ଋଣାପନୁତ୍ତଯେ ମାତୁଃ କାରିତୋ ନ ଜଲାଶଯଃ
ମାଆଙ୍କର ଋଣ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ କେବେ ଜଳାଶୟ ତିଆରି କରିନାହିଁ।
ଛତ୍ରୋପାନତ୍କୁଂଡିକାଶ୍ଚ ନାଧ୍ଵଗାଯ ସମର୍ପିତାଃ
ପଥିକଙ୍କୁ ଛତା, ଚପଲ ଓ ଜଳପାତ୍ର ଦାନ କରିନାହିଁ।
ନ ଚ କନ୍ଯାଵିଵାହାର୍ଥଂ ଵସୁ କ୍ଵାପି ମଯାର୍ପିତମ୍
କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କନ୍ୟା ବିବାହ ପାଇଁ ଧନ ଦାନ କରିନାହିଁ।
ନ ଵାଜପେଯାଵଭୃଥେ ସ୍ନାତୋ ଲୋଭଵଶାଦହମ୍ 4.1.7.
ଲୋଭରେ ମୁଁ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଅନ୍ତେ ସ୍ନାନ କରିନାହିଁ।
ନ ମଯା ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵାଲଯଂ ଶୁଭମ
ମୁଁ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରି ଶୁଭ ଦେବାଳୟ ତିଆରି କରିନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୋରାଯତନଂ ନୈଵ କୃତଂ ସର୍ଵସମୃଦ୍ଧିଦମ୍
ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେବାଳୟ ମୁଁ ତିଆରି କରିନାହିଁ।
ନ ଗୌରୀ ନ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚିତ୍ରେପି ପରିଲେଖିତେ
ମୁଁ ଚିତ୍ରରେ ଗୌରୀ କିମ୍ବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଅଙ୍କନ କରିନାହିଁ।
ସୁସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ଵିଚିତ୍ରାଣି ନୋଜ୍ଜ୍ଵଲାନ୍ଯଂବରାଣ୍ଯପି
ମୁଁ ସୁନ୍ଦର, ବିଭିନ୍ନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଷାକ ଦାନ କରିନାହିଁ।
ନ ତିଲାଶ୍ଚ ଘୃତେନାକ୍ତାଃ ସୁସମିଦ୍ଧେ ହୁତାଶନେ
ଘିରେ ଲପେଟା ତିଳକୁ ଭଲ ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇନଥିଲା।
ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ପାଵମାନୀ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମଂଡଲାନି ଚ
ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ମଣ୍ଡଳ ପାଠ କରାଯାଇନଥିଲା।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥ ସେଵା ନ କୃତା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚାର୍କଂ ତ୍ରଯୋଦଶୀମ୍
ପବିତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ସେବା କରାଯାଇନଥିଲା, ଏବଂ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଛାଡି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇନଥିଲା।
ଶଯନୀଯଂ ନ ଚୋତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ମୃଦୁଲା ଚ ପ୍ରତୂଲିକା
ଶୟନ ଛାଡାଯାଇନଥିଲା, ଓ ତକିଆ ମୃଦୁ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲା।
ଅଜାଶ୍ଵମହିଷୀ ମେଷୀ ଦାସୀ କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ତିଲାଃ
ଏକ ମେଁଦି, ଘୋଡା, ମହିଷ, ଭେଡ଼ା, ଦାସୀ, କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଓ ତିଳ ଦାନ କରାଯାଇନଥିଲା।
ପାଦାଭ୍ଯଂଗଂ ଦୀପଦାନଂ ପ୍ରପାଦାନଂ ଵିଶେଷତଃ 4.1.7.
ପାଦ ମସାଜ, ଦୀପ ଦାନ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରାଯାଇନଥିଲା।
ନିତ୍ଯଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଭୂତବଲିଂ ତଥାଽତିଥି ସମର୍ଚନମ୍
ନିତ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଭୂତବଳି ଓ ଅତିଥି ସମ୍ମାନ କରାଯାଇନଥିଲା।
ନ ଯମଂ ଯମଦୂତାଂଶ୍ଚ ନଯାମୀରପି ଯାତନାଃ
ମୁଁ କାହାକୁ ଯମ, ଯମଦୂତ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ନେଇଯାଉନଥିଲି।
କୃଚ୍ଛ୍ରଚାଂଦ୍ରାଯଣାଦୀନି ତଥା ନକ୍ତଵ୍ରତାନି ଚ
କୃଚ୍ଛ୍ର, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପବାସ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇନଥିଲା।
ଗଵାହ୍ନିକଂ ଚ ନୋଦତ୍ତଂ କୋକଂଡୂତିର୍ନ ଵୈ କୃତା
ଗାଁର ଦୈନିକ ସେବା ଦିଆଯାଇନଥିଲା, ଓ ଜଳ ଛିଟା ଦେବା ରିତି କରାଯାଇନଥିଲା।
ନାର୍ଥିନଃ ପ୍ରାର୍ଥିତୈରର୍ଥୈଃ କୃତାର୍ଥା ହି ମଯା କୃତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଧନ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ।
ନ ଵେଦା ନ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ନାର୍ଧୋ ଦାରା ନ ନୋ ସୁତଃ
ମୋ ପାଖରେ ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର, ଅର୍ଧାଙ୍ଗିନୀ କିମ୍ବା ପୁଅ କିଛି ନାହିଁ।
ଶିଵଶର୍ମେତି ସଂଚିଂତ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ସଂଧାଯ ସର୍ଵତଃ
‘ଶିବ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ’ ବିଚାର କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲି।
ଯାଵତ୍ସ୍ଵସ୍ଥୋସ୍ତି ମେ ଦେହୋ ଯାଵନ୍ନେଂଦ୍ରିଯଵିକ୍ଲଵଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ଦେହ ସ୍ୱସ୍ଥ ଅଛି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ଅଛି,
ଦିନାନି ପଂଚପାଣ୍ଯେଵମତିଵାହ୍ଯ ଗୃହୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ପଞ୍ଚ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ଏଭଳି ଭାବରେ ଘରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀମେକାଂ ପ୍ରାତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିଧାଯ ଚ 4.1.7.
ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି, ପ୍ରଭାତରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ପରେ,
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ନିର୍ଵାଣପଦନିଃଶ୍ରେଣିକାଂ ପରାମ୍
ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତି ପଥର ସିଢ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଥ ପଂଥାନମାକ୍ରମ୍ଯ କିଯଂତମପି ସ ଦ୍ଵିଜଃ
ତାପରେ, ପଥରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଯେତେ ଦୂର ପାରିବେ, ଯାଆନ୍ତି।
ଭୁଵି ତୀର୍ଥାନ୍ଯନେକାନି ଲୋଲମାଯୁଶ୍ଚଲଂ ମନଃ
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଜୀବନ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ମନ ଚଞ୍ଚଳ ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଂ ଚ ପୁରୀଂ ଗତ୍ଵା ସରଯୂମଵଗାହ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ଯାଇ ସରୟୂ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଏ,
ପଂଚରାତ୍ରମୁଷିତ୍ଵା ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପରିଭୋଜ୍ଯ ଚ
ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚରାତ୍ର ରହି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ,
ସିତାଽସିତେ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠେ ଯତ୍ରାସ୍ତାଂ ସୁରଦୁର୍ଲଭେ
ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ନଦୀରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ କଳା ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଜଳ ରହିଛି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ,