ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ମହାଭାଗୋ ଵର୍ଷାଣାମଯୁତଂ ଶତମ୍
ବାରାଣସୀରେ ସେ ପୁନ୍ୟବାନ ଜଣେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଜୀବନ କାଟିଥିଲେ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୂତାତ୍ମା ଜାଯତେ ନରଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଉଵାଚ ଚ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା କରୁଣାମୃତସାଗରଃ
ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ କହିଲେ, କରୁଣାର ଅମୃତ ସାଗର।
ଅନେନ ତପସୋଗ୍ରେଣ ଲିଂଗସ୍ଯାରାଧନେନ ଚ
ଏହି କଠିନ ତପସ୍ୟା ଓ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା।
ଦେଵଦେଵମହାଦେଵ ଦେଵାନାମଭଯପ୍ରଦ
ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମହାଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା।
ଵେଦାସ୍ତ୍ଵାଂ ନ ଚ ଵିଂଦଂତି କିମାତ୍ମକ ଇତି ପ୍ରଭୋ 4.1.13.
ବେଦମାନେ ତୁମକୁ ଜଣା ପାରିନାହନ୍ତି, ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମର ସ୍ୱଭାବ କଣ ତାହା ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵୋପି ଗିରାଂ ଗୋଚରୋ ନ ଚ ଵାକ୍ପତେଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ବାଣୀର ଅପରିଚୟରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ବାକ୍ପତି ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରସହ୍ଯ ପ୍ରମିମୀତେଶ ଭକ୍ତିର୍ମାଂସ୍ତୁତିକର୍ମଣି
ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଭକ୍ତି ମାତ୍ର ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରିବାରେ ବାଧ୍ୟ କରେ।
ଵିଶ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ନାସ୍ତି ଵୈ ଭେଦସ୍ତ୍ଵମେକଃ ସର୍ଵଗୋ ଯତଃ
ତୁମେ ସାରା ବିଶ୍ୱ; ଏଠାରେ କୌଣସି ଭେଦ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ଏକା ଏବଂ ସବୁଠି ବ୍ୟାପିତ।
ସର୍ଗାତ୍ପୁରା ଭଵାନେକୋ ରୂପନାମ ଵିଵର୍ଜିତଃ
ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ, ତୁମେ ଏକା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଥିଲା, ତୁମେ ରୂପ ଓ ନାମ ବିନା ଥିଲା।
ଯଦୈକଲୋ ନ ଶକ୍ନୋଷି ରଂତୁଂ ସ୍ଵୈରଚର ପ୍ରଭୋ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏକା ଥିଲା ଓ ଏକା ରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା।
ତ୍ଵମେକୋ ଦ୍ଵିତ୍ଵମାପନ୍ନଃ ଶିଵଶକ୍ତିପ୍ରଭେଦତଃ
ତୁମେ ଏକା ଥିଲା, ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିର ଭେଦ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଶିଵଶକ୍ତିଭ୍ଯା ଯୁଵାଭ୍ଯାଂ ନିଜଲୀଲଯା
ତୁମର ନିଜ ଲୀଳାରେ, ଶିବ ଓ ଶକ୍ତି ଦୁଇଜଣ ଏକସাথে ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ଜ୍ଞାନଶକ୍ତିର୍ଭଵାନୀଶ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିରୁମା ସ୍ମୃତା
ହେ ଭବାନୀଶ୍ୱର, ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଭବାନୀ; ଇଚ୍ଛା ଶକ୍ତି ଉମା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ।
ଦକ୍ଷିଣାଂଗଂ ତଵ ଵିଧିର୍ଵାମାଂଗଂ ତଵ ଚାଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମର ଡାହା ଦିଗରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅଛନ୍ତି, ତୁମର ବାମ ଦିଗରେ ଅଚ୍ୟୁତ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଅଛନ୍ତି।
ତ୍ଵତ୍ସ୍ଵେଦାଦଂବୁନିଧଯସ୍ତଵ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ସମୀରଣଃ 4.1.13.
ତୁମର ଘମରୁ ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ତୁମର କାନରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ରାଜନ୍ଯଵର୍ଯାସ୍ତେ ବାହୁ ଵୈଶ୍ଯା ଊରୁସମୁଦ୍ଭଵାଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ ହେଉଛି ତୁମର ବାହୁ, ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ତୁମର ଉରୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତ୍ଵଂ ପୁଂ ପ୍ରକୃତିରୂପେଣ ବ୍ରହ୍ମାଂଡମସୃଜଃ ପୁରା
ତୁମେ ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରକୃତି ଭାବରେ, ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା।
ଅତସ୍ତ୍ଵତ୍ତୋ ନ ମନ୍ଯେଽହଂ କିଂଚିଦ୍ଭିନ୍ନଂ ଜଗନ୍ମଯ
ଏହିପରି, ହେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମୁଁ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ କୌଣସି ଜିନିଷକୁ ତୁମରୁ ଅଲଗା ଭାବି ନାହିଁ।
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତୁଽଭ୍ଯଂ ନମୋନମଃ
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର!
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ଦେଵେଶ ସ୍ତସ୍ମିନ୍ପୂତାତ୍ମନି ପ୍ରଭୁଃ
ଏପରି ଶୁଧ୍ଧ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କୁ ଗୁଣଗାନ କରିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସର୍ଵଗୋ ମମ ରୂପେଣ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵାଵବୋଧକଃ
ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ମୋ ରୂପରେ ଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜଣାଇଥାଏ।
ତଵ ଲିଂଗମିଦଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଯେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଂତୀହ ମାନଵାଃ
ଏଠାରେ ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯେଉଁ ମାନବ ଦେଖିବେ,
ପଵମାନେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ମଧ୍ଯେ ଜନ୍ମସକୃନ୍ନରଃ
ପବମାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ଜନ୍ମରେ ଏକଥର ଦେଖିଲେ,
ସୁଗଂଧଚଂଦନୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ମମ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ମୋ ଲୋକରେ ସୁଗନ୍ଧ ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ।
ପାଵମାନଂ ସମାରାଧ୍ଯ ପୂତୋ ଭଵତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ 4.1.13.
ପବମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କରିଲେ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର ହେଇଯାଏ।
ଗଣାଵୂଚତୁଃ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ କୁବେରସ୍ଯ ଶ୍ରୀମତ୍ଯେଷାଲକାପୁରୀ
ଗଣମାନେ କହିଲେ: ପୂର୍ବ ଦିଗରେ କୁବେରଙ୍କର ଅତି ଶ୍ରୀମୟ ଅଳକା ନଗର ଅଛି।
ଶଂଭୋଃ ସଖିତ୍ଵମାପେଦେ ନାଥୋସ୍ଯା ଭକ୍ତିଯୋଗତଃ
ଭକ୍ତି ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯଯା ସଖିତ୍ଵମାପନ୍ନୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯଧୂର୍ଜଟେଃ
ଏହି ଉପାୟରେ ସେ ଦେବଦେବ ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କର ସାଥୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୋତୁଂ ମମ ମନଃ ଶ୍ରୁତିଗୋଚରତାଂ ଗତମ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମୋର ମନ ଏବେ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛି।