ଧନ୍ଯା ସା ଜନନୀ ଲୋକେ ଧନ୍ଯୋସୌ ଜନକଃ ପୁନଃ 4.1.4.
ଏହି ସଂସାରରେ ସେଇ ମାଆ ଧନ୍ୟା, ଏବଂ ସେଇ ବାପା ମଧ୍ୟ ପୁନି ଧନ୍ୟ।
ପିତୃଵଂଶ୍ଯାମାତୃଵଂଶ୍ଯାଃପତିଵଂଶ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରଯଃ
ପିତାଙ୍କ ବଂଶ, ମାଆଙ୍କ ବଂଶ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବଂଶ—ଏଇ ତିନି ବଂଶ।
ଶୀଲଭଂଗେନ ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାଃ ପାତଯଂତି କୁଲତ୍ରଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅସଦ୍ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନୀତି ଭଙ୍ଗ କରି ଏଇ ତିନି ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଅନ୍ତି।
ପତିଵ୍ରତାଯାଶ୍ଚରଣୋ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ସ୍ପୃଶେଦ୍ଭୁଵମ୍
ଯେଉଁଠି ଏକ ପତିବ୍ରତା ଝିଅଙ୍କ ପାଦ ମାଟିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ—
ବିଭ୍ଯତ୍ପତିଵ୍ରତାସ୍ପର୍ଶଂ କୁରୁତେ ଭାନୁମାନପି
ପତିବ୍ରତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରେ।
ଆପଃ ପତିଵ୍ରତା ସ୍ପର୍ଶମଭିଲଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଦା
ପତିବ୍ରତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ଜଳ ସବୁବେଳେ ଆଶା କରେ।
ଗୃହେଗୃହେ ନ କିଂ ନାର୍ଯୋ ରୂପଲାଵଣ୍ଯଗର୍ଵିତାଃ
କେଉଁ ଘର ଅଛି ଯେଉଁଠି ରୂପ ଓ ଲାଜରେ ଗର୍ବିତ ଝିଅମାନେ ନାହାନ୍ତି?
ଭାର୍ଯା ମୂଲଂ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ମୂଲଂ ସୁଖସ୍ଯ ଚ
ଘରସ୍ଥ ଜୀବନର ମୂଳ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସୁଖର ମୂଳ ମଧ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା।
ପରଲୋକସ୍ତ୍ଵଯଂ ଲୋକୋ ଜୀଯତେ ଭାର୍ଯଯା ଦ୍ଵଯମ୍
ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ, ଦୁଇଁଟି ମଧ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥାଏ।
ଗୃହସ୍ଥଃ ସ ହି ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଯସ୍ଯ ଗେହେ ପତିଵ୍ରତା
ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ପତିବ୍ରତା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠିକୁ ଘରସ୍ଥ ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ଯଥା ଗଂଗାଽଵଗାହେନ ଶରୀରଂ ପାଵନଂ ଭଵେତ୍ 4.1.4.
ଯେପରି ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଦେହ ପବିତ୍ର ହୁଏ—
ଅନୁଯାତି ନ ଭର୍ତାରଂ ଯଦି ଦୈଵାତ୍କଥଂଚନ
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ କେବଳ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିପାରିବେନାହିଁ—
ତଦ୍ଵୈଗୁଣ୍ଯାଦପିସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପତିଃ ପତତି ନାନ୍ଯଥା
ସେ ଦୋଷରେ, ସ୍ୱାମୀ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଖସିଯାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣରୁ ନୁହେଁ।
ପତ୍ଯୌ ମୃତେ ଚ ଯାଯୋଷିଦ୍ଵୈଧଵ୍ଯଂ ପାଲଯେତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଯଦି ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ଭାର୍ଯ୍ୟା ଉଚିତ ସବୁପ୍ରକାରେ ବିଧବା ଧର୍ମ ରଖିବା।
ଵିଧଵା କବରୀବଂଧୋ ଭର୍ତୃବଂଧାଯ ଜାଯତେ
ବିଧବା ଖୋଲା କେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ବାନ୍ଧିବାକୁ ଆସିଛି।
ଏକାହାରଃ ସଦା କାର୍ଯୋ ନ ଦ୍ଵିତୀଯଂ କଦାଚନ
ସେ ସଦା ଏକବାର ଖାଇବା ଉଚିତ, କେବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମାସୋପଵାସଂ ଵା କୁର୍ଯାଚ୍ଚାଂଦ୍ରାଯଣମଥାପି ଵା
ସେ ମାସିକ ଉପବାସ କରିପାରିବେ, କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରିବେ।
ଯଵାନ୍ନୈର୍ଵା ଫଲାହାରୈଃ ଶାକାହାରୈଃ ପଯୋଵ୍ରତୈଃ
ଯବ ଭୋଜନ, ଫଳ, ଶାକ, କିମ୍ବା ଦୁଧ ଭୋଜନରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରିବେ।
ପର୍ଯଂକଶାଯିନୀ ନାରୀ ଵି ଧଵା ପାତଯେତ୍ପତିମ୍
ବିଧବା ଯଦି ଖଟିଆରେ ଶୁଏ, ତେବେ ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ଅପମାନ କରେ।
ନ ଚାଂଗୋଦ୍ଵର୍ତନଂ କାର୍ଯଂ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵିଧଵଯା କ୍ଵଚିତ୍
ବିଧବା ମହିଳା କେବେ ତେଲ ଲଗାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତର୍ପଣଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ କାର୍ଯଂ ଭର୍ତୁଃ କୁଶତିଲୋଦକୈଃ 4.1.4.
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ପତିଙ୍କ ପାଇଁ କୁଶ ଓ ତିଳ ଦିଆ ପାଣିରେ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତୁ ପୂଜନଂ କାର୍ଯଂ ପତି ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ନ ଚାନ୍ଯଥା
ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ନୁହେଁ।
ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ ଲୋକେ ଯଚ୍ଚ ପତ୍ଯୁଃ ସମୀହିତମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଯାହା ସବୁଠୁ ଆକାଂକ୍ଷିତ, ଏବଂ ପତିଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଯାହା, ସେ ସେଗୁଡିକୁ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୈଶାଖେ କାର୍ତିକେ ମାଘେ ଵିଶେଷନିଯମାଂଶ୍ଚରେତ୍
ବୈଶାଖ, କାର୍ତିକ ଓ ମାଘ ମାସରେ ବିଶେଷ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୈଶାଖେ ଜଲକୁଂଭାଂଶ୍ଚ କାର୍ତିକେ ଘୃତଦୀପକାଃ
ବୈଶାଖ ମାସରେ ଜଳ କୁଂଭ ଦେବା ଉଚିତ, କାର୍ତିକ ମାସରେ ଘୃତ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରପା କାର୍ଯା ଚ ଵୈଶାଖେ ଦେଵେ ଦେଯା ଗଲଂତିକା
ବୈଶାଖ ମାସରେ ଜଳ ପାନ କେନ୍ଦ୍ର କରିବା ଉଚିତ, ଦେବତାଙ୍କୁ ମାଳା ଦେବା ଉଚିତ।
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାଂବୂଲଂ ପୁଷ୍ପଦାନଂ ତଥୈଵ ଚ
କପୂର, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଫୁଲ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ପାନାନି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଦ୍ରାକ୍ଷା ରଂଭା ଫଲାନି ଚ
ବିଭିନ୍ନ ପାନୀୟ, ଦ୍ରାକ୍ଷା, କଦଳୀ ଓ ଫଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଊର୍ଜେ ଯଵାନ୍ନମଶ୍ନୀଯାଦେକାନ୍ନମଥଵା ପୁନଃ
ଉର୍ଜା ମାସରେ ଯବ ଭୋଜନ କିମ୍ବା ଏକବାର ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
କାର୍ତିକେ ଵର୍ଜଯେତ୍ତୈଲଂ କାର୍ତିକେ ଵର୍ଜଯେ ନ୍ମଧୁ
କାର୍ତିକ ମାସରେ ତେଲ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମଧୁ ମଧ୍ୟ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।