରଭୁଃ
ଏପରି ଶୁଧ୍ଧ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କୁ ଗୁଣଗାନ କରିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସର୍ଵଗୋ ମମ ରୂପେଣ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାଵବୋଧକଃ
ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମୋ ରୂପରେ ଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜଣାଇଥାଏ।
ତଵ ଲିଂଗମିଦଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତୀହ ମାନଵାଃ
ଏଠାରେ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯେଉଁ ମାନବ ଦେଖିବେ,
ପଵମାନେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ମଧ୍ଯେ ଜନ୍ମସକୃନ୍ନରଃ
ପବମାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଜନ୍ମରେ ଏକଥର ଦେଖିଲେ,
ସୁଗଂଧଚଂଦନୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମୋ ଲୋକରେ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ।
ପାଵମାନଂ ସମାରାଧ୍ଯ ପୂତୋ ଭଵତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 4.1.13.
ପବମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରିଲେ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର ହେଇଯାଏ।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ କୁବେରସ୍ଯ ଶ୍ରୀମତ୍ଯେଷାଲକାପୁରୀ
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ପୂର୍ବ ଦିଗରେ କୁବେରଙ୍କର ଅତି ଶ୍ରୀମୟ ଅଳକା ନଗର ଅଛି।
ଶଂଭୋଃ ସଖିତ୍ଵମାପେଦେ ନାଥୋସ୍ଯା ଭକ୍ତିଯୋଗତଃ
ଭକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯଯା ସଖିତ୍ଵମାପନ୍ନୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯଧୂର୍ଜଟେଃ
ଏହି ଉପାୟରେ ସେ ଦେବଦେବ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କର ସାଥୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୋତୁଂ ମମ ମନଃ ଶ୍ରୁତିଗୋଚରତାଂ ଗତମ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ମନ ଏବେ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛି।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ଶିଵଶର୍ମନ୍ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ପରିଶୁଦ୍ଧେଂଦ୍ରିଯେଶ୍ଵର
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ଶିବଶର୍ମଣ, ବଡ଼ ପଣ୍ଡିତ, ଶୁଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନାଥ।
ସୁହୃଦି ପ୍ରେମସଂପନ୍ନେ ତ୍ଵଯ୍ଯନୁଦ୍ଯଂ ନ କିଂଚନ
ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଗୁପ୍ତ ରହିନଥାଏ।
ଆସୀତ୍କାଂପିଲ୍ଯନଗରେ ସୋମଯାଜିକୁଲୋଦ୍ଭଵଃ
କାମ୍ପିଳ୍ୟ ନଗରରେ ସୋମୟାଜି ବଂଶର ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଵେଦଵେଦାଂଗଵେଦାର୍ଥାନ୍ଵେଦୋକ୍ତାଚାରଚଂଚୁରଃ
ସେ ବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ, ବେଦର ଅର୍ଥ ଓ ବେଦ ଆଦେଶିତ ଆଚରଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିଶୁଶ୍ରୂଷଣରତୋ ଵେଦାଧ୍ଯଯନତତ୍ପରଃ
ଅଗ୍ନିର ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ଓ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ।
କୃତୋପନଯନଃ ସୋଥ ଵିଦ୍ଯାଂ ଜଗ୍ରାହ ଭୂରିଶଃ 4.1.13.
ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ପରେ ସେ ବହୁ ଜ୍ଞାନ ଅଧିଗମନ କରିଥିଲେ।
ଆଦାଯାଦାଯ ବହୁଶୋ ଧନଂ ମାତୁଃ ସକାଶତଃ
ସେ ମାଆଙ୍କ ପାଖରୁ ବାରମ୍ବାର ବହୁ ଧନ ନେଇଥିଲେ।
ସଂତ୍ଯକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରଃ ସଂଧ୍ଯାସ୍ନାନପରାଙ୍ମୁଖଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚରଣ ଛାଡିଦେଲେ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ନାହାନ ରୀତିରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ନଟପାଖଂଡିଭଂଡୈଶ୍ଚ ବଦ୍ଧପ୍ରେମପରଂପରଃ
ନଟ, ଠକ, ହସାଇବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ପ୍ରେମର ଶୃଙ୍ଖଳା ଗଠନ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରେରିତୋପି ଜନନ୍ଯା ସ ନ ଯାତି ପିତୁରଂତିକମ୍
ମାଆ ଉତ୍ସାହିତ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉନଥିଲେ।
ଯଦା ଯଦୈଵ ତାଂ ପୃଚ୍ଛେଦଯେଗୁଣନିଧିଃ ସୁତଃ
ଯେତେବେଳେ ଗୁଣର ଧାରୀ ପୁଅ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ,
ତଦା ତଦେତି ସା ବ୍ରୂଯାଦିଦାନୀଂ ସ ବହିର୍ଗତଃ
ସେ ତେବେ କହିଥାଏ: 'ସେ ଏବେ ବାହାରକୁ ଯାଇଛି।'
ଅଧୀତ୍ଯାଧ୍ଯଯନାର୍ଥଂ ସ ଦ୍ଵିତ୍ରୈର୍ମିତ୍ରୈଃ ସମଂ ଯଯୌ
ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ସେ ଦୁଇ-ତିନି ମିତ୍ର ସହିତ ଯାଇଥିଲେ।
ନ ତତ୍କର୍ମ ଚ ତଦ୍ଵୃତ୍ତଂ କିଂଚିଦ୍ଵେତ୍ତି ସ ଦୀକ୍ଷିତଃ
ସେ ଦୀକ୍ଷିତ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ଜାଣିନଥିଲେ।
ଗୃହ୍ଯୋକ୍ତେନ ଵିଧାନେନ ପାଣିଗ୍ରାହମକାରଯତ୍
ସଂସାରୀ ରୀତି ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମରେ ହାତ ଧରିବା ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ ।
ଶାସ୍ତି ସ୍ନେହାର୍ଦ୍ରହୃଦଯା କ୍ରୋଧନସ୍ତେ ପିତେତ୍ଯଲମ୍ 4.1.13.
ସ୍ନେହରେ ମୃଦୁ ହୃଦୟ ନେଇ, ସେ ତୁମକୁ ଶିଖାଏ — 'ବସ, ଏତେ କ୍ରୋଧ କରିବା ଚାଲିବ ନାହିଁ, ପୁଆ ।'
ଆଚ୍ଛାଦଯାମି ତେ ନିତ୍ଯଂ ପିତୁରଗ୍ରେ କୁଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୁଁ ସଦା ତୁମର ଅସଦାଚାରକୁ ବାପାଙ୍କ ଆଗରେ ଲୁଚାଇ ଦେଉଛି ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଧନଂ ପୁତ୍ର ସଦ୍ଵିଦ୍ଯା ସାଧୁସଂଗମଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ହେଉଛି ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗ ।
ଇତି ରୂଢିମିହ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତଵ ପୂର୍ଵପିତାମହାଃ
ଏଭଳି ତୁମ ପୂର୍ବପିତାମହମାନେ ଏଠାରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସଦ୍ଵିଦ୍ଯା ସୁମନୋ ଧେହି ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରମାଚର
ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅ, ଶୁଭ ମନ ରଖ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସର ।