ଅତ୍ରାଶ୍ଵିନୌ ସମାଗତ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଚ ଶଂକରମ୍
ଏଠାରେ, ଦୁଇ ଆଶ୍ୱିନ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
କାମଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ଚୈଵ ତୀର୍ଥଂ ପାଂଡଵସଂଜ୍ଞିତମ୍ 1.3.1.6.
‘ପାଣ୍ଡବ’ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଇଚ୍ଛା ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅତ୍ର ଧାତ୍ରୀ ସମାଗତ୍ଯ ସର୍ଵୌଷଧିଫଲାନ୍ଵିତା
ଏଠାରେ, ଧାତ୍ରୀ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଫଳ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ।
ଆଷାଢେ ମାସି ସଂତ୍ଯକ୍ତା ଵିଶ୍ଵେଦେଵା ମହାବଲାଃ
ଆଷାଢ଼ ମାସରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ।
ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ମହାତୀର୍ଥଂ ସୋମସୂର୍ଯୋତ୍ତରାଶ୍ରଯମ୍
ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବଡ଼ ପବିତ୍ର 'ବୈଶ୍ୱଦେବ' ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ପରିତୋ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ତୀର୍ଥଂ ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଶୋଭନେ
ସୁନ୍ଦର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସବୁଦିଅଁ ଦେଖାଯାଏ।
ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୁରା ପୁଣ୍ଯା ସ୍କଂଦନଦୀ ସ୍ଥିତା
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର 'ସ୍କନ୍ଦ' ନଦୀ ଅଛି।
ପଶ୍ଚିମସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଖ୍ଯାତା ପରା କୁଂଭନଦୀ ଶୁଭା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଓ ଶୁଭ 'କୁମ୍ଭ' ନଦୀ ଅଛି।
ଗଂଗା ଚ ମୂଲଭାଗସ୍ଥା ଯମୁନା ଗଗନେ ସ୍ଥିତା
ଗଙ୍ଗା ମୂଳ ଭାଗରେ ରହିଲା, ଯମୁନା ଆକାଶରେ ବସିଗଲା।
ବହୂନ୍ଯପି ଚ ତୀର୍ଥାନି ସଂଭୂତାନି ସମଂତତଃ
ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଚାରିପାଖରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତପୋଭିର୍ବହୁଭିସ୍ସୋଯଂ ଶୋଣାଦ୍ରୀଶମତୋଷଯତ୍
ଅନେକ ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ଶୋଣାଦ୍ରୀର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଖ୍ଯାତାଶ୍ଚ ପ୍ରକାଶଂତେ ଦୁର୍ବୋଧାସ୍ତ୍ଵଲ୍ପଚେତସାମ୍ ।। 1.3.1.6.
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
କଥମେକତ୍ର ସାଂନିଧ୍ଯଂ ଲଭେରନ୍ଭୁଵି ମାନଵାଃ
ମାନବମାନେ କିପରି ଏହାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ପାଇପାରିବେ?
ଅଂତର୍ନିଗୂଢତେଜାସ୍ତ୍ଵଂ ଗତ୍ଵା ଯସ୍ସକଲୈଃ ସୁରୈଃ
ତୁମର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ତେଜ ଲୁଚିଥିଲା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଗଲା।
ଅହଂ ଚ ଶଂଭୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତପସାରୁଣପର୍ଵତମ୍
ମୁଁ ଅରୁଣ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମକୃତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵିମାନଂ ଵିଵିଧୋତ୍ସଵମ୍
ବିଶ୍ବକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ଦୁର୍ଗ, ଅନେକ ଉତ୍ସବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୁଁ ପାଇଥିଲି।
ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନ୍ଯଵାପୁର୍ମୁନିପୁଂଗଵାଃ
ମହାନ ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧିଗତ କରିଥିଲେ।
ମଯା ଚ ଶଂଭୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କୃତାଗ୍ନ୍ଯାହୁତିସଂଭଵାଃ
ମୁଁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଇ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତାହା ପାଇଥିଲି।
ହତଶତ୍ରୁଗଣୈଭୂପୈର୍ଲବ୍ଧରାଜ୍ଯୈଃ ପୁରା ନୃପୈଃ
ପୂର୍ବକାଳରେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ହତ ହେଇ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିବା ରାଜାମାନେ—
ଇଦମନୁଭଵଵୈଭଵଂ ଵିଚିତ୍ରଂ ଦୁରିତହରଂ ଶିଵଲିଂଗମଦ୍ରିରୂପମ୍
—ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଶ୍ରୀମୟ ଅନୁଭବ, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଶିବଲିଙ୍ଗ ଆଦ୍ରିରୂପ ଦେଖିଥିଲେ।
ଅଵନତଜନରକ୍ଷଣୋଚିତସ୍ଯ ସ୍ମରଣନିରାକୃତଵିଶ୍ଵକଲ୍ମଷସ୍ଯ
ଯେଉଁମାନେ ନମନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଏହା ଯୋଗ୍ୟ; ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ବର ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର କରିଦିଏ।
ପ୍ରାଣିନାମପି ସର୍ଵେଷାମୁପଶାଂତିଂ କଥଂ ଗତଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ କିପରି ଶାନ୍ତି ମିଳିଲା?
ତୀର୍ଥାନାମୁଦ୍ଭଵଃ ପୁଣ୍ଯାତ୍କଥଂ ଚାରୁଣପର୍ଵତାତ୍
ଅରୁଣ ପର୍ବତରୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା?
ଦ୍ଵାପରଂ ହାଟକଗିରିଃ କଲୌ ମରକତାଚଲଃ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ହାଟକ ପର୍ବତ, କଳି ଯୁଗରେ ମରକତ ପର୍ବତ।
ବହୁଯୋଜନପର୍ଯଂତଂ କୃତେ ଵହ୍ନିମଯେ ସ୍ଥିତେ
କୃତ ଯୁଗରେ, ଏହା ଅନେକ ଯୋଜନ ଯାଏଁ ବିସ୍ତାରିତ ଥିଲା ଏବଂ ଅଗ୍ନିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଶନୈଃ ଶାଂତୋରୁଣାଦ୍ରୀଶଃ ଶ୍ରୀମାନଭ୍ଯର୍ଥିତଃ ସୁରୈଃ
ଧୀରେ ଧୀରେ, ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ଅରୁଣାଦ୍ରୀର ଶ୍ରୀମୟ ପ୍ରଭୁ ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲେ।
ଅଥ ଗୌରୀ ମୁନିଂ ପ୍ରାହ କଥଂ ଶାଂତୋଽରୁଣାଚଲଃ
ତାପରେ ଗୌରୀ ମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ଅରୁଣାଚଳ କିପରି ଶାନ୍ତ ହେଲା?
ଇତି ତସ୍ଯା ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୌତମସ୍ତ୍ଵଭ୍ଯଭାଷତ
ଗୌରୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଗୌତମ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପୁରା ସୁରାଃ ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରୁରଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କ୍ରତୁସଂଭଵୈଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଦେବତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜା କରି ଶ୍ରୀଅରୁଣାଚଳଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଭଗଵନ୍ନରୁଣାଦ୍ରୀଶ ସର୍ଵଲୋକହିତାଵହ
ହେ ଅରୁଣାଦ୍ରୀର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକାରୀ!