ଯଦୈକଲୋ ନ ଶକ୍ନୋଷି ରଂତୁଂ ସ୍ଵୈରଚର ପ୍ରଭୋ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏକା ଥିଲା ଓ ଏକା ରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵମେକୋ ଦ୍ଵିତ୍ଵମାପନ୍ନଃ ଶିଵଶକ୍ତିପ୍ରଭେଦତଃ
ତୁମେ ଏକା ଥିଲା, ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିର ଭେଦ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଶିଵଶକ୍ତିଭ୍ଯା ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ନିଜଲୀଲଯା
ତୁମର ନିଜ ଲୀଳାରେ, ଶିବ ଓ ଶକ୍ତି ଦୁଇଜଣ ଏକସাথে ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ଜ୍ଞାନଶକ୍ତିର୍ଭଵାନୀଶ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିରୁମା ସ୍ମୃତା
ହେ ଭବାନୀଶ୍ୱର, ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଭବାନୀ; ଇଚ୍ଛା ଶକ୍ତି ଉମା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଦକ୍ଷିଣାଂଗଂ ତଵ ଵିଧିର୍ଵାମାଂଗଂ ତଵ ଚାଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମର ଡାହା ଦିଗରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅଛନ୍ତି, ତୁମର ବାମ ଦିଗରେ ଅଚ୍ୟୁତ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଅଛନ୍ତି।
ତ୍ଵତ୍ସ୍ଵେଦାଦଂବୁନିଧଯସ୍ତଵ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ସମୀରଣଃ 4.1.13.
ତୁମର ଘମରୁ ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ତୁମର କାନରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ରାଜନ୍ଯଵର୍ଯାସ୍ତେ ବାହୁ ଵୈଶ୍ଯା ଊରୁସମୁଦ୍ଭଵାଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ ହେଉଛି ତୁମର ବାହୁ, ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ତୁମର ଉରୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତ୍ଵଂ ପୁଂ ପ୍ରକୃତିରୂପେଣ ବ୍ରହ୍ମାଂଡମସୃଜଃ ପୁରା
ତୁମେ ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରକୃତି ଭାବରେ, ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା।
ଅତସ୍ତ୍ଵତ୍ତୋ ନ ମନ୍ଯେଽହଂ କିଂଚିଦ୍ଭିନ୍ନଂ ଜଗନ୍ମଯ
ଏହିପରି, ହେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମୁଁ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ କୌଣସି ଜିନିଷକୁ ତୁମରୁ ଅଲଗା ଭାବି ନାହିଁ।
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଽଭ୍ଯଂ ନମୋନମଃ
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଦେଵେଶ ସ୍ତସ୍ମିନ୍ପୂତାତ୍ମନି ପ୍ରଭୁଃ
ଏପରି ଶୁଧ୍ଧ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କୁ ଗୁଣଗାନ କରିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସର୍ଵଗୋ ମମ ରୂପେଣ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାଵବୋଧକଃ
ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମୋ ରୂପରେ ଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜଣାଇଥାଏ।
ତଵ ଲିଂଗମିଦଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତୀହ ମାନଵାଃ
ଏଠାରେ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯେଉଁ ମାନବ ଦେଖିବେ,
ପଵମାନେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ମଧ୍ଯେ ଜନ୍ମସକୃନ୍ନରଃ
ପବମାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଜନ୍ମରେ ଏକଥର ଦେଖିଲେ,
ସୁଗଂଧଚଂଦନୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମୋ ଲୋକରେ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ।
ପାଵମାନଂ ସମାରାଧ୍ଯ ପୂତୋ ଭଵତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 4.1.13.
ପବମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରିଲେ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର ହେଇଯାଏ।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ କୁବେରସ୍ଯ ଶ୍ରୀମତ୍ଯେଷାଲକାପୁରୀ
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ପୂର୍ବ ଦିଗରେ କୁବେରଙ୍କର ଅତି ଶ୍ରୀମୟ ଅଳକା ନଗର ଅଛି।
ଶଂଭୋଃ ସଖିତ୍ଵମାପେଦେ ନାଥୋସ୍ଯା ଭକ୍ତିଯୋଗତଃ
ଭକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯଯା ସଖିତ୍ଵମାପନ୍ନୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯଧୂର୍ଜଟେଃ
ଏହି ଉପାୟରେ ସେ ଦେବଦେବ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କର ସାଥୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୋତୁଂ ମମ ମନଃ ଶ୍ରୁତିଗୋଚରତାଂ ଗତମ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ମନ ଏବେ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛି।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ଶିଵଶର୍ମନ୍ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ପରିଶୁଦ୍ଧେଂଦ୍ରିଯେଶ୍ଵର
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ଶିବଶର୍ମଣ, ବଡ଼ ପଣ୍ଡିତ, ଶୁଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନାଥ।
ସୁହୃଦି ପ୍ରେମସଂପନ୍ନେ ତ୍ଵଯ୍ଯନୁଦ୍ଯଂ ନ କିଂଚନ
ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଗୁପ୍ତ ରହିନଥାଏ।
ଆସୀତ୍କାଂପିଲ୍ଯନଗରେ ସୋମଯାଜିକୁଲୋଦ୍ଭଵଃ
କାମ୍ପିଳ୍ୟ ନଗରରେ ସୋମୟାଜି ବଂଶର ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଵେଦଵେଦାଂଗଵେଦାର୍ଥାନ୍ଵେଦୋକ୍ତାଚାରଚଂଚୁରଃ
ସେ ବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ, ବେଦର ଅର୍ଥ ଓ ବେଦ ଆଦେଶିତ ଆଚରଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିଶୁଶ୍ରୂଷଣରତୋ ଵେଦାଧ୍ଯଯନତତ୍ପରଃ
ଅଗ୍ନିର ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ଓ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ।
କୃତୋପନଯନଃ ସୋଥ ଵିଦ୍ଯାଂ ଜଗ୍ରାହ ଭୂରିଶଃ 4.1.13.
ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ପରେ ସେ ବହୁ ଜ୍ଞାନ ଅଧିଗମନ କରିଥିଲେ।
ଆଦାଯାଦାଯ ବହୁଶୋ ଧନଂ ମାତୁଃ ସକାଶତଃ
ସେ ମାଆଙ୍କ ପାଖରୁ ବାରମ୍ବାର ବହୁ ଧନ ନେଇଥିଲେ।
ସଂତ୍ଯକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରଃ ସଂଧ୍ଯାସ୍ନାନପରାଙ୍ମୁଖଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଚରଣ ଛାଡିଦେଲେ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ନାହାନ ରୀତିରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ନଟପାଖଂଡିଭଂଡୈଶ୍ଚ ବଦ୍ଧପ୍ରେମପରଂପରଃ
ନଟ, ଠକ, ହସାଇବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ପ୍ରେମର ଶୃଙ୍ଖଳା ଗଠନ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରେରିତୋପି ଜନନ୍ଯା ସ ନ ଯାତି ପିତୁରଂତିକମ୍
ମାଆ ଉତ୍ସାହିତ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉନଥିଲେ।