ଅନଲଂକୃତମାତ୍ମାନଂ ତଵ ନୋ ଦର୍ଶଯେତ୍କ୍ଵଚିତ୍ 4.1.4.
ସେ କେବେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଳଙ୍କାର ବିନା ନିଜକୁ ଦେଖାଏନି।
ନ ଚ ତେ ନାମ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ତଵାଯୁଷ୍ଯଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ତୁମର ଆୟୁ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ସେ କେବେ ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେନି।
ଆକ୍ରୁଷ୍ଟାପି ନ ଚାକ୍ରୋଶେତ୍ତାଡିତାପି ପ୍ରସୀଦତି
ଗାଳି ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ଚିତ୍କାର କରେନି, ମାଡ଼ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଶାନ୍ତ ଓ ଦୟାଳୁ ରହେ।
ଆହୂତା ଗୃହକାର୍ଯାଣି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗଚ୍ଛତି ସତ୍ଵରମ୍
ଡାକିଲେ, ସେ ଘର କାମ ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ଆସେ।
ନ ଚିରଂ ତିଷ୍ଠତି ଦ୍ଵାରି ନ ଦ୍ଵାରମୁପସେଵତେ
ସେ ଦ୍ୱାରରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେନି, ନାହିଁ କିଛି କାମ ଛଡ଼ା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଏ।
ପୂଜୋପକରଣଂ ସର୍ଵମନୁକ୍ତା ସାଧଯେତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଦରକାର, ସେ ନିଜେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, କିଛି କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷମାଣାଵସରଂ ଯଥାକାଲୋଚିତଂ ହି ଯତ୍
ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ଅପେକ୍ଷା କରେ, ସମୟ ଓ ଅବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରେ।
ସେଵତେ ଭର୍ତ୍ତୁରୁଚ୍ଛିଷ୍ଟମିଷ୍ଟମନ୍ନଂ ଫଲାଦିକମ୍
ସେ ପତିଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ, ପସନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ, ଫଳ ଓ ଆଦି ଜିନିଷ ସେବନ କରେ।
ଅଵିଭଜ୍ଯ ନ ଚାଶ୍ନୀଯାଦ୍ଦେଵପିତ୍ରତିଥିଷ୍ଵପି
ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅଂଶ ବାଣ୍ଟିବା ବିନା କେବେ ଖାଏନି।
ସଂଯତୋପସ୍କରାଦକ୍ଷା ହୃଷ୍ଟା ଵ୍ଯଯ ପରାଙ୍ମୁଖୀ
ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାରରେ ସଂଯମୀ, କାମକୁସଳ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଖର୍ଚ୍ଚ ପ୍ରତି ଅଲିପ୍ତ।
ଦୂରତୋ ଵର୍ଜଯେଦେଷା ସମାଜୋତ୍ସଵଦର୍ଶନମ୍ 4.1.4.
ସେ ଦୂରରୁ ସମାଜ ଓ ଉତ୍ସବରେ ଯିବାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ସୁଖସୁପ୍ତଂ ସୁଖାସୀନଂ ରମମାଣଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜେ ସୁଖରେ ଶୁଇଥିବା, ସୁବିଧାରେ ବସିଥିବା, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା—
ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମିଣୀ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ସ୍ଵମୁଖଂ ନୈଵ ଦର୍ଶ ଯେତ୍
ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିବା ଜଣେ ଜନାନୀ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ମୁହଁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସୁସ୍ନାତା ଭର୍ତୃଵଦନମୀହତେନ୍ଯସ୍ଯ ନ କ୍ଵଚିତ୍
ସେ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ଆଶାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପତିଙ୍କର ମୁହଁ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ହରିଦ୍ରାଂ କୁଂକୁମଂ ଚୈଵ ସିଂଦୂର କଜ୍ଜଲଂ ତଥା
ହଳଦୀ, କୁଙ୍କୁମ, ସିନ୍ଦୂର ଓ କଜଳ—
କେଶସଂସ୍କାରକବରୀ କରକର୍ଣାଦିଭୂଷଣମ୍
କେଶ ଶୃଙ୍ଗାର, ଚୁଡ଼ି, ହାତ ଓ କାନ ଭୂଷଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶୃଙ୍ଗାର—
ନ ରଜକ୍ଯା ନ ହୈତୁକ୍ଯା ତଥା ଶ୍ରମଣଯା ନ ଚ
ଏହି ସବୁ କାମ ଧୋବିଣୀ, କାରଣ ବିନା କିମ୍ବା ଏକ ତ୍ୟାଗୀ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭର୍ତୃଵିଦ୍ଵେଷିଣୀଂ ନାରୀଂ ନୈଷା ସଂଭାଷତେ କ୍ଵଚିତ୍
ପତିଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଜଣେ ଜନାନୀ ସହ କେବେ ମଧ୍ୟ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋଲୂଖଲେ ନ ମୁସଲେ ନ ଵର୍ଦ୍ଧନ୍ଯାଂ ଦୃଷଦ୍ଯପି
ଉଲୁଖଳ, ମୁସଳ କିମ୍ବା ଚକି ପାଖରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵିନା ଵ୍ଯଵାଯସମଯଂ ପ୍ରାଗଲ୍ଭ୍ଯଂ ନ କ୍ଵଚିଚ୍ଚରେତ୍
ଯୁଗଳ ମିଳନ ସମୟ ଛଡ଼ା, କେବେ ମଧ୍ୟ ଅତି ସ୍ଫୁର୍ତ୍ତି ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦମେଵ ଵ୍ରତଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାମଯମେଵପରୋ ଵୃଷଃ 4.1.4.
ଏହି ଏକାଟି ହେଉଛି ଜନାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରତ; ଏହି ଏକାଟି ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ।
କ୍ଲୀବଂ ଵା ଦୁରଵସ୍ଥଂଵା ଵ୍ଯାଧିତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଵା
ପତି ଅପୁରୁଷ, ଦୁଃସ୍ଥିତିରେ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ—
ହୃଷ୍ଟାହୃଷ୍ଟେଵିଷଣ୍ଣାସ୍ଯା ଵିଷଣ୍ଣାସ୍ଯେ ପ୍ରିଯେ ସଦା
ପତି ଖୁସି କିମ୍ବା ଦୁଃଖି, ହସୁଥିବା କିମ୍ବା ଦୁଃଖିତ ମୁହଁ ରଖିଥିବା, ସେ ସଦା ପ୍ରେମରେ ଲଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ସର୍ପିର୍ଲଵଣତୈଲାଦି କ୍ଷଯେପି ଚ ପତିଵ୍ରତା
ଘିଅ, ଲୁଣ, ତେଲ ଓ ଏପରି ଜିନିଷ ଅଭାବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ।
ତୀର୍ଥସ୍ନାନାର୍ଥିନୀ ନାରୀ ପତିପାଦୋଦକଂ ପିବେତ୍
ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଜନାନୀ, ପତିଙ୍କ ପାଦର ଜଳ ପିବିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମଂ ପତିମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଯା ଚରେତ୍
ପତିଙ୍କୁ ଅଣସୁଣି କରି, ବ୍ରତ, ଉପବାସ କିମ୍ବା ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଜନାନୀ—
ଉକ୍ତା ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ତରଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯା ନାରୀ କ୍ରୋଧତତ୍ପରା
କେହି କଥା କହିଲେ, କ୍ରୋଧରେ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିବା ଜନାନୀ—
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ହି ପରମଶ୍ଚୈକୋ ନିଯମଃ ସମୁଦାହୃତଃ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଏକା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।
ଉଚ୍ଚାସନଂ ନ ସେଵେତ ନ ଵ୍ରଜେତ୍ପରଵେଶ୍ମସୁ
ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପଵାଦୋ ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଃ କଲହଂ ଦୂରତସ୍ତ୍ଯଜେତ୍
ଅପବାଦ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଝଂଜଟକୁ ଦୂରରୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।